Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Perdyta | |
 Zdjęcie ukazuje pierścienie i kilka księżyców Urana, w tym Perdytę (S/1986 U 10) |
|
| Odkrył | Erich Karkoschka |
| Data odkrycia | 18 maja 1999 |
| Tymczasowe oznaczenie | S/1986 U10 |
| Charakterystyka orbity | |
| Półoś wielka | 76 420 km |
| Mimośród | 0,001 |
| Okres obiegu | 0,638 d |
| Nachylenie do płaszczyzny orbity planety | 0° |
| Własności fizyczne | |
| Średnica równikowa | 20 km |
| Powierzchnia | ~2 800 km2 |
| Objętość | ~14 000 km3 |
| Przyspieszenie grawitacyjne na powierzchni | 0,0047 m/s2 |
| Prędkość ucieczki | 0,011 |
| Albedo | 0,08 |
| Jasność obserwowana (z Ziemi) |
24,0 m |
| Temperatura powierzchni | 64 K |
Perdyta (Uran XXV) - jeden z wewnętrznych księżyców Urana. Ma około 20 km średnicy. Jego orbita znajduje się pomiędzy orbitami większych satelitów - Belindy i Puka.
Tymczasowe oznaczenie S/1986 U10 sugeruje, że Perdyta została odkryta w 1986 r. przez sondę Voyager 2, razem z dziewięcioma innymi satelitami Urana. Jednak przez ponad dekadę nie rozpoznano, że na zdjęciu z 18 stycznia znajduje się nieznany dotąd księżyc. Dopiero w 1999 r. Erich Karkoschka zauważył, że sfotografowany obiekt nie może być - jak wtedy sądzono - odkrytą pięć dni wcześniej Belindą. Ponieważ jednak, mimo kolejnych obserwacji, nie udało się potwierdzić istnienia nowego satelity, został on oficjalnie wykreślony ze spisu księżyców w 2001 roku.
Tymczasem w 2003 r. zdjęcia zrobione przez teleskop Hubble'a wychwyciły obiekt w miejscu, w którym spodziewano się ujrzeć S/1986 U 10, co uznano za potwierdzenie jego istnienia. Po kilku latach nadano mu nazwę Perdyta, od postaci ze sztuki Szekspira Zimowa opowieść; imię to pochodzi z łaciny i oznacza "zagubiona", co jest także odniesieniem do historii jego odkrycia.
|
|||||||
