Pieśń (gatunek literacki)

Pieśń – gatunek literacki poezji lirycznej, o genezie związanej z obrzędami i muzyką (pieśni ludowe, pieśni średniowieczne), od której stopniowo się uwolnił, stając się samodzielną formą wyrazu.

Pieśń to utwór liryczny podzielony na strofy, zwykle o tematyce poważnej.

Nowożytny kształt pieśni jako wiersza wywodzi się z utworów Horacego i Ód greckich. U Horacego stała się samodzielną formą literacką.

W średniowiecznej literaturze, pieśni były epickimi utworami narracyjnymi o tematyce historycznej, np. Pieśń o Rolandzie będąca lekturą szkolną.

Przykładem polskiej pieśni może być: Pieśń IX (księgi wtóre) lub Pieśń V – o spustoszeniu Podola Jana Kochanowskiego.

Podział pieśni ze względu na tematykę

• pieśni religijne (psalmy)
• biesiadne
• filozoficzne
• okolicznościowe
• patriotyczne
• państwowe
• wojenne
• miłosne
• związane z pracą, np. pasterskie
• chwalebne
• pochwalne
• dziękczynne

Cechy pieśni

• uproszczona budowa
• układ stroficzny
• częste refreny
• paralelizmy
• rytmizacja

Zobacz też

• pieśń (forma muzyczna)