Pierwszy rząd Piotra Jaroszewicza

Pierwszy rząd Piotra Jaroszewicza – pierwszy rząd utworzony przez premiera Piotra Jaroszewicza (drugi rząd pod jego kierownictwem).

29 marca 1972 r. sejm powołał rząd. Powołanie gabinetu połączone było z reorganizacją centralnych organów państwowych – utworzono Ministerstwo Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki; Ministerstwo Oświaty i Wychowania; Ministerstwo Handlu Wewnętrznego i Usług; Ministerstwo Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska; Ministerstwo Pracy, Płac i Spraw socjalnych.

W skład rządu weszło 31 osób. Rząd istniał do 25 marca 1976 r., kiedy złożył dymisję.

[edytuj] Wydarzenia poprzedzające utworzenie rządu

Powołanie Piotra Jaroszewicza na premiera nastąpiło po odwołaniu Józefa Cyrankiewicza w związku z wydarzeniami Grudnia 1970. 23 grudnia 1970 r. przejął poprzedni Piąty rząd Józefa Cyrankiewicza i kierował nim do 28 marca 1972 r., kiedy złożył dymisję. Dymisja została przyjęta i tego samego dnia sejm powołał Jaroszewicza na stanowisko prezesa Rady Ministrów oraz powierzył mu przedstawienie składu rządu.

[edytuj] Skład rządu

Piotr Jaroszewicz (PZPR) – prezes Rady Ministrów
Mieczysław Jagielski (PZPR) – wiceprezes Rady Ministrów i przew. Komisji Planowania przy Radzie Ministrów
Franciszek Kaim (PZPR) – wiceprezes Rady Ministrów
Jan Mitręga (PZPR) – wiceprezes Rady Ministrów i minister górnictwa i energetyki
Kazimierz Olszewski (PZPR) – wiceprezes Rady Ministrów
Józef Tejchma (PZPR) – wiceprezes Rady Ministrów
Zdzisław Tomal (ZSL) – wiceprezes Rady Ministrów
Alojzy Karkoszka (PZPR) – minister budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych
Stefan Jędrychowski – minister finansów
Jerzy Kusiak (PZPR) – minister gospodarki terenowej i ochrony środowiska
Edward Sznajder (PZPR) – minister handlu wewnętrznego i usług
Tadeusz Olechowski (PZPR) – minister handlu zagranicznego
Mieczysław Zajfryd (PZPR) – minister komunikacji
Stanisław Wroński (PZPR) – minister kultury i sztuki
Jerzy Popko (ZSL) – minister leśnictwa i przemysłu drzewnego
Edward Kowalczyk (SD) – minister łączności
prof.Jan Kaczmarek (PZPR) – minister nauki, szkolnictwa wyższego i techniki
gen. broni Wojciech Jaruzelski (PZPR) – minister obrony narodowej
Jerzy Kuberski (PZPR) – minister oświaty i wychowania
prof. Wincenty Kawalec (PZPR) – minister pracy, płac i spraw socjalnych
Jerzy Olszewski (PZPR) – minister przemysłu chemicznego
Włodzimierz Lejczak (PZPR) – minister przemysłu ciężkiego
Tadeusz Kunicki (PZPR) – minister przemysłu lekkiego
Tadeusz Wrzaszczyk (PZPR) – minister przemysłu maszynowego
Emil Kołodziej (ZSL) – minister przemysłu spożywczego i skupu
prof. Józef Okuniewski (PZPR) – minister rolnictwa
Wiesław Ociepka (PZPR) – minister spraw wewnętrznych
Stefan Olszowski (PZPR) – minister spraw zagranicznych
prof. Włodzimierz Berutowicz (PZPR) – minister sprawiedliwości
Marian Śliwiński (PZPR) – minister zdrowia i opieki społecznej
Jerzy Szopa (PZPR) – minister żeglugi

[edytuj] Zmiany w rządzie

Osobny artykuł: Kalendarium rządu Piotra Jaroszewicza.

8 czerwca 1972 r.:
- utworzenie Ministerstwa ds. Kombatantów - minister gen. dyw. Mieczysław Grudzień (PZPR)
28 lutego 1973 r.;
- zmarł minister spraw wewnętrznych Wiesław Ociepka (51 lat)
22 marca 1973 r.:
- Stanisław Kowalczyk (PZPR) – minister spraw wewnętrznych
22 listopada 1973 r.:
- Odwołania: Jerzy Popko i Jerzy Szopa
- powołania: Tadeusz Skwirzyński (ZSL) – minister leśnictwa i przemysłu drzewnego; Kazimierz Olszewski (PZPR) – minister żeglugi
16 lutego 1974 r.:
- odwołania: Józef Okuniewski i Stanisław Wroński
- powołania: Józef Tejchma (PZPR) – minister kultury i sztuki; Kazimierz Barcikowski (PZPR) – minister rolnictwa; Stanisław Wroński (PZPR) – minister bez teki.
10 kwietnia 1974 r.:
- utworzenie Ministerstwa Handlu Zagranicznego i Gospodarki Morskiej w miejsce Ministerstwa Handlu Zagranicznego i Ministerstwa Żeglugi. Minister – Kazimierz Olszewski.
29 maja 1974 r.:
- Powołania: Franciszek Szlachcic – wiceprezes Rady ministrów; Kazimierz Kąkol (PZPR) – minister, kierownik Urzędu do Spraw Wyznań.
26 czerwca 1974 r.;
- Stanisław Wroński został odwołany ze stanowiska ministra.
24 września 1974 r.:
- za odwołanego Jana Mitręgę ministrem górnictwa i energetyki został Jan Kulpiński (PZPR).
21 listopada 1974 r.:
- odwołania: Stefan Jędrychowski, Wincenty Kawalec, Jerzy Olszewski i Kazimierz Olszewski (zachował stanowisko wicepremiera).
- powołania: Henryk Kisiel (PZPR) – minister finansów; Jerzy Olszewski – minister handlu zagranicznego i gospodarki morskiej; Tadeusz Rudolf (PZPR) – minister pracy, płac i spraw socjalnych; Maciej Wirowski (PZPR) – minister przemysłu chemicznego.
17 grudnia 1974 r.:
- za odwołanego Jana Kaczmarka ministrem nauki, szkolnictwa wyższego i techniki został gen. dyw. prof. Sylwester Kaliski (PZPR).
21 lutego 1975 r.:
- Jan Mitręga odwołany z funkcji wicepremiera.
28 maja 1975 r.:
- zniesienie urzędu ministra gospodarki terenowej i ochrony środowiska i utworzenie urzędu ministra administracji, gospodarki terenowej i ochrony środowiska.
- odwołania: Alojzy Karkoszka, Jerzy Kusiak i Edward Sznajder
- powołania: Alojzy Karkoszka – wiceprezes Rady Ministrów; Tadeusz Bejm – minister administracji, gospodarki terenowej i ochrony środowiska; Adam Glazur – minister budownictwa i przemysłu materiałów budowlanych; Jerzy Gawrysiak – minister handlu wewnętrznego i usług.
23 października 1975 r.:
- Jagielski został odwołany ze stanowiska przewodniczącego Komisji Planowania, a Wrzaszczyk ze stanowiska ministra przemysłu maszynowego.
- Powołania: prof. Tadeusz Pyka – wiceprezes Rady Ministrów; Tadeusz Wrzaszczyk – wiceprezes Rady Ministrów i przew. Komisji Planowania; Aleksander Kopeć – minister przemysłu maszynowego.