Zobacz hasło
Paweł w Wikisłowniku
Paweł — imię męskie pochodzenia łacińskiego (Paulus), należące do niedużej grupy najstarszych imion rzymskich (imion właściwych, praenomen, por. Marek, Tyberiusz, Tytus). Paulus oznacza "mały", "drobny"[1]. Już w epoce klasycznej zaczął on także występować w funkcji przydomka (cognomen)[2]. Jest siódmym najpopularniejszym męskim imieniem w Polsce - nosi je 497940 osób (marzec 2009).
Żeńskim odpowiednikiem jest Paula.
Paweł imieniny obchodzi 10 stycznia, 15 stycznia, 19 stycznia, 25 stycznia, 1 lutego, 6 lutego, 8 lutego, 2 marca, 7 marca, 22 marca, 16 kwietnia, 28 kwietnia, 15 maja, 1 czerwca, 7 czerwca, 26 czerwca, 28 czerwca, 29 czerwca, 20 lipca, 25 lipca, 30 lipca, 20 września, 3 października, 19 października, 8 listopada, 16 listopada i 19 listopada.
[edytuj] W innych językach
- łacina - Paulus
- język angielski - Paul
- język arabski - بولس، بولص (Bulus, Bulos)
- język białoruski - Pawieł (Павeл), Pauluk (Паўлюк), Pauluś (Паўлюсь)
- język bułgarski - Paweł (Павел)
- język chorwacki - Pavao
- język chiński - 保罗 (Bǎoluó)
- język czeski - Pavel
- język duński - Poul
- esperanto - Paŭlo
- język fiński - Paavali
- język francuski - Paul
- język hebrajski - שאול, פולוס (Sza'ul, Polos)
- język hiszpański - Pablo
- język indonezyjski - Paulus
- język japoński - ポール (Pōru)
- język kataloński - Pau
- język koreański - 폴 (Pol)
- język litewski - Povilas, Paulius
- język niderlandzki - Paul, Paulus (rzadki)
- język niemiecki - Paul
- język norweski - Paul
- język portugalski - Paulo
- język rosyjski - Pawieł (Павел)
- język rumuński - Paul
- język serbski - Pavle (Павле)
- język słowacki - Pavol
- język sycylijski - Paulu
- język szwedzki - Paul
- etnolekt śląski - Paul, Paulek, Pawoł, Pawůł
- język tahitański - Paoro
- język ukraiński - Pawło (Павло)
- język węgierski - Pál
- język włoski - Paolo
[edytuj] Encyklopedyczne osoby o imieniu Paweł
[edytuj] Pozostałe osoby o imieniu Paweł
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Paweł na DEON.pl (SJ i Wydawnictwo WAM)
- ↑ T. Milewski, Społeczeństwo rzymskie w świetle imiennictwa osobowego, [w:] Filomata nr 143, grudzień 1960. Należy jednak podkreślić, że wiele współcześnie spotykanych imion pochodzenia łacińskiego wywodzi się od przydomków rzymskich.