Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyPaweł Chmielewski (ur. 2 stycznia 1889 r. w Unieszewie, zamordowany 22 stycznia 1945 w Klebarku Wielkim) – Sługa Boży Kościoła katolickiego, ksiądz katolicki, działacz warmiński.
Urodził się w rodzinie wiejskiego nauczyciela. Po maturze w 1909 roku rozpoczął studia w Seminarium Duchownym w Braniewie. Święcenia kapłańskie przyjął 28 lutego 1915, po czym objął probostwo w Klebarku Wielkim. Już w młodości złożył ślub ubóstwa i do śmierci go przestrzegał. Angażował się w życie parafian zwłaszcza tych najbiedniejszych i potrzebujących. Pomagał w zdobyciu mieszkania, najbiedniejszym dzieciom kupował buty i ubrania do Pierwszej Komunii, wspierał osoby starsze i opuszczone. Oprócz obowiązków duszpasterskich aktywnie angażował się w łagodzeniu stosunków społecznych i narodowych między ludnością polskojęzyczna i niemieckojęzyczną.
22 stycznia 1945 roku żołnierze Armii Czerwonej wtargnęli na plebanię. Ksiądz Chmielewski był długo torturowany, przebijany bagnetami, w końcu wyrzucono go jeszcze żywego przez okno na schody i zastrzelono. Po kilku dniach od śmierci najbiedniejsi mieszkańcy Klebarka Wielkiego pochowali go obok figury Matki Boskiej, która stoi naprzeciw domu parafialnego[1].
W dniu 15 września 2007 roku metropolita warmiński arcybiskup Wojciech Ziemba otworzył proces beatyfikacyjny dotyczący męczenników drugiej wojny światowej - ofiar hitleryzmu i komunizmu. Wśród 28 księży warmińskich, jednej siostry zakonnej oraz 5 osób świeckich, znalazł się ks. Paweł Chmielewski[2].
