Partia Progresywna (hebr. מפלגה פרוגרסיבית, Miflega Progresivit) była izraelską partią polityczną. Partia Progresywna była ugrupowaniem liberalnym, którego większość założycieli wywodziło się z Partii Nowej Aliji, która działała w okresie przedpaństwowym (przed 1948 rokiem). Składała się przede wszystkim z imigrantów z krajów Europy Środkowej.
| Dawni członkowie Partii Progresywnej: Yizhar Harari, Avraham Granot i Pinchas Rosen. |
W wyniku wyborów 1949 roku, ugrupowanie otrzymało pięć mandatów parlamentarnych. W Knessecie zasiedli Idov Cohen, Yeshayahu Forder, Avraham Granot, Yizhar Harari i Pinchas Rosen. Weszli oni w skład koalicji rządowej, a partia stała się jednym z partnerów Mapai pod przywództwem Dawida Ben Guriona. Jej członkowie wchodzili w skład pierwszego i drugiego rządu niepodległego Izraela.
Po wyborach w 1951 roku, ugrupowanie zmniejszyło swój stan posiadania, obsadzając jedynie 4 miejsca w parlamencie. Początkowo partia nie weszła w skład koalicji rządowej, ale wkrótce stała się ona kluczowym elementem większości parlamentarnej popierającej czwarty rząd Ben Guriona. Stało się tak, ponieważ dwie partie religijne: Agudat Israel i Poalej Agudat Israel opuściły koalicję z powodu sporu dotyczącego nauczania religijnego w Izraelu. Partia Progresywna popierała także piąty rząd (utworzony po rezygnacji Ben Guriona i przejęciu przywództwa w Mapai przez Mosze Szaretta), a także szósty rząd w historii Izraela.
Ugrupowanie powróciło do swej dawnej siły po wyborach w 1955 roku, kiedy o uzyskało ponownie 5 miejsc w Knessecie. Jej członkowie wchodzili w skład siódmego i ósmego rządu, utworzonego przez powracającego Ben Guriona.
Po wyborach parlamentarnych w 1959 roku, partia zyskała kolejnego reprezentanta, w porównaniu z poprzednią kadencją - ugrupowanie posiadało wówczas 6 deputowanych w Knessecie. Ponownie weszli oni w skład koalicji rządowej utworzonej przez Ben Guriona. W czasie kadencji czwartego Knessetu, Partia Progresywna połączyła się z Ogólnymi Syjonistami, tworząc Partię Liberalną. Wkrótce potem nowe ugrupowanie wraz z Herutem wystosowało pod adresem rządu wniosek o wotum nieufności, który doprowadził do upadku gabinetu.
Wyniki wyborów w 1961 roku przyniosły Partii Liberalnej spory sukces - ugrupowanie stało się "trzecią siłą" w Knessecie, ale pomimo tego nie weszła w skład koalicji rządowej. Nieco później w trakcie trwania kadencji izby, większość deputowanych Partii Liberalnej przyłączyło się do Herutu, tworząc Gahal (który ostatecznie przekształcił się w Likud). Jednakże, liberałowie, którzy zgodzili się wejść w skład Gahalu, byli niegdyś w większości członkami ugrupowania Ogólnych Syjonistów. Natomiast większość byłych członków Partii Progresywnej sprzeciwiła się aliansowi z Herutem i założyła partię pod nazwą Niezależni Liberałowie.