Park krajobrazowy – forma ochrony przyrody, która obejmuje działania podejmowane na obszarze chronionym. Parki krajobrazowe tworzone są ze względu na wartości przyrodnicze, historyczne i kulturowe oraz walory krajobrazowe terenów, w celu zachowania, popularyzacji tych wartości w warunkach zrównoważonego rozwoju.
Spis treści |
Park krajobrazowy tworzony jest w drodze uchwały sejmiku województwa (do końca czerwca 2009 było to rozporządzenie wojewody) po uzgodnieniu z właściwą miejscową radą gminy.
W parku krajobrazowym można kontynuować działalność gospodarczą z pewnymi ograniczeniami wynikającymi z troski o zachowanie środowiska przyrodniczego.[potrzebne źródło] Park taki ma służyć rekreacji krajoznawczej, to znaczy turystyce niepobytowej, wypoczynkowi, a także edukacji.
W Polsce znajduje się 121 parków krajobrazowych o łącznej powierzchni ok. 2,5 mln ha, co stanowi około 8% powierzchni Polski[1].
Analogiczne do polskich parków krajobrazowych formy ochrony przyrody istnieją w większości państw europejskich, przyjmując zazwyczaj nazwę parku przyrodniczego (czasem tłumaczone na parku przyrody) lub parku regionalnego. W Zjednoczonym Królestwie lokalne parki narodowe mają charakter parku krajobrazowego i tak są traktowane przez IUCN.