Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyPaweł Sarnecki (ur. 17 marca 1939 roku w Kielcach) - polski prawnik.
Absolwent liceum im. S. Żeromskiego. Następnie ukończył prawo na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie, gdzie został asystentem prof. Witolda Zakrzewskiego – prawnik konstytucjonalista, profesor Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie, od 1988 r. do czasu przejścia na emeryturę 1 października 2009 r. kierownik tamtejszej Katedry Prawa Konstytucyjnego. Był również wykładowcą Wyższej Szkoły Administracji Publicznej w Kielcach, a obecnie wykłada prawo konstytucyjne w Wyższej Szkole Ekonomii i Prawa im. prof. Edwarda Lipińskiego w Kielcach.
Podczas studiów działał w Towarzystwie Przyjaciół ONZ i Towarzystwie Biblioteki Słuchaczów Prawa Uniwersytetu Jagiellońskiego. W marcu 1968 roku popierał czynnie strajk studentów UJ. W okresie "Solidarności" sporządził dla opozycji opinie prawne m.in. po pobiciu 19 III 1981 r. w Bydgoszczy Jana Rulewskiego.
Jest autorem szeregu publikacji z zakresu prawa konstytucyjnego, członek Polskiego Towarzystwa Prawa Konstytucyjnego, ekspert Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego, która opracowała projekt obecnie obowiązującej Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z 1997 roku.
Postanowieniem prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego z dnia 3 maja 1997 roku, w uznaniu wybitnych osiągnięć w kształtowaniu prawnych podstaw demokratycznego i praworządnego państwa, ze szczególnym uwzględnieniem zasług w tworzeniu nowej Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[1].
Do końca 2006 roku był zatrudniony w Biurze Studiów i Ekspertyz Kancelarii Sejmu, w Zespole Prawa Parlamentarnego, na stanowisku głównego specjalisty do spraw legalizacji, ekspert Kancelarii Sejmu, autor wielu opinii prawnych. Przyczyną nieprzedłużenia umowy były krytyczne opinie dotyczące polityki marszałka Sejmu Marka Jurka[2]. oraz krytyka polityki ministra sprawiedliwości Zbigniewa Ziobry, czego dał wyraz podpisując w lutym 2006 roku apel środowisk prawniczych[3].
Jest zastępcą redaktora naczelnego Przeglądu Sejmowego. Dorobek naukowy obejmuje: 7 książek własnych (m.in. "Ustroje konstytucyjne państw współczesnych" – szczególne badania nad ustrojem Szwajcarii (m. in. doktorat), Niemiec i Austrii, Prawo o stowarzyszeniach. Komentarz), kilkanaście wespół z innymi autorami (red. krakowskiego podręcznika akademickiego "Prawo konstytucyjne", 8 wydań), ponad 150 artykułów, recenzji i innych publikacji. Opowiada się za zniesieniem Senatu i redukcją liczby posłów w Sejmie. Ostatnio opublikował: Prawo konstytucyjne II Rzeczypospolitej. Nauka i instytucje. (red.), Samorząd terytorialny. Zasady ustrojowe i praktyka, System źródeł prawa w Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, Wolność zrzeszania się.
W dniu 25 lutego 2005 roku, w salach reprezentacyjnych Pałacu Larischa, z udziałem władz dziekańskich, miała miejsce uroczystość obchodów jubileuszu 65. urodzin Profesora Pawła Sarneckiego. W czasie uroczystości Profesor otrzymał z rąk swoich uczniów i przyjaciół księgę jubileuszową zawierającą ofiarowane Jubilatowi prace.
W kwietniu 2007 roku zgodnie z "ustawą lustracyjną" złożył na ręce rektora UJ oświadczenie lustracyjne. W marcu 2008 Gazeta Polska ujawniła, że Paweł Sarnecki był kontaktem operacyjnym służb specjalnych PRL zarejestrowanym od 1975 roku pod kryptonimem "Szary"[4]. Sam zainteresowany nie zaprzeczył, że podpisał zobowiązanie podjęcia współpracy z wywiadem PRL[5]. Uzasadniał podpisanie deklaracji przekonaniem, że była ona koniecznym warunkiem uzyskania pozwolenia na wyjazd naukowo-badawczy. Podczas pobytu w Szwajcarii nie dostarczył SB żadnych materiałów. Podczas rozmów z SB o swoich kolegach z uczelni – Andrzeju Gaberle i Andrzeju Kubasie oraz studentach udzielał jedynie "ogólnych i ogólnodostępnych informacji"[6].
