Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Paweł Rawa | |
| Data urodzenia | 1770 |
| Data śmierci | 1859 |
| prałat miński | |
| Okres sprawowania | I połowa XIX wieku |
| Wyznanie | katolickie |
| Kościół | rzymskokatolicki |
Paweł Rawa (ur. 1770 w Białostockiem, zm. na początku 1859[1]) – prałat miński, administrator diecezji mińskiej w latach 1839–1853.
Kształcił się kolejno w Grodnie, w kolegium jezuickim w Połocku (późniejsza Akademia Połocka), wreszcie w seminarium w Śmiłowiczach. Po wyświęceniu na kapłana pełnił m.in. posługę kapelana arcybiskupa mohylewskiego Stanisława Siestrzeńcewicza.
Jako prałat miński w latach 1839–1853, po śmierci biskupa Mateusza Lipskiego, rządził diecezją mińską. Po kasacie unii w 1839 roku Rawa zawarł umowę z byłym biskupem unickim, później prawosławnym – Antonim Zubko. Na mocy tej umowy wszyscy katolicy obrządku łacińskiego, których rodzice należeli do obrządku greckiego od 1798 roku, powinni być uważani za prawosławnych[2]. Rząd carski uznał tę umowę za wielką zasługę, dlatego Paweł Rawa stał się, z punktu widzenia władz, „godnym kandydatem” na biskupa mińskiego. Pozostawał jednak nominatem, bowiem Stolica Apostolska została szczegółowo poinformowana o umowie z biskupem prawosławnym i nie chciała go kanonicznie zatwierdzić.
W okresie rządów Rawy miała miejsce kasata majątków kościelnych, zarówno klasztornych, jak i parafialnych. Historyk stosunków kościelnych Stolicy Apostolskiej z Rosją, Adrien Boudou, krytycznie oceniał Rawę, pisząc:
 |
Zdaniem wrogo nastawionego do Kościoła katolickiego, wielce wpływowego w tym czasie, prawosławnego biskupa Josifa Siemaszki, Rawa to
|
|
