Pierwiastnik względem ustalonych liczb to w algebrze wyrażenie algebraiczne zbudowane z tych liczb za pomocą czterech postawowych działań arytmetycznych, potęg o wykładnikach naturalnych (skrócony zapis wielokrotnego mnożenia) oraz pierwiastków stopni naturalnych.
Pierwiastnikiem względem liczb
oraz
jest np.
. Pojęcie pierwiastnika odpowiada zatem intuicji liczb, które można zapisać przy użyciu czterech działań arytmetycznych i działania pierwiastkowania.
Spis treści |
Liczbę zespoloną
można przedstawić za pomocą pierwiastników[1], jeśli można znaleźć liczby zespolone
oraz liczby naturalne
takie, że kładąc
(ciało liczb wymiernych),
(rozszerzenie ciała
o element
) dla 
będziemy mieli
dla wszystkich
oraz
.Liczbę
nazywamy stopniem powyższego przedstawienia.
Jeśli powyżej zastąpimy
przez pewne ciało
to otrzymamy definicję, gdy liczba
jest przedstawialna w pierwiastnikach nad ciałem
. Jeśli
, to możemy powiedzieć że
jest przedstawialna w pierwiastnikach względem
.
Niech
będzie ciałem o charakterystyce 0. Element a jest pierwiastnikowy względem ciała
(albo że wyraża się przez pierwiastniki względem ciała
), jeśli istnieje taki ciąg ciał
, że
,
jest ciałem rozkładu wielomianu postaci
.Zbiór elementów pierwiastnikowych względem ciała
oznaczamy przez
i nazywamy domknięciem pierwiastnikowym ciała
[2].
Jeśli
jest ciałem charakterystyki
, to warunek (2) definicji zastępuje się przez
jest ciałem rozkładu wielomianu postaci , gdzie
, albo wielomianu postaci
[3].
nie jest rozwiązalne w pierwiastnikach względem
[6].Pojęcie pierwiastnika odegrało ważną rolę w badaniach (m.in. Abela i Galois) nad rozwiązalnością równań algebraicznych jednej zmiennej stopni wyższych niż 4. Badania te inspirowane były znanymi wzorami, wyrażającymi pierwiastki równań niskich stopni (wzory podane przez del Ferro i Tartaglię a znane jako wzory Cardano dla równań stopnia trzeciego i wzory Ferrari dla czwartego). Niestety, okazało się, że w ogólnym przypadku (tzn. poza wyjątkowymi układami wartości współczynników równania) pierwiastki równań stopni 5 i wyższych nie wyrażają się przez pierwiastniki względem współczynników równania – patrz Twierdzenie Abela-Ruffiniego.
Pierwiastniki kwadratowe mają zastosowanie w geometrii. Punkt jest konstruowalny za pomocą cyrkla i linijki wtedy i tylko wtedy, gdy jest pierwiastnikiem kwadratowym nad pewnym rozszerzeniem ciała
(Wantzel). G. Mohr i L. Mascheroni udowodnili, że w twierdzeniu powyższym można ograniczyć się do cyrkla, a J. Steiner wykazał, że jeśli na płaszczyźnie dany jest okrąg wraz ze środkiem, to można ograniczyć się do linijki[7].