Pasmo Jeleniowskie

Widok na Pasmo Jeleniowskie

Widok na Pasmo Jeleniowskie ze szczytu Łysej Góry

Pasmo Jeleniowskie – pasmo Gór Świętokrzyskich, rozciągające się od doliny rzeki Słupianki na zachodzie do Wyżyny Sandomierskiej, w okolicach wsi Bukowiany pod Opatowem, na wschodzie.

Pasmo zbudowane jest z kwarcytów kambryjskich. Niemal w całości porośnięte jest lasem jodłowo-bukowym. Wchodzi w skład Jeleniowskiego Parku Krajobrazowego. W Paśmie Jeleniowskim występują charakterystyczne dla Gór Świętokrzyskich gołoborza (m.in. na Górze Jeleniowskiej i na Szczytniaku). W czasie powstania styczniowego w miejscowych lasach obozowały oddziały pułkownika Karola Kality. Podczas II wojny światowej Pasmo Jeleniowskie było kryjówką dla oddziałów partyzanckich AK i GL.

Przez pasmo przebiega czerwony szlak turystyczny im. Edmunda Massalskiego z Gołoszyc do Kuźniaków oraz czarny szlak turystyczny z Nowej Słupi na Szczytniak.

Główne szczyty

• Szczytniak – 554 m n.p.m.
• Góra Jeleniowska – 533 m n.p.m.
• Góra Chocimowska – 521 m n.p.m.
• Góra Witosławska – 491 m n.p.m.
• Wesołówka – 469 m n.p.m.
• Skoszyńska – 451 m n.p.m.
• Truskolaska – 448 m n.p.m.

Bibliografia

• Tomasz Wągrowski, Góry Świętokrzyskie. Szlak główny im. E. Massalskiego, Kielce 1989.