Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Paul Ludwig Ewald von Kleist | |
 Paul Ludwig Ewald von Kleist |
|
.svg&filetimestamp=20100919163600){kind=small} feldmarszałek |
|
| Data i miejsce urodzenia | 8 sierpnia 1881 Braunfels an der Lahn |
| Data i miejsce śmierci | 13 listopada 1954 Włodzimierz |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | 1900-1945 |
| Główne wojny i bitwy | I wojna światowa, II wojna światowa |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Paul Ludwig Ewald von Kleist (ur. 8 sierpnia 1881 w Braunfels an der Lahn, zm. 13 listopada 1954 we Włodzimierzu) — niemiecki feldmarszałek.
Spis treści |
W 1939 roku, podczas ataku na Polskę dowodził XXII Korpusem Armijnym, w którego skład weszły od 2 września: 2 Dywizja Pancerna, 4 Dywizja Lekka i 3 Dywizja Górska.
W 1940 roku, podczas kampanii francuskiej dowodził Grupą Pancerną "Kleist". W trakcie walk prosił o odwołanie Guderiana z dowodzenia XIX Korpusem, albowiem wbrew rozkazom kontynuował natarcie. Gen. Gerd von Rundstedt odrzucił prośbę, a Guderian odciął siły aliantów w Belgii.
W 1941 podczas inwazji na Bałkany stał na czele 1 Grupy Pancernej, która walczyła w Jugosławii i Grecji.
Podczas inwazji na Związek Radziecki w 1941 roku Kleist kierował działaniami 1 Armii Pancernej wchodzącej w skład GA Południe. Wykonała ona rajd z Lubelszczyzny nad Morze Azowskie, odcinając pięć radzieckich korpusów zmechanizowanych.
W 1942 roku stanął na czele GA A, która prowadziła ofensywę na Kaukazie. W 1943 roku, po katastrofie stalingradzkiej kierował udanym odwrotem czterech niemieckich armii z Kaukazu i Kubania. Został wtedy mianowany feldmarszałkiem, będąc jedynym niemieckim oficerem awansowanym na ten stopień za działania defensywne.
W marcu 1944 von Kleist został odwołany ze stanowiska dowódcy GA A, gdy wbrew wyraźnemu rozkazowi Hitlera wycofał podlegające mu wojska z zajmowanych pozycji, by uniknąć okrążenia.
W 1945 roku Kleist został aresztowany przez Amerykanów i przekazany Jugosławii. Tam w 1946 roku został oskarżony o zbrodnie, których dokonał w trakcie kampanii bałkańskiej i skazany na 15 lat pozbawienia wolności. Następnie został przekazany ZSRR, gdzie został skazany na 25 lat pozbawienia wolności. Zmarł w 1954 roku w więzieniu we Włodzimierzu. Von Kleist zakazał podwładnym wcielania w życie rozporządzeń łamiących prawo międzynarodowe[potrzebne źródło], a mimo to był jedynym feldmarszałkiem III Rzeszy, który zmarł w radzieckiej niewoli.
Ewald von Kleist jako jedyny został mianowany na stopień feldmarszałka za działanie defensywne, a konkretnie za odwrót z Kaukazu w 1943. Podczas tej odwrotowej operacji, kosztem utraty 6. Armii Paulusa, udało się uratować 4 armie wycofujące się z Kaukazu. Zatem rozkaz Hitlera dla Paulusa „utrzymać pozycję do ostatniego żołnierza” miał swoje logiczne uzasadnienie.
|
||||||||
