Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Linia kolejowa | |
| Piaseczyńska Kolej Wąskotorowa | |
| Dane podstawowe | |
| Zarządca | Piaseczyńsko - Grójeckie Towarzystwo Kolei Wąskotorowej |
| Rozstaw szyn | 1000 mm |
 Lokomotywa przy ul. Okrężnej na Sadybie upamiętniająca nieistniejącą już Kolejkę Wilanowską, która niegdyś stanowiła fragment Piaseczyńskiej Kolei Wąskotorowej |
|
| Historia | |
| Lata budowy | 1898-1915 |
| Rok otwarcia | 1900 |
| Linia w Ogólnopolskiej Bazie Kolejowej – kolej.one.pl | |
Piaseczyńska Kolej Wąskotorowa (do 2004 roku Grójecka Kolej Dojazdowa). Aktualnie największa działająca kolej wąskotorowa w okolicach Warszawy, z prześwitem toru 1000 mm. Posiada parowóz Px48, 2 lokomotywy spalinowe Lxd2,5 rumuńskich wagonów osobowych, jeden wagon replika "Wernigerode", motowóz, drezynę WMC. Prowadzi co niedzielę ogólnodostępne planowe pociągi turystyczne, które wyruszają o godzinie 11:00 ze stacji Piaseczno Miasto Wąskotorowe z ul. Sienkiewicza 14 w Piasecznie. Pociągi jeżdżą na 15km odcinku trasy Piaseczno-Tarczyn-Piaseczno. W każdą niedzielę dla turystów indywidualnych organizowane jest ognisko oraz dodatkowe atrakcje w miejscowości Runów.
Spis treści |
Budowę kolejki Grójeckiej rozpoczęto w 1898 r.z inicjatywy warszawskiego krawca Eugeniusz Paszkowskiego. Paszkowski choć był człowiekiem zamożnym zdawał sobie sprawę, że jest to duża i kosztowna inwestycja, dlatego też dobrał sobie zamożnych wspólników, którymi byli Stefan książę Lubomirski, Tomasz hrabia Zamoyski. Nieoficjalnie do spółki dołączył także Alter Magiet żydowski cadyk z Góry Kalwarii. Wybór trasy Kolei nie był przypadkowy,w okolicach znajdowały się zakłady produkujące cegły, które były wówczas bardzo potrzebne w Warszawskim budownictwie, zakłady przemysłowe oraz rozwijał się ruch pasażerski. Trakcję konną zastąpiono parową. Trasa przebiegała z Warszawy do Grójca, Góry Kalwarii oraz Konstancina. w 1914 roku ruszyły pociągi z Warszawy do Grójca. Na wiosnę 1915 roku rosyjskie wojska kolejowe przystępują do budowy torowiska w kierunku Nowego Miasta.W lipcu jednak wojska niemieckie przerwały front wzdłuż Pilicy. Rosjanie w pośpiechu zaczęli się wycofywać. Jednocześnie dewastując torowiska.W sierpniu 1915 r. do Warszawy wkraczają oddziały niemieckie. Nowe władze okupacyjne wprowadzając swoje rygory okupacyjne uznały, że należy jak najszybciej uruchomić transport kolejowy. Zalecenia te dotyczyły również kolei wąskotorowych. Było to podyktowane oczywiście względami strategicznymi. Dzięki temu w dość szybkim tempie odbudowano zniszczoną infrastrukturę Kolei Grójeckiej. By jak najszybciej wznowić ruch, Niemcy dostarczają parowóz typu „Borsig” pracujący dotychczas na linii tramwajów łódzkich oraz 6 ciężkich wagonów osobowych z kolei Wernigerode. Od 1916 r. na Kolej Grójecką przybywa nowo zakupiony tabor. Pochodzi on z fabryk niemieckich (parowozy), oraz polskich (wagony). W warszawie funkcjonuje wtedy kilka wytwórni taboru, między innymi Lilpopa, Gostyńskiego, Kosińskiego. Przystąpiono również do odbudowy zniszczonej linii między Grójcem a Mogielnicą, oraz przygotowań do doprowadzenia szlaku do Nowego Miasta. Pierwszy pociąg do Mogielnicy przybył 5 lutego 1917 r. W dniu 11 listopada 1918 r. Polska po 123 latach niewoli Polska odzyskuje niepodległość. Zaczyna się odbudowa kraju zniszczonego skutkiem wojny. Kolej Grójecka jako podstawowy środek transportu południowych okolic Warszawy dostarcza do niej podstawowy wtedy materiał budowlany jakim są cegły. Wszystkie wokół jej tras cegielnie pracują pełną parą. Nie ustępują także prace mające na celu rozbudowę szlaku między Mogielnicą a Nowym Miastem. Okres międzywojenny dla Kolei Grójeckiej był etapem znaczącego rozwoju. W latach 1919 – 1939 znacząco się powiększyła się liczba jednostek taborowych. Począwszy od 1934 r. trakcja parowa została poszerzona o trakcję spalinową. Początkowo w warsztatach w Piasecznie wybudowano we własnym zakresie trzy wagony motorowe. Jednocześnie w zakładach Lilpopa zamówiono siedem tego rodzaju pojazdów, które sukcesywnie były wprowadzane do eksploatacji. W piaseczyńskich warsztatach utworzono specjalną grupę pracowników zajmujących się konserwacją i naprawą taboru spalinowego. Kolej Grójecka wraz wchłoniętą do swojej struktury Wilanowską, w okresie międzywojennym stała się podstawowym środkiem komunikacji i transportu południowych okolic Warszawy obejmujących rejon piaseczyński i grójecki. Dzięki niej tereny te zaczęły się dynamicznie rozwijać. Niestety, nadszedł ponury wrzesień 1939 r. Na szczęście, działania wojenne nie spowodowały większych szkód w infrastrukturze kolei. Stąd też po ich zakończeniu natychmiast przywrócono ruch pasażerski i towarowy. Przedsiębiorstwo nadal zachowując status prywatnego otrzymuje tzw. Powiernika z ramienia Kolei Rzeszy. Skutkowało to wprowadzeniem zasad obowiązujących na kolejach niemieckich. Kolej Grójecka stała się również ważnym ogniwem zaopatrzenia warszawiaków w produkty żywnościowe objęte przez okupanta reglamentacją. W potocznym języku nazywano to „szmuglem”. Większość wagonów pod podłogami było wyposażone przez kolejarzy w specjalne skrzynie w których przewożono wiktuały. Pochodziły one najczęściej z okoli Grójca i Nowego Miasta. 17 stycznia 1945 r. po pięcioletniej okupacji Warszawa zostaje wyzwolona. Infrastruktura Kolei Grójeckiej jest zniszczona w 50 %. Gdy front przesunął się na zachód, kolejarze natychmiast przystępują do usuwania dewastacji której dokonali okupanci. Na odcinku między Piasecznem a Grójcem prawie wszystkie mosty nie nadają się do użytku. Piaseczyńskie warsztaty praktycznie leżą w gruzach. Jednak dzięki zaangażowaniu i poświęceniu załogi tabor który pozostał zostaje uruchomiony. Rozpoczyna się odbudowa zniszczonej infrastruktury. W efekcie przy dużej pomocy wojska udaje się udrożnić trasę do Nowego Miasta. Do Warszawy, na Dworzec Południowy pierwszy pociąg dociera w połowie lutego. Kursy pociągów na całej linii odbywają się nieregularnie. Do Góry Kalwarii na skutek uszkodzenia mostu pod Żabieńcem ruch pociągów zostaje wznowiony dopiero w maju. W 1949 r. Kolej Grójecka, podobnie jak i inne koleje wąskotorowe w Polsce zostaje włączona w struktury PKP. Wiąże się to z wprowadzeniem zasad eksploatacji obowiązujących polskich kolejach. Od tego czasu kolejka wzbogaca się o systematycznie przesyłany tabor z kolei wąskotorowych. Kolej Grójecka Funkcjonowała nieprzerwanie dla ruchu pasażerskiego do roku 1991],zaś dla pociągów towarowych do 1996r. w 1994 roku została wpisana do Rejestru Zabytków województwa warszawskiego i radomskiego. 