Petra Kvitová

Petra Kvitová
Petra Kvitova, 2011.
Państwo	Czechy
Miejsce zamieszkania	Fulnek
Data i miejsce urodzenia	8 marca 1990 Bilovec
Wzrost	183 cm
Masa ciała	70 kg
Gra	leworęczna
Status profesjonalny	2006
Zakończenie kariery	aktywna
Trener	David Kotyza, Jozef Ivanko
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje	7
Najwyżej w rankingu	2 (31 października 2011)
Australian Open	SF (2012)
Roland Garros	4R (2008, 2011)
Wimbledon	W (2011)
US Open	4R (2009)
Gra podwójna
Wygrane turnieje	0
Najwyżej w rankingu	196 (28 lutego 2011)
Australian Open	1R (2009-2011)
Roland Garros	2R (2010)
Wimbledon	1R (2008, 2010, 2011)
US Open	1R (2008-2010)
Multimedia w Wikimedia Commons

Petra Kvitová (ur. 8 marca 1990 w Bílovcu), czeska tenisistka, mistrzyni Wimbledonu 2011 w grze pojedynczej, triumfatorka Mistrzostw WTA 2011 w grze pojedynczej, zdobywczyni Pucharu Federacji 2011 wraz z drużyną Czech, zdobywczyni Pucharu Hopmana 2012 wraz z Tomášem Berdychem, reprezentantka Czech na letnich igrzyskach olimpijskich. Tenisistka leworęczna z oburęcznym backhandem.

Kariera tenisowa

Petra Kvitova rozpoczęła występy w juniorskich turniejach Międzynarodowej Federacji Tenisowej w styczniu 2005 roku. 9 lipca 2007 zajmowała 27. i najwyższe miejsce w notowaniach zawodniczek do lat osiemnastu. W czerwcu 2006 po raz pierwszy zagrała w zawodach dla profesjonalnych tenisistek w czeskim Prościejowie. Pierwszy turniej ITF wygrała we wrześniu w Szeged, pokonując w finale miejscową zawodniczkę Dorottyę Magas i została sklasyfikowana w rankingu WTA na 773. miejscu. W tym samym roku otrzymała status profesjonalnej tenisistki. Jej trenerem jest David Kotyza.

Po licznych sukcesach w cyklu ITF otrzymała szansę debiutu w WTA Tour. Zagrała w kwalifikacjach do imprezy w Pradze, ale odpadła z nich w drugiej rundzie. Kilka miesięcy później, będąc tenisistką z trzeciej setki światowej klasyfikacji, dostała się do drabinki głównej turnieju w Sztokholmie. Swój pierwszy seniorski mecz przegrała z Martą Domachowską 6:4, 3:6, 1:6. W sierpniu brała udział po raz pierwszy w eliminacjach do zawodów wielkoszlemowych, ale na kortach Flushing Meadows została odprawiona w drugiej rundzie przez Sandrę Klösel. W tym samym roku zadebiutowała w rozgrywkach o Puchar Federacji; wystąpiła w meczu deblowym przeciwko Hiszpankom w parze z Barborą Záhlavovą-Strýcovą.

W lutym 2008 wygrała pierwszy singlowy mecz w turnieju głównym WTA Tour, dokonała tego w Paryżu, przechodząc eliminacje, pokonując Anabel Medinę Garrigues 6:2, 6:3, by następnego dnia ulec Jelenie Diemientiewej. W pierwszej rundzie w Memphis ograła najwyżej rozstawioną Venus Williams 2:6, 6:4, 6:3 (8 WTA), odnosząc najcenniejsze zwycięstwo w karierze. W kwietniu została sklasyfikowana w gronie stu najlepszych tenisistek świata. W maju po raz pierwszy zagrała jako pełnoprawna uczestniczka w imprezie wielkoszlemowej. Na kortach Rolanda Garrosa zaszła do czwartej rundy, eliminując kolejno Akiko Morigami, Samanthę Stosur i Ágnes Szávay; przegrała z Kaią Kanepi. W lipcu awansowała do pierwszego ćwierćfinału w Budapeszcie, potem powtórzyła ten wyczyn w Zurychu, odprawiając tam Patty Schnyder (11 WTA). W sierpniu zadebiutowała w letnich igrzyskach olimpijskich. Wystąpiła w grze podwójnej w Pekinie w parze z Lucie Šafářovą; panie przegrały z duetem australijskim, złożonym ze Stosur i Rennae Stubbs. 20 października sklasyfikowana na 44. miejscu rankingu WTA.

