Piotr Eberhardt

Piotr Eberhardt (ur. 27 grudnia 1935 w Warszawie) – polski geograf, profesor Polskiej Akademii Nauk, autor studiów z dziedziny demografii oraz geografii ludności, w tym problematyki narodowościowej Europy Środkowej i Wschodniej w XX w. Specjalizuje się także w zakresie geopolityki.

Od 1960 niezmiennie związany z Instytutem Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN, gdzie w 1968 uzyskał doktorat, zaś w 1976 habilitację. Tytuł profesora z zakresu nauk o Ziemi uzyskał w 1994. Od 1983 wykładał na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim.

Wyróżniony w 1994 nagrodą „Przeglądu Wschodniego” za dorobek naukowy poświęcony problematyce wschodniej, w 2002 nagrodą naukową im. Stanisława Staszica PAN, w 2004 nagrodą państwową Prezesa Rady Ministrów za wybitne osiągnięcia naukowe, a w 2009 nagrodą i medalem Zygmunta Glogera.

Publikacje naukowe

• Rozmieszczenie i dynamika ludności wiejskiej w Europie Środkowo-Wschodniej w XX wieku, Warszawa 1991
• Polska granica wschodnia 1939-1945, Warszawa 1992
• Przemiany narodowościowe na Ukrainie XX wieku, Warszawa 1994
• Przemiany narodowościowe na Białorusi, Warszawa 1994
• Między Rosją a Niemcami. Przemiany narodowościowe w Europie Środkowo-Wschodniej w XX wieku, Warszawa 1996
• Przemiany narodowościowe na Litwie, Warszawa 1998
• Polska ludność kresowa. Rodowód, liczebność, rozmieszczenie, Warszawa 1998
• Geografia ludności Rosji, Warszawa 2002
• Ethnic Groups and Population Changes in Twentieth-Century Central-Eastern Europe. History, Data and Analysis, New York, London 2003
• Polska i jej granice. Z historii polskiej geografii politycznej, Lublin 2004
• Przemiany demograficzno-etniczne na obszarze Jugosławii w XX wieku, Lublin 2005
• Twórcy polskiej geopolityki, Kraków 2006

Linki zewnętrzne

• Piotr Eberhardt w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI)