Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Święty | |
| Piotr Damian(i) | |
| Pier Damiani | |
| Kardynał biskup Ostii doktor Kościoła |
|
 |
|
| Data urodzenia | 1007 Rawenna |
| Data śmierci | 22 lutego 1072 Faenza |
| Kościół / wyznanie | rzymskokatolicki |
| Data kanonizacji | 1821 (przez zatwierdzenie kultu) przez Leona XII |
| Wspomnienie | 21 lutego |
| Atrybuty | anioł trzymający kapelusz kardynalski, czaszka, krucyfiks |
 Galeria ilustracji w Wikimedia Commons |
|
Piotr Damian(i), wł. Pier Damiani, również Petrus Damiani, lub Pietro Damiani. (ur. 1007 w Rawennie, zm. 22 lutego 1072 w Faenzie) – eremita, biskup, kardynał, święty katolicki, doktor Kościoła.
Spis treści |
Piotr Damiani pochodził z biednej rodziny. Zaraz po narodzeniu porzuciła go matka. Zaopiekowało się nim starsze rodzeństwo: brat Damian i siostra Rozelina. Ponieważ okazał się zdolnym człowiekiem, więc pomimo biedy umożliwiono mu zdobycie wykształcenia. Studiował w Rawennie, Faenzie i Parmie. Po studiach przyjął święcenia kapłańskie. Po pewnym czasie pracy w szkole parafialnej postanowił wieść życie pustelnika. Najpierw mieszkał sam, ok. 1035 przyłączył się do benedyktynów. W 1043 został opatem w Fonte Avellana. Stale rosła liczba jego uczniów, tak że zaczął zakładać dla nich nowe eremy i ułożył dla nich osobną regułę.
Piotr Damiani był doradcą papieży: Klemensa II, Damazego II, Leona IX, Wiktora II oraz Stefana IX. W 1057 mianowano go kardynałem i biskupem Ostii. Nie chciał przyjąć tych godności, uległ dopiero pod naciskiem papieża. Wielokrotnie był legatem papieskim i pełnił funkcję mediatora. Był znawcą Biblii i pism ojców Kościoła, a także uznawanym prawnikiem. Pisał rozprawy o stanie Kościoła i konieczności jego naprawy. Pozostawił ok. 240 utworów poetyckich, 53 kazania, 170 listów i kilka rozpraw. Najbardziej ceniona była jego rozprawa o życiu pustelniczym, która przyczyniła się do znacznego rozpowszechnienia zakonu kamedułów.
Jako pierwszy biskup i teolog zaczął głosić teorię o dwóch mieczach, które Chrystus przekazał papieżowi i cesarzowi, w związku z czym władza świecka i duchowna są sobie równe.
W 1821 roku papież Leon XII zatwierdził jego kult i ogłosił doktorem Kościoła.
Jego relikwie znajdują się w katedrze w Faenza.
Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest 21 lutego.
W ikonografii święty est przedstawiany jako biskup w mitrze, jako kardynał lub jako mnich w habicie.
Jego atrybutami są: anioł trzymający kapelusz kardynalski, czaszka, krucyfiks.
Dante Alighieri umieścił go w swojej Boskiej Komedii w Raju – pisze o nim w 21 Pieśni.