W styczniu 2009 Kvitova wygrała pierwszy turniej WTA w grze pojedynczej, pokonując Ivetę Benešovą w finale w Hobarcie. Następnie przez wiele miesięcy nie była w stanie przejść drugiej rundy w żadnych zawodach, co spowodowało jej spadek do ósmej dziesiątki światowej klasyfikacji. Przełom nastąpił podczas US Open, gdzie doszła do czwartej rundy. W trzecim meczu ograła ówczesną liderkę rankingu, Dinarę Safinę wynikiem 6:4, 2:6, 7:6(5). W październiku została wicemistrzynią w Linzu, ogrywając w półfinale Agnieszkę Radwańską. W finale podobnie jak w Nowym Jorku, musiała uznać wyższość Yaniny Wickmayer. W lipcu 2009 odnotowała też pierwszy ćwierćfinał turnieju WTA w grze podwójnej (w Pradze, w parze z Nicole Vaidišovą).

Nie obroniła tytułu z Hobartu zimą 2010 roku, w lutym osiągnęła półfinał w Memphis, gdzie przegrała z Marią Szarapową. W czerwcu sensacyjnie awansowała do półfinału Wimbledonu, zamykając dalszą drogę w zawodach Wiktorii Azarence, Caroline Wozniacki i Kai Kanepi, zatrzymując się dopiero na liderce rankingu i głównej faworytce, Serenie Williams. Był to jej pierwszy wielkoszlemowy półfinał, awansowała dzięki niemu na 30. miejsce w światowych notowaniach. W dalszej części sezonu bez sukcesów, w Nowym Jorku doszła do trzeciej rundy, wyeliminowana przez Kim Clijsters. Organizacja WTA przyznała jej nagrodę za Debiut Roku.

W styczniu 2011 wygrała drugi turniej WTA, w finale w Brisbane ogrywając Andreę Petković. Kilka tygodni później wyjechała z Melbourne jako ćwierćfinalistka wielkoszlemowego Australian Open. Kvitova weszła do czołowej dwudziestki rankingu gry pojedynczej i przypieczętowała dobrą formę trzecim indywidualnym triumfem. W finale w Paryżu była lepsza od światowego numeru jeden – Kim Clijsters. Przez dwa miesiące przeżywała kryzys, podczas którego nie doszła nawet do żadnego ćwierćfinału, ale na początku maja znów okazała się niepokonana w Madrycie. Awansowała na 10. miejsce w klasyfikacji WTA i... pojechała na turniej rangi ITF do Pragi, w którym została najwyżej rozstawiona i który wygrała. Przeszła do czwartej rundy French Open, a potem przegrała finał w Eastbourne z Marion Bartoli.

Do wielkoszlemowego Wimbledonu przystąpiła jako ósma rakieta globu. Bez straty seta doszła do ćwierćfinału. Tam w trzech setach pokonała Cwetanę Pironkową, w następnym etapie straciła seta w potyczce z Wiktorią Azarenką. Sensacyjnie awansowała do finału, gdzie rozgromiła mistrzynię edycji 2004, Marię Szarapową 6:3, 6:4. Ostatnią reprezentantką Czech, która wygrała zawody wielkoszlemowe, była Jana Novotná, mistrzyni Wimbledonu 1998. Kvitova została też pierwszą osobą (spośród kobiet i mężczyzn), urodzoną w latach dziewięćdziesiątych XX wieku, która triumfowała w imprezie z cyklu Wielkiego Szlema.

Czeszka awansowała na siódme miejsce w rankingu, nie odniosła latem żadnych sukcesów, odpadając w pierwszej rundzie US Open z Alexandrą Dulgheru. We wrześniu awansowała do półfinału w Tokio, dzień wcześniej ponownie ogrywając Szarapową (Rosjanka skreczowała po siedmiu gemach meczu, ponieważ skręciła kostkę). W październiku triumfowała w Linzu, w walce o puchar okazując się lepszą od Dominiki Cibulkovej. Jako trzecia tenisistka świata przypieczętowała sezon wygraniem Mistrzostw WTA w Stambule. W fazie grupowej wyeliminowała Agnieszkę Radwańską, liderkę rankingu Caroline Wozniacki i Wierę Zwonariową, w półfinale Samanthę Stosur, a w finale Wiktorię Azarenkę. Było to jej siódme profesjonalne zwycięstwo. Awansowała na drugie miejsce na liście światowej (jako trzecia Czeszka w dziejach, po Martinie Navrátilovej i Janie Novotnej znalazła się wśród dwóch najlepszych tenisistek świata). W listopadzie wraz z drużyną Czech zdobyła Puchar Federacji. W finałowym starciu pokonały Rosjanki. Kvitova wygrała dwa mecze singlowe (ze Swietłaną Kuzniecową i Marią Kirilenko).

