"Perłowa" farma w Indonezji
Perły hodowlane – perły powstałe w wyniku ingerencji z zewnątrz, polegającej na wprowadzeni zarodka perły (lub innego obcego ciała) do płaszcza muszli perłopława. Takie perły nie są imitacją, lecz produktem naturalnym, chociaż powstałym przy współudziale człowieka. Do rozpoczęcia hodowli perłopławów doprowadził rosnący popyt na perły.
Wyróżnia się kilka odmian o zastosowaniu jubilerskim:
- perły Biwa – białe, o atrakcyjnym połysku i nieregularnych kształtach; wytwarzane przez słodkowodnego małża Hiropsis schlegeli, dobrze zaaklimatyzowanego w jeziorze Biwa–ko (Japonia),
- bąblowe (perła pęcherzowa, blister) – spłaszczone, nieregularne, zawierające różne zanieczyszczenia; perły takie powstają na wewnętrznej skorupie małża jako brodawkowa narośl, należy ją oddzielić od muszli (jest półkolista).
- Palau – wytwarzane przez małże z rodzaju Pinctada margaritifera, hodowanego na wyspach Palau (USA)
- japońskie – imitacje pereł naturalnych kulistych; otrzymywane przez sklejanie dwóch pereł połówkowych.
Pierwsze farmy powstały w Japonii w 1913 r. [potrzebne źródło] (południowa część wyspy Honsiu). Od 1956 r. perły hoduje się w północnej i zachodniej Australii. Dziś istnieją liczne farmy w Azji Południowej. Perły hodowlane stanowią ponad 90% handlu perłami. Farmy hodowlane zakłada się na morzu – (perły hodowlane słonowodne) i w jeziorach – (perły hodowlane słodkowodne).
[edytuj] Perły słonowodne
Morskie małże wytwarzające perły żyją na wydłużonych ławicach małżowych blisko wybrzeży na głębokości około 15 – 20 m. Mają wielkość dłoni, a ich średnia długość życia wynosi około 13 lat. W naturze tylko jeden na 30 – 40 małżów kryje perłę.
[edytuj] Hodowla pereł słonowodnych
Współczesna hodowla opiera się na pracach badawczych niemieckiego zoologa F.Alverdesa oraz Japończyków T. Nishikawy, O.Kuwabary, R.Mise’a, K. Mikimoto. Ten ostatni w 1896 r. dostał patent na proces otrzymywania pereł hodowlanych.
- W celu skłonienia małżów do produkcji pereł kuleczki macicy perłowej wszczepia się innemu perłopławowi do tkanki łącznej płaszcza.
- Dzięki włożeniu jądra „czas pracy” małża skraca się: musi on obłożyć je tylko jedną warstwą, żeby perła uzyskała typowy dla niej połysk.
- Do pojedynczego małża można wprowadzić około 30 sztucznych zarodków (jąder) bez widocznych negatywnych skutków.
- Jądra normalnej wielkości 6 – 7 mm wszczepia się trzyletnim małżom, zaś mniejsze nawet młodszym. Przy średnicy jądra powyżej 9 mm małże są już zagrożone, a ich śmiertelność wynosi 80%.
- Spreparowane mięczaki trzyma się w zatokach morskich w koszach lub klatkach na głębokości 2 – 6 m.
- W temperaturze 110C małż ginie, dlatego w czasie ataków chłodu i zimą farmy przeciągane są w cieplejsze wody.
- Niektóre farmy przenoszone są na otwarte morze – małże pobudzane przez prądy produkują szybciej i dostarczają pereł lepszego kształtu.
- Małże pozostają w wodzie 3 – 4 lata i w tym czasie odkładają wokół jądra warstwę 0,8 – 1,2 mm.
- Po 7 roku życia wydzielanie macicy perłowej ustaje.
- Małża używa się zwykle tylko raz.
- Perły wyjmuje się z małżów, myje suszy, sortuje.
- Z całej produkcji tylko (wg [1]):
- 10% ma najwyższą jakość,
- 50% jest gorszej jakości,
- 40% to perły poza klasyfikacją, w tym połowa to odpady.
- Obowiązująca definicja, zgodna z ustaleniami międzynarodowymi zawartymi w „Wytycznych dotyczących kamieni szlachetnych, ozdobnych, pereł i korali” ( RAL 560 A5 z 1963 r. i RAL 560 A5E z 1970 r.):
- Perły hodowlane – perły powstałe w wyniku ingerencji z zewnątrz, polegającej na wprowadzeni zarodka perły (lub innego obcego ciała) do płaszcza muszli perłopława.
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- K. Maślankiewicz – Kamienie szlachetne – Wyd. Geologiczne – 1982 r.
- N.Sobczak – Mała encyklopedia kamieni szlachetnych i ozdobnych – Wyd. Alfa – 1986 r.
- C.Hall – Klejnoty, Kamienie szlachetne i ozdobne – Wyd. Wiedza i Życie – 1996 r.
- W.Schuman – Kamienie szlachetne i ozdobne – Wyd. „Alma –Press” – 2004 r.
[edytuj] Zobacz też
Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony.jpg&filetimestamp=20050520170843)
