Partia Narodowych Socjalistów – założona 22 czerwca 1933 przez zwolenników Kazimierza Dagnana polska partia narodowo-socjalistyczna. Pierwszym prezesem został Fryderyk Fiałkiewicz. PNS powstała jako grupa secesyjna z Narodowego Stronnictwa Pracy. Później przyłączyła się do niej grupa bielskiego Stronnictwa Narodowo-Socjalistycznego oraz krakowscy działacze rozwiązanej po rozłamie Narodowo-Socjalistycznej Partii Robotniczej.
W poszukiwaniu swoich protoplastów odwoływała się m.in. do dziewiętnastowiecznej Gminy Narodowo-Socjalistycznej i Adama Mickiewicza (m.in. Socjalizm, aby się kiedyś stać wszechludzkim, powinien wprzódy stać się narodowym").
Partia jako cel stawiała "zwycięstwo pracy nad zachłannym kapitalizmem". W polityce wewnętrznej PNS domagała się "niepodzielnej władzy w państwie dla polskiej klasy pracującej", co zapewnić miała reforma rolna, nacjonalizacja wielkiego przemysłu oraz demokracja parlamentarna. W stosunku do słowiańskich mniejszości narodowych postulowała tolerancję, natomiast problem żydowski chciała rozwiązać poprzez emigrację Żydów. W polityce zagranicznej postulowała powstanie bloku państw słowiańskich. W skali światowej postulowano powołanie powszechnego związku narodowosocjalistycznych republik gdzie w harmonii miała się dokonywać współpraca kulturalna i gospodarcza z zachowaniem odrębności narodowo-politycznej.
Organem prasowym partii był "Narodowy Socjalista". Statutowym umundurowaniem były stalowo-szare koszule.