Partia Liberalna (hebr.: מפלגה ליברלית ישראלית, Miflega Libralit Yisraelit) była izraelską partią polityczną i jedną z poprzedniczek dzisiejszego Likudu.
Partia Liberalna została założona 25 kwietnia 1961 roku, wraz z końcem kadencji czwartego Knessetu, w wyniku połączenia Ogólnych Syjonistów i Partii Progresywnej. Nowa partia miała 14 miejsc w parlamencie. W 1961 roku wcześniejsze wybory zostały rozpisane, po tym jak Ogólni Syjoniści i Herut wystosowali wniosek o wotum nieufności dla rządu w związku z tzw. aferą Lawona.
W wyniku wyborów w 1961 roku, ugrupowanie otrzymało 17 miejsc w izbie, tyle samo co Herut [1]. Obie partie stały się więc "drugą siłą" w Knessecie, za Mapai pod przywództwem Dawida Ben Guriona. W trakcie kadencji parlamentu, oba ugrupowania połączyły się, tworząc Gahal (hebrajski akronim oznaczający "Blok Herutu i Liberałów", גוש חרות-ליברלים, Gush Herut-Libralim). Pomimo tego obie partie funkcjonowały jako oddzielne frakcje w parlamencie. Jednak nie wszyscy deputowani Partii Liberalnej byli zadowoleni z tego posunięcia. Siedmiu z nich pod przywództwem Pinchasa Rosena, utworzyło nowe ugrupowanie - Niezależnych Liberałów.
Utworzenie Gahalu było przełomowym momentem w historii izraelskiej sceny politycznej. Po raz pierwszy pojawiła się partia, która mogła stać się konkurencją dla dominacji Mapai. Pod koniec kadencji Knessetu, Gahal miał 27 miejsc w parlamencie, tylko 7 mniej niż Mapai - 34 (po odejściu z tej formacji 8 deputowanych pod przywództwem Ben Guriona, grupa ta utworzyła Rafi).
Przed wyborami w 1973 roku, Gahal połączył się z kilkoma małymi prawicowymi partiami, włączając w to Wolne Centrum, Listę Państwową i pozaparlamentarny Ruch dla Wielkiego Izraela. W wyniku tego powstał Likud. Nowe ugrupowanie zapisało się w historii, po raz pierwszy odsuwając od władzy centrolewicę, po wyborach w 1977 roku. Partia Liberalna ostatecznie zakończyła swoją działalność w 1988 roku, kiedy Likud stał się partią unitarną [2].