Partyzantka

Białoruscy partyzanci w pobliżu Połocka

Wojna partyzancka – jedna z najstarszych form walki zbrojnej, polegająca na działaniach nieregularnych przy poparciu ludności i skierowana przeciwko okupantowi (zaborcy) lub w czasie walki przeciw rodzimym niepopularnym rządom. Działania partyzantki to szybkie ataki nękające, przeprowadzane z ukrycia, z przygotowaniem zasadzek, czasami w kooperacji z armią regularną (własną bądź sprzymierzoną) i podporządkowane ogólnym celom strategicznym.

W określonych warunkach partyzantka może przybierać formę wojny partyzanckiej (np. Hiszpania w latach 1809-1815, zaplecze frontu wschodniego w czasie II wojny światowej). Powodzenie wojny partyzanckiej zależy od poparcia przez szerokie kręgi społeczeństwa.

Zobacz też

• partyzant
• wojna podjazdowa
• zagon wojska
• FARC
• Che Guevara

Bibliografia

• Cezary Chlebowski: Reportaż z tamtych dni. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, 1988. ISBN 83-03-00654-1. 
• Cezary Chlebowski: Pozdrówcie Góry Świętokrzyskie. Warszawa: Cezary Chlebowski, 1993. ISBN 83-85021-07-8. 
• Marcin Kamler (red.): PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-01-13506-9.