Partia Demokratyczna (Włochy)

Partia Demokratyczna
Lider	Pier Luigi Bersani
Data założenia	14 października 2007
Deklarowana ideologia polityczna	centrolewica, socjaldemokracja, chrześcijańska demokracja, socjalliberalizm
Deklarowane poglądy gospodarcze	socjalliberalizm, trzecia droga
Europejska Grupa Parlamentarna	Partia Europejskich Socjalistów, S&D
strona oficjalna

Partia Demokratyczna (wł. Partito Democratico, PD) – włoska partia polityczna o charakterze centrolewicowym, powstała 14 października 2007.

Historia

Została założona w wyniku zjednoczenia niektórych popierających rząd Romano Prodiego ugrupowań centrolewicowych i centrowych (w tym chadeckich i liberalnych). W skład nowej formacji weszły dwie największe partie koalicji wyborczej Unia (ściśle działające od 2004 w ramach federacji Drzewo Oliwne):

• Demokraci Lewicy (Democratici di Sinistra, DS) – socjaldemokratyczne ugrupowanie wywodzące się z PCI,
• Demokracja to Wolność – Stokrotka (Democrazia è Libertà – La Margherita, DL) – partia powstała z połączenia trzech średnich ruchów liberalnych i chadeckich.

Ponadto do nowej formacji przystąpiły:

• Środkowa Droga Włoch (Italia di Mezzo, IdM) – małe chrześcijańskie ugrupowanie powstałe na skutek rozłamu w UDC;
• Sojusz Reformistów (Alleanza Riformista, AR) – małe socjalistyczne ugrupowanie powstałe na skutek rozłamu w SDI;
• Demokratyczni Republikanie (Repubblicani Democratici, RD) – małe liberalne ugrupowanie powstałe na skutek rozłamu w PRI;
• Europejski Ruch Republikański (Movimento Repubblicani Europei, MRE) – małe liberalne ugrupowanie powstałe na skutek rozłamu w PRI;
• Projekt Sardynia (Progetto Sardegna, PS) – centrowe ugrupowanie regionalne;
• Południowa Partia Demokratyczna (Partito Democratico Meridionale, PDM) – centrowe ugrupowanie regionalne.

Założenie Partii Demokratycznej doprowadziło do rozłamu w Demokratach Lewicy. Część działaczy tej partii, obawiając się o utraty lewicowej tożsamości, zdecydowała się powołać nowe stronnictwa – mikroskopijny Ruch dla Lewicy (wchłonięty wkrótce przez PdCI) i znacznie większą Demokratyczną Lewicę. Z partii Stokrotka odeszła grupa skupiona wokół byłego premiera Lamberto Diniego, tworząc ugrupowanie Liberalni Demokraci, które przeszło do obozu Silvio Berlusconiego. Wbrew oczekiwaniom do PD nie wstąpiły inne ugrupowania Unii.

Założyciele nie uzgodnili do tej pory międzynarodówki i frakcji w Parlamencie Europejskim, do jakich zamierzają przystąpić. Na czele ugrupowania stanął burmistrz Rzymu Walter Veltroni, wybrany w wewnętrznych prawyborach.

W wyborach parlamentarnych w 2008 Partia Demokratyczna zdecydowała się wystawić własną listę, zblokowaną regionalnie z Włochami Wartości i Południowotyrolską Partią Ludową. Jednocześnie z list PD wystartowali działacze Włoskich Radykałów. Blok skupiony wokół PD zajął drugie miejsce w tych wyborach, przegrywając z centroprawicową koalicją Silvio Berlusconiego. Partia Demokratyczna uzyskała 217 mandatów w Izbie Deputowanych i 118 w Senacie. Po porażce w wyborach samorządowych na Sardynii i rezygnacji Waltera Veltroniego przewodniczącym partii został Dario Franceschini. W 2009 zastąpił go Pier Luigi Bersani.

Przewodniczący Partii Demokratycznej

• 2007–2009:Walter Veltroni
• 2009–2009: Dario Franceschini
• od 2009: Pier Luigi Bersani

Zobacz też

• Partie polityczne Włoch
• Politycy Partii Demokratycznej

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona partii (wł.)