Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyPierre Klossowski (ur. 9 sierpnia 1905 w Paryżu, zm. 12 sierpnia 2001) – francuski pisarz, filozof, malarz.
Spis treści |
Urodzony w rodzinie polsko-rosyjsko-francuskiej już w dzieciństwie cieszył się opieką intelektualną Rainera Marii Rilkego (który przez wiele lat był przyjacielem jego matki po separacji z ojcem). W latach dwudziestych pracował dla André Gide'a jako jego prywatny sekretarz i współwydawca trylogii wyrażającej jego filozofię odkrywania samego siebie przez hedonizm i eksperymenty seksualne. We wczesnych latach trzydziestych mentorem Klossowskiego miał się stać markiz de Sade, którego dziełu poświęcił wiele własnych prac, zajmując się filozoficznymi implikacjami sadycznego ekscesu, przemocy i amoralności. W owym okresie Klossowski przystąpił do ruchu surrealistycznego - poznał wówczas Roberta Desnosa, Paula Eluarda i Georges'a Bataille'a.
Zafascynowany nowymi technologiami oraz tym, jaką rolę mogą one odegrać w życiu kulturalnym, Klossowski zajął się dziełem Waltera Benjamina, którego esej o Dziele sztuki w okresie reprodukcji mechanicznej przełożył na francuski. Zainteresowania teologią sprawiły w końcu, że pod koniec 1939 roku Klossowski wstąpił do zakonu dominikanów w Lesse. II wojnę światową spędził na studiach teologicznych, pracował również, pełniąc posługę duszpasterską w obozie dla internowanych w Vichy, ostatecznie jednak - nie otrzymując święceń kapłańskich - tuż przed wyzwoleniem porzucił klasztor i zakon.
Jako członek założyciel powołanej do życia w 1944 roku grupy Dieu vivant, zajmującej się problematyką moralną w związku z okupacją, Klossowski przystąpił też pod koniec lat czterdziestych do ruchu egzystencjalistycznego - pisał wówczas do Les Temps Modernes. W 1954 roku Klossowski opublikował Roberte ce soir - drugą nowelę i pierwszą część trylogii erotycznej. Zachęcony przez wydawcę, by opublikować wersję "luksusową" - ilustrowaną (miała być sprzedawana w subskrypcji, by uniknąć konfiskaty przez cenzurę) - zwrócił się do swego brata Balthasar (znanego lepiej jako Balthus) z prośbą o wykonanie grafik. Wykonane przez brata prace nie zadowoliły pisarza - w ten sposób sam zaczął malować, zachęcany zresztą do tego przez Bataille'a, Giacomettiego i André Massona.
W 1969 roku Klossowski opublikował Nietzsche et le cercle vicieux - pracę, która miała wywrzeć wielki wpływ na innych współczesnych mu filozofów, wśród których znaleźli się: Michel Foucault, Gilles Deleuze, Jean-François Lyotard.
