Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Paweł Kowal | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 22 lipca 1975 Rzeszów |
| Prezes partii Polska Jest Najważniejsza | |
| Przynależność polityczna | Polska Jest Najważniejsza |
| Okres urzędowania | od 4 czerwca 2011 |
| Poprzednik | Joanna Kluzik-Rostkowska |
| Poseł do PE VII kadencji | |
| Przynależność polityczna | Polska Jest Najważniejsza |
| Okres urzędowania | od 14 lipca 2009 |
| Odznaczenia | |
    |
|
 Galeria zdjęć w Wikimedia Commons |
|
 Kolekcja cytatów w Wikicytatach |
|
Paweł Robert Kowal (ur. 22 lipca 1975 w Rzeszowie) – polski polityk, doktor politologii, historyk, publicysta, w latach 2005–2009 poseł na Sejm V i VI kadencji, były wiceminister spraw zagranicznych, od 2009 poseł do Parlamentu Europejskiego, od 2011 prezes partii Polska Jest Najważniejsza.
Spis treści |
Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. ks. Stanisława Konarskiego w Rzeszowie. W 1999 ukończył studia na Wydziale Historycznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1996–1998 studiował w Collegium Invisibile w Warszawie pod kierunkiem profesor Krystyny Kersten. Odbył podróże badawcze do Jakucji, Buriacji i Chakasji. W 1999 został asystentem w Instytucie Studiów Politycznych Polskiej Akademii Nauk. W styczniu 2011 w Instytucie Nauk Politycznych PAN obronił pracę doktorską zatytułowaną Polityka ekipy gen. Wojciecha Jaruzelskiego w latach 1986–1989. Próba reformy w systemie władzy[1].
Od 1998 do 2000 pracował w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, m.in. kierował wydziałem w Departamencie Spraw Zagranicznych. W latach 2000–2001 pełnił obowiązki dyrektora Departamentu Współpracy z Zagranicą i Integracji Europejskiej w Ministerstwie Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Od 2001 do 2003 pracował jako ekspert ds. polityki wschodniej w Centrum Stosunków Międzynarodowych. W latach 2003–2005 był dyrektorem Mazowieckiego Centrum Kultury i Sztuki. Od 2003 pracował jako ekspert w Muzeum Powstania Warszawskiego, był współautorem koncepcji muzeum. W 2005 kierował Biurem Prasowym Prezydenta Warszawy. Jest autorem artykułów publicystycznych na tematy polityki międzynarodowej[1].
W latach 2002–2005 przewodniczył radzie dzielnicy Warszawa-Ochota. W wyborach parlamentarnych w 2005 został wybrany na posła w okręgu chrzanowskim z listy Prawa i Sprawiedliwości. W Sejmie do 2006 był przewodniczącym Komisji Kultury i Środków Przekazu i wiceprzewodniczącym Klubu Parlamentarnego Prawo i Sprawiedliwość. Od 20 lipca 2006 do 22 listopada 2007 pełnił funkcję sekretarza stanu w Ministerstwie Spraw Zagranicznych w rządzie Jarosława Kaczyńskiego. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz drugi uzyskał mandat poselski, otrzymując 26 184 głosy. W Sejmie objął stanowisko wiceprzewodniczącego klubu parlamentarnego PiS, a także wiceprzewodniczącego Komisji Spraw Zagranicznych.
W wyborach do Parlamentu Europejskiego w 2009 został wybrany na eurodeputowanego w okręgu wyborczym Kraków, zdobywając 18614 głosów[2]. W PE przystąpił do grupy Europejscy Konserwatyści i Reformatorzy, objął funkcję przewodniczącego delegacji do komisji współpracy parlamentarnej UE-Ukraina.
22 listopada 2010 wystąpił z Prawa i Sprawiedliwości w związku z zaangażowaniem się w działalność ugrupowania Polska Jest Najważniejsza. 4 czerwca 2011 został wybrany na stanowisko prezesa tej partii[3]. 7 września 2011 został powołany w skład Rady Bezpieczeństwa Narodowego[4].
Działał w Radzie Młodzieży Rzeszowa m.in. jako jej przewodniczący. W latach 1996–1998 pełnił funkcję prezesa Klubu Jagiellońskiego, działał także w Centrum im. Mirosława Dzielskiego w Krakowie. W latach 1997–2005 był współpracownikiem Ośrodka Myśli Politycznej, gdzie kierował m.in. programem Państwo Polskie wobec Polaków na Wschodzie. Należy do Stowarzyszenia Wspólnota Polska i od 2005 jako członek nadzwyczajny do Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej. Współpracuje z Kolegium Europy Wschodniej im. Jana Nowaka-Jeziorańskiego we Wrocławiu, od 2007 jako członek kolegium[5]. Zasiadł też w radzie programowej Instytutu Spraw Publicznych[6]. W 2008 został honorowym członkiem Ochotniczej Straży Pożarnej w Choczni[7].
Jest żonaty, ma czworo dzieci[8].
