Partycypacja obywatelska

Partycypacja obywatelska – zespół działań i metod uczestnictwa obywateli w określaniu i rozwiązywaniu własnych problemów. Podstawą partycypacji jest uznanie legalności wybranej demokratycznie władzy i partnerstwo władz z grupami i organizacjami mieszkańców. Opiera się ona również na założeniu, że udział obywateli w zarządzaniu demokratycznym państwem nie powinien być ograniczony wyłącznie do udziału w wyborach.

Kroki w rozwoju zasad obywatelskiego uczestnictwa

1. Podstawa: Informacja (władza mówi do obywateli)
2. Krok I: Opozycja (obywatele wyrażają sprzeciw)
3. Krok II: Odpowiedzi (władza wyjaśnia obywatelom)
4. Krok III: Konsultacje (władza wysłuchuje obywateli)
5. Krok IV: Partnerstwo (obywatele razem z władzami)
6. Szczyt: Samozarządzanie (obywatele załatwiają swoje własne sprawy)

Obywatele sami określają, co dla nich stanowi największy problem i w jaki sposób byłoby najlepiej go rozwiązać. Zadaniem władz jest wspomożenie ich w realizacji zadania.

Partycypacja obywatelska zaczyna się tam, gdzie władze konsultują rozwiązanie problemu z obywatelami przed podjęciem decyzji.

Zakres spraw podlegających partycypacji

• zagospodarowanie przestrzenne
• komunikacja
• ekologia
• bezpieczeństwo
• wizja i przyszłość
• problemy społeczne (bieda, bezrobocie)

Techniki partycypacyjne

• konsultacje społeczne
• dostęp do informacji publicznej
• referendum
• obywatelska inicjatywa obywatelska
• kontakt z radnym, prezydentem
• składanie wniosków, petycji
• pośrednie ciała przedstawicielskie

Zobacz też

• Demokracja bezpośrednia
• Demokracja uczestnicząca
• Inicjatywa ustawodawcza
• smart voting

Bibliografia

• ABC samorządu terytorialnego, Warszawa 2006
• Ł. Krzyżanowska, Ł. Facjejew "Partycypacja obywatelska w Polsce", Fundacja im. Stefana Batorego 2009

Linki zewnętrzne

• Laboratorium Partycypacji Obywatelskiej