1998 roku w 19 maj - Powstało Towarzystwa Restauracji Grójeckiej Kolei Wąskotorowej 3 październik - W Piasecznie obchodzono 100-lecie kolei grójeckiej 4 październik - Uruchomienie parowozu Px48-3917, 2000 - Towarzystwo Restauracji Grójeckiej Kolei Wąskotorowej przekształciło się w Piaseczyńskie Towarzystwo Kolei Wąskotorowej, 2002 czerwiec - Przekazanie w użyczenie przez PKP Grójeckiej Kolei Wąskotorowej władzom samorządowym powiatu piaseczyńskiego 2003 Rozpoczęcie remontu kapitalnego torowiska od Piaseczna do Tarczyna ze środków ONZ przyznanych Piaseczyńskiemu Towarzystwu Kolei Wąskotorowej 2004 Od początku roku zaczęto używać oficjalnie nazwy PIASECZYŃSKA KOLEJ WĄSKOTOROWA. Zdecydowana się na tę zmianę z uwagi na fakt, że całość obsługi nieruchomości, taboru i wszystkich spraw związanych z administrowaniem obiektu odbywa się w Piasecznie. 30 kwietnia 2004 roku Piaseczyńskie Towarzystwo Kolei Wąskotorowej - operator ww. kolei uzyskało licencję na przewóz osób jako pierwszy operator kolei wąskotorowych w Polsce. od 2006 roku zaczęto prowadzić ruch turystyczny, początkowy były to imprezy tematyczne: Święto 1 maja, Mikołajki Sylwester. w dalszych latach kontynuowano już z lepszym skutkiem i z większą ilością pociągów ruch turystyczny na trasie Piaseczno - Tarczyn. w 2009 roku uruchomiono szlak do Grójca, w sierpniu na tę trasę wyruszył pierwszy pociąg, niestety pociągi do Grójca jeździły tylko do 2010 roku. 2012 - teraz Kolej jeździ na trasie Piaseczno - Tarczyn - Piaseczno
23 sierpnia 2009 roku po raz pierwszy od 5 lat wyruszył pociąg osobowy do Grójca.
Kolej docierała z Piaseczna do Warszawy dwiema liniami: tzw. Kolejką Grójecką wzdłuż ulicy Puławskiej, niegdyś do pl. Unii Lubelskiej, później do Dworca Południowego (na miejscu dzisiejszej stacji Metro Wilanowska) oraz Kolejką Wilanowską, przez Konstancin i Jeziornę, Powsin, Wilanów do stacji Warszawa Belweder. Z Piaseczna jedna linia prowadziła na południowy wschód do Góry Kalwarii, a druga - główna - na południowy zachód, przez Grójec, Mogielnicę do Nowego Miasta nad Pilicą, z odgałęzieniem z Grójca do Jasieńca.
W chwili obecnej znaczną część torów rozebrano. W terenie pozostały tory łączące Piaseczno z Nowym Miastem nad Pilicą, z czego przejezdny jest odcinek Piaseczno-Grójec.
W chwili obecnej kolejka prowadzi przewozy turystyczne w każdą niedzielę (ogólnodostępne), pociągi okolicznościowe i na zamówienie, oraz prowadzi wycieczki dla dzieci i młodzieży z przygotowanym programem edukacyjny pt. "Lokomotywa Pana Tuwima"
Kolej posiada parowóz Px48-3917, ,2 sprawne lokomotywa spalinowe serii Lxd2,5 wagonów osobowych, 2 towarowe, wagon replikę "Wernigerode", wagon taneczny, motowóz
Pociąg rusza w każdą niedzielę o godzinie 11:00, na trasie przejazdu jest kilka stacji, m.in. zwiedzanie mini-zoo ze strusiami, dojazd do stacji Tarczyn Wąskotorowy i piknik z ogniskiem w miejscowości Runów. Powrót do Piaseczna około godziny 16:00. Stacja Piaseczno Miasto Wąskotorowe, znajduje się niecały kilometr od kolei normalnotorowej. Godzina wyjazdu i powrotu jest skomunikowana z pociągami z Warszawy i do Warszawy. Istnieje możliwość, aby wsiąść do pociągu na przystanku Piaseczno Wiadukt tuż nad dworcem, gdzie kolejka wąskotorowa zatrzymuje się na trasie przejazdu.
sierpień 2009 - ruszył pociąg do Grójca
|
|||||||||||||||||
