Piotr Guzy

Piotr Guzy (ur. 15 maja 1922 w Zawadzkiem) – polski pisarz.

Syn powstańca śląskiego Juliusza, kształcił się (gimnazjum i liceum) w Tarnowskich Górach. Uczestniczył w kampanii wrześniowej 1939 i został internowany w Rumunii. Zbiegł do Francji, dostał się do wojska polskiego przy generale Sikorskim. W szeregach dywizji pancernej generała Maczka walczył we Francji, Belgii i Holandii, był ciężko ranny.

Po wojnie pozostał początkowo na Zachodzie, studiował ekonomię polityczną i filozofię na Uniwersytecie w Londynie. Założył w Anglii rodzinę, ale w 1949 przyjechał do Polski (z żoną i synem), na Uniwersytecie Poznańskim uzyskując stopień magistra ekonomii. W latach 1956–1957 pracował w redakcji "Tygodnika Zachodniego".

Prześladowany przez służbę bezpieczeństwa wyjechał w 1957 do Anglii (przez Berlin Zachodni), pracował w BBC; po przeniesieniu do Monachium współpracował z Radiem Wolna Europa. W 1979 zamieszkał w Hiszpanii.

Jest autorem kilku powieści, których akcję umieścił na emigracji lub w Polsce w okresie powojennym. Krótki żywot bohatera pozytywnego to monolog wewnętrzny kierownika powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa, przestraszonego wizją zmian w atmosferze odwilży październikowej. Inna znana powieść, Stan wyjątkowy, przedstawia los rodziny inteligenckiej w skomplikowanych czasach po wojnie, z licznymi niebezpieczeństwami wynikającymi z pozornie błahych zdarzeń i znajomości z przeszłości.

Jest członkiem Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Autor m.in.:

• Następny odchodzi 22.25 (Warszawa 1955)
• Nocny zrzut (Warszawa 1955)
• Cienie na gwiazdach (Warszawa 1956)
• Wenus z brązu (Warszawa 1956)
• Krótki żywot bohatera pozytywnego (Paryż 1966, nagroda paryskiej "Kultury", wydanie niemieckie 1968, II obieg: Krakowskie Towarzystwo Wydawnicze)
• Stan wyjątkowy (Paryż 1968, nagroda londyńskich "Wiadomości")
• Requiem dla pani Tosi (Londyn 1990)
• Zwidy na wysokościach (Poznań 1994)
• Opowiadania drukowane w Zeszytach Literackich:
  • Będziesz miłował kata swego, Nr.7,lato 1984
  • Że ona jest, że wogóle jest, Nr.67,lato 1999
  • Wstyd, Nr.94, lato 2006
  • Odwiedziny u duchów, Nr.97, wiosna 2007
  • Ostatnia posługa, nr.107, jesień 2009

Recenzje I omówienia:

• Już nie skrzypi moja szafa: Rozmowa z Piotrem Guzym, Slask Miesięcznik Społeczno-Kulturalny, Nr.7(81) Lipiec 2002

• Polubiłem tę moją samotność: Florian Śmieja, Gazeta
• Requiem dla katyńskiej wdowy: Decada Literacka
• Żywot bohatera pozytywnego:Gwarek, Tarnowskie Góry,16 grudzień 2008
• Powroty do “Staszica”: Spotkanie Piotra Guzego z uczniami swego dawnego gimnazjum w Tarnowskich Górach,Montes Tarnovicensis
• Tytuł Honorowego Obywatela Tarnowskich Gór dla Piotra Guzego Kwiecień / 2006:
• Emigracyjne rozrachunki ze stalinizmem po 1956.:Decada Literacka

• Zapomniane książki Piotra Guzego: Florian Śmieja,Nowy Dziennik

Źródła:

• Jan Zieliński, Leksykon polskiej literatury emigracyjnej, Lublin 1991 (tam m.in. fotografia)