| Piotr Świerczewski | ||
| Imię i nazwisko | Piotr Świerczewski | |
| Data i miejsce urodzenia |
8 kwietnia 1972 Nowy Sącz, Polska |
|
| Pseudonim | Świr (ek), Świerszczu, Generał | |
| Pozycja | Pomocnik | |
| Wzrost | 182 cm | |
| Masa ciała | 85 kg | |
| Kariera juniorska | ||
|---|---|---|
| Sandecja Nowy Sącz Dunajec Nowy Sącz |
||
| Kariera seniorska | ||
| Lata | Klub | M (G) |
| 1989–1993 1993–1995 1995–1999 1999 1999–2001 2001–2003 2003 2003–2004 2004 2005–2006 2006–2007 2007 2008 2008–2009 2009 2009–2010 2010 |
GKS Katowice AS Saint-Étienne SC Bastia Gamba Osaka SC Bastia Olympique Marsylia Birmingham City Lech Poznań Cracovia Lech Poznań Dyskobolia Korona Kielce Dyskobolia Polonia Warszawa ŁKS Łódź Zagłębie Lubin ŁKS Łódź |
100 (4) 61 (2) 119 (8) 15 (3) 62 (4) 36 (1) 1 (0) 19 (0) 0 (0) 39 (4) 26 (1) 9 (0) 11 (1) 3 (0) 8 (2) 13 (0) 14 (0) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1992–2003 | 70 (1) | |
| Kariera trenerska | ||
| Lata | Klub/reprezentacja | |
| 2011 | Znicz Pruszków | |
Piotr Świerczewski (ur. 8 kwietnia 1972 w Nowym Sączu) – były polski piłkarz (posiada również obywatelstwo francuskie[1]), występujący na pozycji defensywnego pomocnika, młodszy brat Marka Świerczewskiego. Obecnie menedżer i dyrektor sportowy ŁKS Łódź[2][3].
Spis treści |
Piotr Świerczewski w swojej karierze zdobywał wicemistrzostwo olimpijskie w Barcelonie 1992, Puchar Intertoto w 1997 jako zawodnik SC Bastia, 4 razy Puchar Polski (w sezonach 1990/1991, 1992/1993 w barwach GKS-u Katowice, 2003/2004 w barwach Lecha Poznań oraz 2006/2007 w barwach Dyskobolii), 2 razy Superpuchar Polski (w sezonie 1991/1992 w barwach GKS Katowice oraz w 2003/2004 w barwach Lecha Poznań).
W barwach narodowych zadebiutował 26 listopada 1992 roku w meczu przeciwko Argentynie. Uczestniczył w Mistrzostwach Świata w Korei Południowej i Japonii w 2002, w których wystąpił w dwóch meczach[4]. Łącznie w reprezentacji rozegrał 70 spotkań i strzelił jednego gola.
Za zachowanie po meczu towarzyskim Polski z Irlandią w Bydgoszczy 28 kwietnia 2004 roku – doszło do utarczek i znieważenia dziennikarza tygodnika „Piłka Nożna” Adama Godlewskiego – Świerczewski został ukarany przez Polski Związek Piłki Nożnej karą dyskwalifikacji na 6 miesięcy w zawieszeniu na rok oraz grzywną 28 tysięcy złotych[5].
W połowie 2010 roku zakończył karierę piłkarską[6].
Od 15 kwietnia 2011 do zakończenia sezonu 2010/11 razem z Maciejem Śliwowskim tworzył duet trenerski w Zniczu Pruszków.
Do 2012 pracował jako szkoleniowiec w ŁKS Łódź. Po spadku klubu do 1. ligi, z dniem 1 czerwca 2012 został mianowany dyrektorem sportowym klubu.
Świerczewski żonaty jest z Lidią, która w 2005 roku wystąpiła w filmie dokumentalnym pt. "Bo mój chłopak piłkę kopie"[7]. W 2009 roku wystąpił w teledysku Red & Spinache. Razem z Radosławem Majdanem wcielił się w rolę policjanta[8].
W nocy z 27 na 28 lipca 2008 roku w pensjonacie Villa Siesta w Mielnie został zatrzymany za rzekome zaatakowanie i znieważenie interweniujących policjantów[9]. W zajściu brali udział także inni piłkarze: Radosław Majdan oraz Jarosław Chwastek. Prokuratura wszczęła postępowanie w tej sprawie. Opuścił areszt za poręczeniem majątkowym w wysokości 50 tysięcy zł[9].
Proces sądowy rozpoczął się w czerwcu 2009, zaś piłkarze zostali oskarżeni o to, że podczas w/w zdarzenia mieli zmuszać policjantów przemocą do odstąpienia od czynności służbowych i znieważali ich. 15 czerwca 2010 zapadł wyrok w tej sprawie, w którym koszaliński sąd rejonowy skazał Świerczewskiego na pół roku więzienia w zawieszeniu na dwa lata (Majdan został skazany na karę grzywny, zaś w sprawie Jarosława Chwastka postępowanie karne zostało warunkowo umorzone)[10][11].
Od powyższego wyroku apelację złożyli zarówno obrońcy piłkarzy, jak i prokurator. 29 października 2010 roku sąd drugiej instancji, Sąd Okręgowy w Koszalinie, umorzył sprawę z uwagi na nieznaczną szkodliwość czynu. Sąd uznał, że piłkarze nie są niewinni, jednakowoż reakcję policjantów na zachowanie Świerczewskiego ocenił jako niewspółmierną w stosunku do tego zachowania. Wobec Piotra Świerczewskiego umorzenie było warunkowe przez okres dwóch lat; bezterminowe wobec pozostałych zawodników. Ponadto piłkarz musiał zapłacić 2 tys. zł nawiązki na rzecz Fundacji Pomocy Wdowom i Sierotom po Poległych Policjantach a wszyscy wspólnie pokryć koszty postępowania[12].
|
||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||
|
|||||||