Piotr Choynowski

Piotr Choynowski

Piotr Choynowski (ur. 27 sierpnia 1885 w Warszawie, zm. 25 listopada 1935 w Otwocku) – polski prozaik i tłumacz.

W Warszawie i we Lwowie studiował chemię. Od 1908 r. studiował historię i filozofię w Zurychu, a potem na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1914 r. wstąpił do Legionów, ale z powodu złego stanu zdrowia (choroba płuc) zmuszony był opuścić wojsko. Od 1916 r. mieszkał w Warszawie. W latach 1920-1922 redagował Tygodnik Ilustrowany (współpraca do 1930 r.). Od 1933 r. Członek Polskiej Akademii Literatury.

Był wybitnym nowelistą. W swych realistycznych utworach opisywał świat szlachecki. Nawiązywał do twórczości Henryka Sienkiewicza. Przetłumaczył m.in. Cierpienia młodego Wertera J. W. Goethego.

Po wojnie niemal całkowicie zapomniany. W 1953 r. wznowiono sztukę Ruchome piaski (wstęp napisał Wacław Kubacki), w 1988 r. powieść W młodych oczach, a w 1991 r. Młodość, miłość, awanturę.

Twórczość (wybór)

• Ruchome piaski (1913) – sztuka
• Kuźnia (1919) – powieść
• Kij w mrowisku (1921) – nowele
• Dom w śródmieściu (1924) – powieść
• Młodość, miłość, awantura (1926) – powieść
• O pięciu panach Suleżyckich (1928) – nowele
• W młodych oczach (1933) – powieść
• Opowiadania szlacheckie (1937) – nowele

Bibliografia

• K. Czachowski, Żywioł ujarzmiony ("Tygodnik Ilustrowany" 1935, nr 49)
• M. Kurowski, O pisarstwie P. Ch. ("Tygodnik Powszechny" 1953, nr. 15)
• J. Nowakowski, Piotr Choynowski. Zarys monograficzny (Rzeszów 1972)
• J. Koprowski, Sztuka opowiadania ("Argumenty" 1979, nr 7)

Literatura dodatkowa

• Kazimierz Czachowski: Choynowski Piotr. W: Polski Słownik Biograficzny. T. 3: Brożek Jan – Chwalczewski Franciszek. Kraków: Polska Akademia Umiejętności – Skład Główny w Księgarniach Gebethnera i Wolffa, 1937, s. 433–434.  Reprint: Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Kraków 1989, ISBN 8304032910