| Paweł Janas | ||
| Imię i nazwisko | Paweł Janas | |
| Data i miejsce urodzenia |
4 marca 1953 Pabianice, Polska |
|
| Pozycja | Obrońca | |
| Wzrost | 185 cm | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| 1965–1971 | Włókniarz Pabianice | |
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1973–1977 1978–1982 1982–1986 1986–1988 |
Widzew Łódź Legia Warszawa AJ Auxerre Legia Warszawa |
70 (2) 108 (0) 135 (1) 49 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1976–1984 | 53 (1) | |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 1989–1990 1990–1992 1992 1992–1993 1994–1996 1996–1999 2001 2003–2006 2008–2009 2009–2010 2010 2011 2011-2012 |
Legia Warszawa (asystent) Reprezentacja Polski juniorów (asystent) Olimpijska Reprezentacja Polski (asystent) Legia Warszawa (asystent) Legia Warszawa Olimpijska Reprezentacja Polski Amica Wronki GKS Bełchatów Widzew Łódź Polonia Warszawa GKS Bełchatów Lechia Gdańsk |
|
| Dorobek medalowy | |||||||||
|
|||||||||
Paweł Janas (ur. 4 marca 1953 w Pabianicach) – polski trener piłkarski i były piłkarz, w latach 2003-2006 selekcjoner reprezentacji Polski.
Spis treści |
Jako piłkarz najczęściej grał na obronie, na pozycji stopera. Karierę piłkarską zaczynał w drużynie Włókniarza Pabianice. W 1974 został zawodnikiem Widzewa Łódź, występującego wówczas w II lidze. Rok później awansował z łódzką drużyną do ekstraklasy. Jako zawodnik pierwszej jedenastki Widzewa szybko zwrócił uwagę selekcjonera kadry narodowej Kazimierza Górskiego. 24 marca 1976 zadebiutował w reprezentacji Polski w meczu z Argentyną (w tym samym meczu debiutował jego klubowy kolega Zbigniew Boniek). W przerwie zimowej sezonu 1977-1978 przeszedł do zespołu Legii Warszawa. Dzięki występom w warszawskiej drużynie zdobył opinię jednego z najlepszych polskich obrońców. Regularnie występował w kadrze narodowej prowadzonej przez Ryszarda Kuleszę oraz Antoniego Piechniczka. Brał udział w mistrzostwach świata w Hiszpanii w 1982, gdzie prowadzona przez Piechniczka polska drużyna zajęła trzecie miejsce zdobywając srebrne medale. Po tym sukcesie Janas przeniósł się do francuskiego AJ Auxerre (w którym występował m.in. Andrzej Szarmach). Jego występy w kadrze narodowej po Mundialu w Hiszpanii nie były jednak równie udane – w meczu eliminacji mistrzostw Europy z Finlandią w 1983 strzelił bramkę samobójczą, zaś w 27 marca 1984 meczem z drużyną Szwajcarii pożegnał się z reprezentacją Polski. Po czterech latach spędzonych we Francji powrócił do Legii. Jako zawodnik Wojskowych zakończył karierę piłkarską w 1988.
W reprezentacji Polski od 1976 do 1984 rozegrał 53 mecze, strzelił 1 bramkę oraz 1 bramkę samobójczą.
| Lata | Kraj | Klub |
|---|---|---|
| 1965−73 | Włókniarz Pabianice | |
| 1973−77 | Widzew Łódź | |
| 1978−82 | Legia Warszawa | |
| 1982−86 | AJ Auxerre | |
| 1986−88 | Legia Warszawa |
Absolwent Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie. Karierę trenerską rozpoczął jako asystent Rudolfa Kapery, a następnie Lucjana Brychczego w Legii Warszawa. Później pomagał Władysławowi Stachurskiemu w prowadzeniu kadry narodowej juniorów. Był asystentem selekcjonera olimpijskiej reprezentacji Polski Janusza Wójcika podczas Igrzysk Olimpijskich w Barcelonie w 1992, gdzie drużyna narodowa zdobyła srebrny medal. Po tym sukcesie razem z Wójcikiem przeniósł się do warszawskiej Legii. Jako asystent Wójcika pracował do końca 1993, a po jego rezygnacji samodzielnie prowadził drużynę Legii. Wywalczył dwukrotnie mistrzostwo Polski, dwukrotnie Puchar Polski oraz Superpuchar Polski i wicemistrzostwo Polski. W sezonie 1995/1996 doprowadził Legię do 1/4 finału Ligi Mistrzów. W 2001 prowadził jako trener drużynę Amiki Wronki. 21 maja 2008 powrócił do pracy szkoleniowej obejmując funkcję trenera GKS Bełchatów. 5 stycznia 2009 rozwiązał za porozumieniem stron umowę z GKS Bełchatów, jako główny powód podając złą politykę transferową klubu. Zaraz po odejściu z GKS Bełchatów Janas został trenerem Widzewa Łódź, z którym awansował do Ekstraklasy. 21 czerwca 2010 Widzew rozwiązał z nim umowę za porozumieniem stron[1]. Następnie, kilka dni później, został wiceprezesem Polonii Warszawa, a od 13 września, po zwolnieniu José Mari Bakero, został trenerem. 28 grudnia ogłoszono jego dymisję. Powrócił na stanowisko dyrektora sportowego[2]. 17 czerwca 2011 powrócił na stanowisko trenera do Bełchatowa, podpisując roczny kontrakt z drużyną GKS-u[3], który został zakończony 31 sierpnia 2011 roku[4]. Od 17 grudnia 2011 do 30 czerwca 2012 roku trener zespołu Lechia Gdańsk[5].
