Paweł Romocki

Paweł Romocki
Data i miejsce urodzenia	19 kwietnia 1880 Wola Marzeńska
Data i miejsce śmierci	28 czerwca 1940 Warszawa
Minister kolei żelaznych
Okres urzędowania	od 14 czerwca 1926 do 24 września 1926
Poprzednik	Kazimierz Bartel
Minister komunikacji
Okres urzędowania	od 27 września 1926 do 27 czerwca 1928
Następca	Alfons Kühn

Paweł Romocki (ur. 19 kwietnia 1880 w Woli Marzeńskiej, zm. 28 czerwca 1940 w Warszawie) – inżynier technolog, major Wojska Polskiego, poseł na Sejm I kadencji w II RP.

Życiorys

W czasie I wojny światowej w I Korpusie Polskim generała Józefa Dowbora-Muśnickiego, żołnierz Polskiej Organizacji Wojskowej.

Absolwent Politechniki w Hanowerze (Königliche Technische Hochschule) i Instytutu Technologicznego w Petersburgu (Технологический Институт Императора Николая I). Do 1926 działacz Polskiego Stronnictwa Chrześcijańskiej Demokracji. W latach 1920–1922 kierownik Komitetu Przemysłowego przy Ministerstwie Spraw Wojskowych. W latach 1922–1926 poseł na Sejm RP z listy Chrześcijańskiego Związku Jedności Narodowej. W latach 1926–1928 minister komunikacji w rządach Kazimierza Bartla i Józefa Piłsudskiego.

W latach 1928–1930 dyrektor Izby Przemysłowo-Handlowej w Wilnie. W 1932 Paweł Romocki wszedł w posiadanie części akcji Sierszańskich Zakładów Górniczych S.A. (większościowy pakiet udziałów należał do rodziny Potockich – linii krzeszowickiej) i został dyrektorem tych zakładów (po inż. Michale Dunajeckim), w skład których wchodziły liczne zakłady przemysłowe w dobrach Potockich (z rejonu Sierszy i Trzebini) z największym – kopalnią Artur w Sierszy. Funkcję dyrektora Sierszańskich Zakładów Górniczych sprawował do 1938, gdy został dyrektorem naczelnym Unii Polskiego Przemysłu Górniczo-Hutniczego w Katowicach.

Zmarł tragicznie (potrącony przez niemiecki samochód). Ojciec Andrzeja i Jana Romockich.

Odznaczony Krzyżem Orderu Virtuti Militari V klasy.

Bibliografia

• Stanisław Łoza (red.): Czy wiesz, kto to jest?, Wydawnictwo Głównej Księgarni Wojskowej Warszawa 1938, s. 626, reprint Wydawnictw Artystycznych i Filmowych Warszawa 1983