Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Piotr I Cypryjski, Piotr I de Poitiers-Lusignan (ur. 9 października 1328, zm. 17 stycznia 1369) – król Cypru i tytularny król Jerozolimy od momentu abdykacji jego ojca w 1358 do swojej śmierci w 1369.
Był drugim synem króla Hugona IV Cypryjskiego, ale pierwszym z jego drugiego małżeństwa z Alicją z Ibelinu. W młodości otrzymał tytuł hrabiego Trypolisu. Najbardziej znany jest z wyprawy dokonanej na Egipt Mameluków (1365), w trakcie której zdobył i złupił Aleksandrię. Był to ostatni tak znaczący sukces militarny krzyżowców na Bliskim Wschodzie. Sama wyprawa miała jednak negatywny wpływ na handlowe kontakty między krajami chrześcijańskimi i muzułmańskimi[1].
Około 28 czerwca 1342 poślubił Eschiwę de Montfort (ur. 1300), córkę i dziedziczkę Humphreya de Montfort, konstabla Cypru i tytularnego pana Toron. Eschiwa zmarła przed 1350, kiedy Piotr był wciąż nastolatkiem i dlatego małżeństwo to pozostało bezdzietne. W 1353 Piotr poślubił Eleonorę Aragońską z Gandii (1333, w Barcelonie - 26 grudnia 1416), córkę infanta Don Pedro Aragońskiego, hrabiego Ribagorza, Ampurias i Prades, oraz jego żony Joanny de Foix, siostrę infanta Don Alfonso, księcia Gandii - pretendenta do tronu aragońskiego. Z Eleonorą miał 3 dzieci:
Jego kochanką była Joanna l'Aleman. Piotr I Cypryjski odwiedził w 1364 Kraków, będąc gościem polskiego króla Kazimierza Wielkiego. 17 stycznia 1369 został zamordowany przez trzech swoich rycerzy, we własnym łóżku w pałacu La Cava, w Nikozji[2].
| Poprzednik Hugo IV |
 |
Król Cypru 1358–1369 |
|
Następca Piotr II |