Po odejściu z Legii w 1996 objął obowiązki selekcjonera reprezentacji młodzieżowo-olimpijskiej. Odszedł w 1999 po odpadnięciu w drugiej rundzie eliminacji do Igrzysk Olimpijskich w Sydney w 2000. 20 grudnia 2002 został nominowany na stanowisko selekcjonera reprezentacji Polski seniorów, po rezygnacji Zbigniewa Bońka. Choć nie udało mu się wywalczyć awansu do Mistrzostw Europy w Portugalii w 2004, pozostał na stanowisku i awansował z drużyną narodową do Mistrzostw Świata w Niemczech. Podczas samego turnieju w Niemczech Reprezentacja Polski przegrała dwa pierwsze mecze (z Ekwadorem 0:2 i Niemcami 0:1) i tym samym straciła szansę na awans do 1/8 finału turnieju, a krytyka Janasa przez kibiców i media uległa nasileniu. Mimo to Janas odmówił podania się do dymisji. Ostatecznie 11 lipca 2006 na jego stanowisku zastąpił go Leo Beenhakker.
| Lata | Kraj | Klub | Rola |
|---|---|---|---|
| 1989−90 | Legia Warszawa | Asystent | |
| 1990−92 | Reprezentacja Polski juniorów | Asystent | |
| 1992−92 | Reprezentacja Polski olimpijska | Asystent | |
| 1992−93 | Legia Warszawa | Asystent | |
| 1994−96 | Legia Warszawa | Trener | |
| 1996−99 | reprezentacja Polski olimpijska | Trener | |
| 2001−01 | Amica Wronki | Trener | |
| 2003−06 | reprezentacja Polski | Trener | |
| 2008−09 | GKS Bełchatów | Trener | |
| 2009−2010 | Widzew Łódź | Trener | |
| 2010−10 | Polonia Warszawa | Trener | |
| 2011 | GKS Bełchatów | Trener | |
| 2011- | Lechia Gdańsk | Trener |
Od 1999 do chwili powołania na stanowisko selekcjonera pracował w Amice Wronki jako menedżer i wiceprezes ds. sportowych, przez pewien czas łącząc tę funkcję z prowadzeniem drużyny Amiki. Po zakończeniu pracy z kadrą narodową w 2006 przez prawie rok pozostawał bez pracy. W czerwcu 2007 porozumiał się z władzami Korony Kielce w sprawie objęcia stanowiska dyrektora sportowego i wiceprezesa zarządu klubu. Funkcję sprawował do maja 2008. 24 czerwca 2010 objął funkcję wiceprezesa pionu sportowego w Polonii Warszawa[6].
| Lata | Kraj | Klub | Funkcja |
|---|---|---|---|
| 1999-02 | Amica Wronki | Menedżer i wiceprezes ds. sportowych | |
| 2007-08 | Korona Kielce | Dyrektor sportowy i wiceprezes ds. sportowych | |
| 2010 – | Polonia Warszawa | Wiceprezes ds. sportowych |
Paweł Janas jest pierwszą w historii polskiej piłki nożnej osobą, która na Mistrzostwach Świata występowała zarówno jako zawodnik, jak i selekcjoner reprezentacji Polski. Wcześniej w Mistrzostwach Świata w 1998 jako selekcjoner Tunezji wystąpił Henryk Kasperczak, zaś w Mistrzostwach Świata w 2002 asystentem selekcjonera reprezentacji Polski był Władysław Żmuda.
|
|||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||
|
|||||
|
|||||||
|
|||||