| Nowozelandzka Partia Pracy | |
| Lider | David Shearer |
| Data założenia | 1916 |
| Deklarowana ideologia polityczna |
Socjalizm demokratyczny, Socjaldemokracja |
| Deklarowane poglądy gospodarcze |
Trzecia droga |
| Członkostwo międzynarodowe |
Międzynarodówka Socjalistyczna |
| Nowa Zelandia |
|
Ten artykuł jest częścią serii: |
Labour Party – centrolewicowa i socjaldemokratyczna, największa nowozelandzka partia polityczna.
Labour Party powstała w 1916 z połączenia różnorodnych grup socjalistycznych i związkowych oraz Zjednoczonej Partii Pracy (założonej 1910) i Partii Socjaldemokratycznej (założonej 1913); jednym z założycieli i długoletnim przywódcą był P. Fraser; od 1930 reprezentowana w parlamencie, 1935 po raz pierwszy przejęła władzę; we wczesnym okresie działała na rzecz ustawodawstwa socjalnego, ochrony mniejszości społecznej (zwł. Maorysów), uspołecznienia banków i środków masowego przekazu; obecnie ewoluuje w kierunku liberalizmu gospodarczego; w latach 80. zaangażowała się w ustawodawstwo antynuklearne i ochronę środowiska oraz dążenie do większej niezależności od USA w polityce zagranicznej; skupia część klasy robotniczej, drobną i średnią burżuazję oraz część klasy średniej; jedna z 2 głównych partii Nowej Zelandii; pozostaje w opozycji do Nowozelandzkiej Partii Narodowej (różnice programowe między nimi stopniowo zanikają); rządząca w latach 1935–1949, 1957–1960, 1972–1975 i 1984–1990, 1999–2008.
W latach 1999-2008 na czele rządu tworzonego przez Partię Pracy stała Helen Clark, która od 1993 zajmowała stanowisko lidera partii. Po porażce w wyborach w 2008 na czele partii stanął Phil Goff, który w 2011, po kolejnej przegranej partii w wyborach, ustąpił ze stanowiska. Nowym liderem Partii Pracy został wówczas David Shearer.