Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Pride House – pierwszy w historii igrzysk olimpijskich pawilon środowisk LGBT. Podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 2010 w Vancouverze w Kanadzie zdecydowano otworzyć dwa oficjalne pawilony LGBT, wzorując się na znanych wcześniej pawilonach narodowych. W czasie Olimpiady funkcjonowały dwa takie ośrodki: jeden w Vancouverze, przy ulicy Bute (Pride House in Vancouver)[1], drugi w sercu wioski olimpijskiej w Whistler w renomowanym hotelu Pan Pacific[2]. Była to pierwsza tego typu inicjatywa – spotkała się ona z dużym zainteresowaniem nie tylko społeczności LGBT, ale też międzynarodowej prasy i mediów. Inicjatywa lokalnych grup LGBT zyskała poparcie i zgodę Komitetu Organizacyjnego Igrzysk w Vancouverze i spotkała się z życzliwym przyjęciem mieszkańców miasta. Vancouver i okoliczne Whistler znane są z liberalnej postawy lokalnych władz i mieszkańców. W Vancouver skupia urozmaicone i wartkie życie LGBT, a tzw. West End czyli zachodnia część centrum miasta w okolicach ulic Davie i Denman to znane centra zamieszkane w dużej części przez gejów i inne mniejszości seksualne[3]. Ulice są tu przystrojone tęczowymi flagami, a okoliczne biznesy afiszują w witrynach sklepowych swoją sympatię wobec klientów LGBT. W Whistler Village od lat organizowane są w lutym tzw. Gay Ski Week (ostatnio nazwę zmieniono na Winter Pride Festiwal – Zimowy Festiwal Dumy). Dyrektor tego festiwalu, Dean Nelson, był głównym organizatorem olimpijskiego Pride House w Whistler. W czasie otwarcia Pride House obecny był znany i popularny medalista olimpijski – pływak Mark Tewksbury (olimpiady w Seulu i Barcelonie) – od lat otwarty gej.