Za sezon 2011 Petra Kvitova otrzymała tytuł Mistrzyni Świata ITF, Sony Ericsson WTA Tour Awards dla Tenisistki Roku, Największy Postęp Roku, Nagrodę Karen Krantzke, Nagrodę Fanów za Przełom Roku oraz Nagrodę Serca Pucharu Federacji. Po raz drugi z rzędu najważniejsze nagrody zebrała tenisistka, która nie zajmowała na koniec sezonu pierwszego miejsca w rankingu WTA (liderką pozostała Caroline Wozniacki, która do tego momentu nie miała na koncie ani jednego tytułu wielkoszlemowego). Uznana Sportowcem Roku 2011 w Czechach i Drużyną Roku razem z koleżankami, z którymi wywalczyła Puchar Federacji.

Życie prywatne

Petra Kvitova jest córką Jiri'ego, który jest nauczycielem i Pavly. Ma dwoje braci: Jiri jest inżynierem, a Libor nauczycielem. To ojciec zachęcił ją do gry w tenisa. Mówi po czesku i angielsku. Lubi oglądać komedie, słuchać muzyki pop i rock. Jej tenisowymi wzorami są Roger Federer i Martina Navrátilova, a ulubionym turniejem – Wimbledon.

Statystyki

Historia występów wielkoszlemowych

Turniej	2006	2007	2008	2009	2010	2011	2012
Australian Open	A	A	LQ	1R	2R	QF	SF
Roland Garros	A	A	4R	A	1R	4R
Wimbledon	A	A	1R	1R	SF	W
US Open	A	LQ	1R	4R	3R	1R

Finały turniejów wielkoszlemowych

Gra pojedyncza (1-0)

Końcowy wynik	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwniczka	Wynik finału
Zwyciężczyni	2011	Wimbledon	Trawiasta	Maria Szarapowa	6:3, 6:4

Finały WTA Championships

Gra pojedyncza (1-0)

Końcowy wynik	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwnik	Wynik finału
Zwyciężczyni	2011	Stambuł	Twarda (hala)	Wiktoria Azarenka	7:5, 4:6, 6:3

Finały turniejów Tier I/Premier Mandatory/Premier 5

Gra pojedyncza (1-0)

Końcowy wynik	Rok	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwnik	Wynik finału
Zwyciężczyni	2011	Madryt	Ceglana	Wiktoria Azarenka	7:6(3), 6:4

Finały w turniejach WTA Tour

Gra pojedyncza (7-2)

Legenda Wielki Szlem (1–0) Igrzyska olimpijskie (0–0) WTA Tour Championships (1–0) Tier I / Premier Mandatory/Premier 5 (1–0) Tier II / Premier (1–1) Tier III, IV, V / International (3–1)

Wygrane według nawierzchni Twarda (5–1) Ceglana (1–0) Trawiasta (1–1) Dywanowa (0–0)

Końcowy wynik	Nr	Data	Turniej	Nawierzchnia	Przeciwniczka	Wynik finału
Zwyciężczyni	1.	16 stycznia 2009	Hobart	Twarda	Iveta Benešová	7:5, 6:1
Finalistka	1.	18 października 2009	Linz	Twarda (hala)	Yanina Wickmayer	3:6, 4:6
Zwyciężczyni	2.	8 stycznia 2011	Brisbane	Twarda	Andrea Petković	6:1, 6:3
Zwyciężczyni	3.	13 lutego 2011	Paryż	Twarda (hala)	Kim Clijsters	6:4, 6:3
Zwyciężczyni	4.	8 maja 2011	Madryt	Ceglana	Wiktoria Azarenka	7:6(3), 6:4
Finalistka	2.	18 czerwca 2011	Eastbourne	Trawiasta	Marion Bartoli	1:6, 6:4, 5:7
Zwyciężczyni	5.	2 lipca 2011	Wimbledon, Londyn	Trawiasta	Maria Szarapowa	6:3, 6:4
Zwyciężczyni	6.	18 października 2011	Linz	Twarda (hala)	Dominika Cibulková	6:4, 6:1
Zwyciężczyni	7.	30 października 2011	Stambuł	Twarda (hala)	Wiktoria Azarenka	7:5, 4:6, 6:3

Bibliografia

• Petra Kvitová sylwetka na stronie WTA Tour (ang.)
• Profil tenisistki na oficjalnej stronie ITF