| Pazyfae | |
Zdjęcie wykonane w 1998 przez Observatoire de Haute-Provence |
|
| Odkrył | Philibert Jacques Melotte |
| Data odkrycia | 27 stycznia 1908 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 23 624 000 km |
| Mimośród | 0,409 |
| Okres obiegu | 708,0 d |
| Prędkość orbitalna | 2,242 |
| Nachylenie do płaszczyzny orbity planety | 151,4° |
| Długość węzła wstępującego | 313,0° |
| Argument perycentrum | 170,5° |
| Anomalia średnia | 280,2° |
| Własności fizyczne | |
| Średnica równikowa | 58 km |
| Powierzchnia | ~11 300 km2 |
| Objętość | ~113 000 km3 |
| Masa | 73,0 × 1017 kg |
| Średnia gęstość | 2,6 g/cm3 |
| Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni | 0,022 m/s2 |
| Prędkość ucieczki | 36 m/s |
| Albedo | 0,04 |
| Jasność absolutna | 10,3 m |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
16,9 m |
| Temperatura powierzchni | ~124 K |
Pazyfae (Jowisz VIII) – niewielki zewnętrzny księżyc Jowisza, odkryty 27 stycznia 1908 roku przez P.J. Melotte. Pazyfae była pierwszym odkrytym księżycem nieregularnym. Pierwotnie uznano ją za planetoidę (nie było jasne, czy jest grawitacyjnie związana z Jowiszem) i oznaczono symbolem 1908 CJ. Dopiero 10 lipca potwierdzono, że krąży ona wokół Jowisza.
Spis treści |
Księżyc dopiero w 1975 roku otrzymał swoją obecną nazwę, pochodzącą z mitologii greckiej. Pazyfae była żoną Minosa i matką Minotaura.
Wcześniej satelita był określany jako Jowisz VIII, w pewnym okresie proponowano dla niego nazwę Posejdon.
Pazyfae jest jednym ze średniej wielkości księżyców Jowisza, jego średnicę ocenia się na około 60 km. Średnia gęstość tego ciała to ok. 2,6 g/cm³, a składa się przeważnie z krzemianów. Powierzchnia Pazyfae jest bardzo ciemna – jego albedo wynosi zaledwie 0,04. Z Ziemi można go zaobserwować jako obiekt o jasności wizualnej co najwyżej 17 magnitudo.
Księżyc obiega swą macierzystą planetę w kierunku przeciwnym do jej obrotu wokół własnej osi. Jest to największe ciało z grupy Pazyfae. Istnieje przypuszczenie, że jest to przechwycona planetoida.
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||