| Pilica | |||
|
|||
| Państwo | |||
| Województwo | śląskie | ||
| Powiat | zawierciański | ||
| Gmina | Pilica gmina miejsko-wiejska |
||
| Burmistrz | Michał Otrębski | ||
| Powierzchnia | 8,22 km² | ||
| Ludność (2008) • liczba • gęstość |
1 999[1] 243,1 os./km² |
||
| Strefa numeracyjna |
+48 32 | ||
| Kod pocztowy | 42-436 | ||
| Na mapach: | |||
| TERC (TERYT) |
2243316074 | ||
|
Urząd miejski
ul. Żarnowiecka 46a42-436 Pilica |
|||
Pilica – historyczne małopolskie miasto w woj. śląskim, w powiecie zawierciańskim, u źródeł rzeki Pilicy. Miejscowość położona w środkowej części Wyżyny Krakowsko-Częstochowskiej.
Siedziba gminy miejsko-wiejskiej Pilica. W latach 1975-1998 miasto administracyjnie należało do woj. katowickiego. Siedziba dekanatu pilickiego
Według danych z 30 czerwca 2008 miasto miało 1999 mieszkańców[1].
Spis treści |
Od początków swojego istnienia Pilica należała do Małopolski. Testamentem Bolesława Krzywoustego Pilica weszła w skład senioralnej dzielnicy krakowskiej.
Prawdopodobna data otrzymania praw miejskich to 1393 rok. Rezydencja właścicieli Pilicy – średniowieczny, a potem renesansowy zamek Pilica – pierwotnie znajdowała się w pobliskim Smoleniu. W początku XVII wieku powstała nowsza, warowna siedziba położona w pobliżu miasta, rozbudowana następnie do potężnej nizinnej twierdzy bastionowej. Została ona stosunkowo łatwo zajęta przez Szwedów, którzy jednak rychło zostali zmuszeni do jej opuszczenia. Wycofując się, Szwedzi spalili miasto oraz stary zamek, który od tego momentu zaczął obracać się w ruinę. Drugi raz – na znacznie dłużej – Szwedzi zajęli zamek pilicki w czasie Wojny Północnej[2].
Kilka lat po powstaniu styczniowym, 1 stycznia 1870 r. Pilica utraciła prawa miejskie na podstawie ukazu carskiego z 1 czerwca 1869 r. Odzyskała je dopiero w 1994 r.
|
||||||||||
|
|||||||||||
|
|||||||||||||||||
|
||||||||||||||||