Paweł Mikołaj Dubiel, pseud. i krypt. Paweł Lubojański, Paweł Śląski, Paweł Zabrski, (jr.), PD, P.Ś., P.Z. (ur. 6 grudnia 1902 w Królewskiej Hucie, zm. 11 listopada 1980 w Katowicach) – polski działacz narodowy na Górnym Śląsku, dziennikarz, prezydent Zabrza (1945), poseł na Sejm Ustawodawczy RP (1947–1952)[1] oraz na Sejmy II, III i IV kadencji PRL (1957–1969).
Był synem polskiego działacza narodowego na Śląsku i publicysty, również Pawła, i Marii z Lubojańskich.
W 1920 wstąpił do NPR. Był działaczem Związku Młodzieży Polskiej "Jedność" oraz Związku Obrońców Śląska. Wziął udział w akcji plebiscytowej w rejencji opolskiej oraz w II i III powstaniu śląskim. Na początku lat 20. redagował pisma "Górnoślązak" i "Polak". Do 1939 zatrudniony w ZUS. W czasie II wojny światowej aresztowany w kwietniu 1940 roku za działalność antyniemiecką i osadzony w KL Dachau (nr 12 831) a następnie od sierpnia 1940 roku w Mauthausen (nr 2367)[2]. Po wyzwoleniu spod okupacji niemieckiej prezydent Zabrza w okresie od 16 marca 1945 do 1 kwietnia 1950 roku[2]. W 1949 zasiadł w CK Stronnictwa Demokratycznego, później był członkiem jego prezydium. W latach 1962–1963 stał na czele redakcji "Kuriera Polskiego". Był członkiem najwyższych władz Towarzystwa Rozwoju Ziem Zachodnich. Działał również w ZBOWiD. Zasiadał w Radzie Nadzorczej Wydawnictwa "Epoka". Był przewodniczącym Komisji Redakcyjnej "Zeszytów Historyczno-Politycznych SD".
W grudniu 1948 uzyskał mandat posła na Sejm Ustawodawczy, który sprawował do 1952. W styczniu 1957 ponownie znalazł się w Sejmie, w którym pozostał przez kolejne trzy kadencje do 1969.
W 1929 poślubił Władysławę z Kogutów (1906–1988), poznaniankę, instruktorkę harcerską, która na Śląsku działała aktywnie w Związku Młodzieży Pracującej "Jedność". Z małżeństwa tego miał syna Pawła Czesława (1930–2006), dziennikarza, wieloletniego redaktora naczelnego "Zeszytów Prasoznawczych", oraz córkę Krzesisławę Dubiel-Hrydzewiczową (ur. 1934), aktorkę i pedagoga, dziekana Wydziału Aktorskiego Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu.
Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy II klasy oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski.