Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Pedro Carrión | |
| Pseudonim | La Estrella |
| Data i miejsce urodzenia | 5 czerwca 1970 Kuba |
| Narodowość |  Kuba |
| Styl | praworęczny |
| Kategoria wagowa | ciężka |
| Bilans walk zawodowych | |
| Liczba walk | 10 |
| Zwycięstwa | 8 |
| Nokauty | 6 |
| Porażki | 1 |
| Remisy | 1 |
| Dorobek medalowy | |||||||||||||||
|
|||||||||||||||
Pedro Carrión Sago (ur. 5 czerwca 1970) − kubański pięściarz, dwukrotny mistrz kraju, a także brązowy (2001) oraz srebrny (2003) medalista mistrzostw świata w wadze superciężkiej. Od 2006 roku zawodowy bokser wagi ciężkiej.
Spis treści |
We wrześniu 1994 roku został w Stambule mistrzem świata juniorów w wadze superciężkiej (+91 kg). Rok później osiągnął pierwszy poważny sukces seniorski, gdy został wicemistrzem Kuby. Na krajowym ringu pozostawał jednak w tym okresie w cieniu Alexisa Rubalcaby.
W 2001 roku został po raz pierwszy mistrzem kraju, dzięki czemu reprezentował Kubę na mistrzostwach świata w Belfaście. W ćwierćfinale pokonał Jasona Estradę, lecz w półfinale przegrał na punkty z Ukraińcem Ołeksijem Mazikinem (20:26).
W styczniu 2003 roku wywalczył swoje drugie mistrzostwo Kuby. Siedem miesięcy później wystąpił na mistrzostwach świata w Bangkoku. Pierwszych dwóch rywali pokonał przed czasem, a w półfinale zwyciężył na punkty Niemca Sebastiana Köbera (26:18). W wyrównanej walce o złoty medal uległ minimalnie Aleksandrowi Powietkinowi (27:29).
W 2005 roku zbiegł z Kuby i osiadł w Berlinie. W lutym 2006 roku w wieku 35 lat stoczył swoją debiutancką zawodową walkę, nokautując Czecha Pavla Siskę (5-9-0). W swoim trzecim pojedynku doznał niespodziewanej porażki, ulegając przez decyzję większości Syryjczykowi Manuelowi Charrowi (6-0-0).
Wygrawszy 6 następnych walk, otrzymał propozycję zmierzenia się z Francois Bothą (47-4-2) o tytuł World Boxing Foundation. Do pojedynku tego doszło 24 paździenikia 2009 roku w Dessau. Choć Carrion kontrolował walkę[1], po 12 bezbarwnych i toczących się w wolnym tempie rundach[2] sędziowie orzekli kontrowersyjny remis 114:114, 115:115, 113:114 (jednak w skutek pomyłki konferansjera ringowego większość agencji prasowych błędnie poinformowała, że wygrał Botha przez decyzję większości[1][3]).
Boks zawodowy:
Boks amatorski:
