| Piotr Wala | |
| Data i miejsce urodzenia | 16 grudnia 1936 Bystra Śląska, Polska |
| Klub | KKS Bielsko |
| Debiut w reprezentacji | 1956 |
| Rekord życiowy | 128 m na Kulm w Tauplitz (1962)[1] |
| Pierwszy trener | |
Piotr Wala (ur. 16 grudnia 1936 w Bystrej Śląskiej) – polski skoczek narciarski, olimpijczyk, trzykrotny mistrz Polski. Dwukrotny uczestnik mistrzostw świata.
Spis treści |
Początkowo Wala uprawiał narciarstwo alpejskie w klubie KKS Bielsko. Później zdecydował się przejść do skoków; wielokrotnie startował w zawodach juniorów klasy C[1]. W 1956 wygrał sobotnio-niedzielny konkurs w Szklarskiej Porębie, w którym brali udział olimpijczycy z Cortiny d'Ampezzo. Drugiego dnia ustanowił rekord skoczni[1]. Został powołany na Memoriał Bronisława Czecha i Heleny Marusarzówny.
Wala miał wystartować w Turnieju Czterech Skoczni 1959/60, jednak zawodnicy bloku wschodniego wycofali się na znak protestu wobec niewywieszenia w Oberstdorfie flagi NRD[1]. Skakał za to w cyklu zawodów w NRD, w Oberwiesenthal, Brotterode i Oberhofie. Podczas jednego z konkursów upadł i doznał kontuzji kolana, co wykluczyło go na sześć tygodni z treningów i z występu na igrzyskach w Squaw Valley.
W sezonie 1961/1962 po raz pierwszy zaprezentował się w Turnieju Czterech Skoczni w RFN i w Austrii. Zajął 16. miejsce[2], a najwyżej uplasował się w Oberstdorfie, gdzie był 17.[3] Podczas ceremonii otwarcia mistrzostw świata w Zakopanem wciągał na maszt flagę FIS-u[1]. Podczas konkursu na Średniej Krokwi w pierwszej serii oddał jeden z najdłuższych skoków, jednak upadł. W drugiej zdenerwowany sytuacją, ponownie nie ustał skoku[1]. Ustał tylko w trzeciej próbie. Ostatecznie był 35. Ns Wielkiej Krokwi zajął 8. pozycję. Na skoczni Kulm w Tauplitz uzyskał odległość 128 m, co było nowym rekordem Polski. Został też mistrzem kraju na skoczni dużej i normalnej[4] oraz wygrał memoriał Czecha i Marusarzówny. Rok później obronił tytuł mistrza na dużym obiekcie.
W sezonie 1963/1964 ponownie startował w TCS. W Bischofshofen był 11.[3] Na olimpiadę do Innsbrucku pojechał z anginą. Zajął tam 22. na normalnej i 15. miejsce na dużej skoczni[5]. Został też wicemistrzem i brązowym medalistą mistrzostw Polski.
Rok później skakał w Oberstdorfie podczas TCS. Był tam 23.[3] Na MP zdobył brąz.
W sezonie 1965/66 uplasował się na 10. lokacie w Turnieju Czterech Skoczni[6]. Startował także na mistrzostwach świata w Oslo-Holmenkollen w roku 1966. W drugiej serii po swoim skoku był czwarty, a zostało jeszcze dwóch skoczków. Wala udał się wówczas do restauracji. Tam dowiedział się, że seria została anulowana i będzie powtarzana. Polak skoczył w niej słabo[1]. Na MP zdobył dwa srebrne medale.
Rok później w Turnieju był dopiero 55.[7]; zajął 2. miejsce na mistrzostwach Polski. Nie znalazł się w kadrze na igrzyska w Grenoble. W 1969 postanowił zakończyć sportową karierę.
Wala prowadzi obecnie prywatny zakład[1]. Jego żona Natalia była gimnastyczką i medalistką olimpijską z igrzysk 1956 w Melbourne. Mieszkają w Bystrej.
| 1964 |
– | 22. miejsce (K-70), 15. miejsce (K-90) |
| Miejsce | Dzień | Rok | Miejscowość | Skocznia | Punkt K | Konkurs | Skok 1 | Skok 2 | Skok 3 | Nota | Strata | Zwycięzca |
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| 22. | 31 stycznia | 1964 | Toni-Seelos-Olympiaschanze | K-70 | indywid. | 74,0 m | 75,0 m | 74,0 m | 201,0 pkt. | 28,9 pkt. | Veikko Kankkonen | |
| 15. | 9 lutego | 1964 | Bergisel | K-90 | indywid. | 86,5 m | 88,0 m | 80,0 m | 205,5 pkt. | 25,2 pkt. | Toralf Engan |
| 1962 |
– | 35. miejsce (K-70), 8. miejsce (K-90) |
| 1966 |
– | 28. miejsce[8] (K-70), 38. miejsce[9] (K-90) |
| 10. Turniej Czterech Skoczni | ||||
| klas. | ||||
|---|---|---|---|---|
| 17 | 23 | 27 | 34 | 16 |
| 12. Turniej Czterech Skoczni | ||||
| klas. | ||||
| 24 | - | 31 | 11 | ? |
| 13. Turniej Czterech Skoczni | ||||
| klas. | ||||
| 23 | - | - | - | ? |
| 14. Turniej Czterech Skoczni | ||||
| klas. | ||||
| 9 | 24 | 20 | 13 | 10 |
| 15. Turniej Czterech Skoczni | ||||
| klas. | ||||
| 29 | 28 | 66 | 64 | 55 |