Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Paweł Kocur | |
 Paweł Kocur, Drezno 2008 |
|
| Państwo |  ZSRR Kazachstan |
| Data i miejsce urodzenia | 3 stycznia 1974 |
| Tytuł szachowy | arcymistrz (1996) |
| Ranking | 2581 (01.11.2011) |
| Miejsce w kraju | 4 |
Paweł Kocur, ros. Павел Коцур (ur. 3 stycznia 1974) – kazachski szachista, arcymistrz od 1996, sedzia klasy międzynarodowej od 2009 roku.
Spis treści |
Od powstania Kazachstanu w roku 1991 jest podstawowym zawodnikiem reprezentacji kraju. W latach 1994–2008 sześciokrotnie wystąpił w szachowych olimpiadach (w tym 2 razy na I szachownicy) oraz trzykrotnie w drużynowych mistrzostwach Azji, zdobywając dwa medale: srebrny wraz z zespołem w roku 1999 w Shenyangu oraz brązowy za indywidualny wynik na II szachownicy w roku 2003. Poza tym, w roku 1997 zagrał na I szachownicy Kazachstanu w drużynowych mistrzostwach świata, rozegranych w Lucernie[1]. Trzykrotnie brał udział w rozgrywanych systemem pucharowym turniejach o mistrzostwo świata, za każdym razem przegrywając swoje mecze w I rundach: w 1999 z Siergiejem Dołmatowem[2], w 2001 z Leinierem Dominguezem[3], a w 2004 z Darmenem Sadwakasowem[4]. W 2005 wziął również udział w Pucharze Świata, ale w I rundzie wyeliminowany został przez Arkadija Naiditscha[5].
W roku 1992 reprezentował swój kraj na rozegranych w Duisburgu mistrzostwach świata juniorów do lat 18, zajmując miejsce pod koniec drugiej dziesiątki. W 1993 podzielił I miejsce w turnieju First Saturday (FS12 IM-B) w Budapeszcie. W 1995 triumfował w Kurganie i Ałma-Acie (wraz z Aleksandrem Fominychem), w 1997 podzielił I miejsce (wraz z Stanisławem Wojciechowskim, Władimirem Małaniukiem i Aleksandrem Waulinem) w otwartym turnieju eliminacyjnym z cyklu Puchar Rosji w Smoleńsku, a w 1999 powtórzył to osiągnięcie (wraz z m.in. Rusłanem Szczerbakowem, Aleksandrem Łastinem i Jewgienijem Najerem) w Tuli. W tym samym roku zwyciężył również w openie w Nowogrodzie oraz osiągnął duży sukces, zajmując I miejsce w finałowym turnieju o Puchar Rosji, rozegranym w Jekaterynburgu. W 2001 podzielił I miejsca w Dubaju (wraz z m.in. Karenem Asrianem, Jaanem Ehlvestem, Aleksandrem Motylewem, Jewgienijem Władimirowem i Aleksiejem Aleksandrowem) oraz Hamburgu (wraz z m.in. Klausem Bischoffem i Vasiliosem Kotroniasem). W 2002 zdobył w Pawłodarze tytuł indywidualnego wicemistrza Kazachstanu[6], zwyciężył również (wraz z Petrem Kostenko) w Uralsku. W 2003 podzielił I miejsce (wraz z Jewgienijem Władimirowem) w turnieju strefowym w Pawłodarze, natomiast w 2004 osiągnął jeden z największych sukcesów w karierze, dzieląc I miejsce (wraz z m.in. Aleksiejem Driejewem, Loekiem van Wely i Szachrijarem Mamediarowem) w turnieju Aerofłot Open w Moskwie, podzielił również I miejsce w Nowym Delhi. W 2006 znalazł się wśród pięciu zwycięzców kolejnego openu rozegranego w Hyderabadzie oraz zdobył srebrny medal w mistrzostwach kraju.
Najwyższy ranking w dotychczasowej karierze osiągnął 1 lipca 2004 r., z wynikiem 2607 punktów zajmował wówczas 3. miejsce (za Jewgienijem Władimirowem i Darmenem Sadwakasowem) wśród kazachskich szachistów[7].
