Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyParlamentarny Zespół na rzecz Tybetu (Zespół Polsko-Tybetański) – jedna z kilkudziesięciu[1] grup bilateralnych działających w Sejmie RP.
Spis treści |
Początki działalności polskich parlamentarzystów na rzecz Tybetu sięgają roku 1994. Pod koniec III kadencji Sejmu zespół przyjął Deklarację Solidarności z Narodem Tybetu. Na formalne trudności z ukonstytuowaniem natrafił w czasie IV kadencji Sejmu, gdy jego rejestracji w dotychczasowej formule odmówił przewodniczący Polskiej Grupy Unii Międzyparlamentarnej poseł Jan Chaładaj z SLD. Decyzję odmowną poparł także ówczesny marszałek Sejmu Marek Borowski, tłumacząc, iż skoro w Polskiej Grupie Unii Międzyparlamentarnej są tylko zespoły współpracujące na zasadzie bilateralnych kontaktów, to nie może być zespołu na rzecz Tybetu[2].
W czasie trwania V kadencji Sejmu Zespół ukonstytuował się w dniu 24 maja 2006[3], natomiast w czasie VI kadencji – 7 lutego 2008[4]. Od początku jego istnienia w obecnej formie przewodniczy mu posłanka Platformy Obywatelskiej Beata Bublewicz. Powstaniu Zespołu usiłowała przeszkodzić sekretarz chińskiej ambasady Yu Ruilin[5][6]. Zespół powołano również w Sejmie VII kadencji - ukonstytuował się 27 stycznia 2012[7].
15 marca 2008 w związku z pacyfikacją przez ChRL antyrządowych wystąpień w Tybecie parlamentarzyści z Zespołu na rzecz Tybetu wystosowali do chińskiego ambasadora – Sun Rongmina – pismo, w którym zwrócili uwagę na fakt, że w związku z nieprzestrzeganiem zobowiązań wobec respektowania praw człowieka, pojawia się groźba międzynarodowego bojkotu Igrzysk Olimpijskich organizowanych w Pekinie. W piśmie tym pojawiło się również żądanie uwolnienia więźniów politycznych oraz zaprzestania stosowania represji wobec demonstrantów. Parlamentarzyści powołali się na artykuł 5. Karty Olimpijskiej, głoszący iż: Każda forma dyskryminacji w stosunku do kraju lub osoby ze względu na rasę, wyznanie religijne, poglądy polityczne, płeć lub jakiegokolwiek innego względu, jest niemożliwa do pogodzenia z przynależnością do Ruchu Olimpijskiego[8]. Działania Zespołu spotkały się wówczas ponownie z reakcją Yu Ruilin[5][6].
