Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyPiotr Henryk Winczorek (ur. 21 sierpnia 1943 w Warszawie) – polski prawnik, profesor, członek Trybunału Stanu.
Studiował na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Warszawskiego w latach 1961–1966. Uzupełniał później wykształcenie w Nancy (w latach 1972–1973). Po studiach podjął pracę na macierzystym wydziale (1966), zajmując kolejne stanowiska. W 1972 uzyskał stopień doktora, habilitował się w 1988. Był zastępcą dyrektora i dyrektorem Instytutu Nauk o Państwie i Prawie, kierował także Katedrą Filozofii Prawa i Nauki o Państwie[1].
W 1997 uzyskał tytuł profesora nauk prawnych. Specjalizuje się w zakresie nauki o państwie oraz prawie konstytucyjnym. Poza WPiA UW wykłada także na Wydziale Administracji Wyższej Szkoły Administracji Publicznej w Ostrołęce[2].
Był działaczem Stronnictwa Demokratycznego oraz wiceprzewodniczącym Centralnego Sądu CK SD. W 1989 kandydował na posła z poparciem Stronnictwa w okręgu Warszawa–Mokotów[3]. W latach 1989–1991 pełnił funkcję zastępcy członka, a od 1991 do 1993 członka Trybunału Stanu. W latach 1994–1998 wchodził w skład Rady Legislacyjnej przy Prezesie Rady Ministrów. Od 1993 do 1997 był członkiem, a następnie przewodniczącym Zespołu Stałych Ekspertów Komisji Konstytucyjnej Zgromadzenia Narodowego[1]. W 1996 został członkiem zespołu Komitetu Badań Naukowych oceniającego wnioski o granty z dziedziny nauk prawnych. Publikuje na łamach czasopism, m.in. w "Rzeczpospolitej", wydał też liczne pozycje książkowe w tym podręczniki akademickie.
Postanowieniem prezydenta Aleksandra Kwaśniewskiego z dnia 3 maja 1997 w uznaniu wybitnych osiągnięć w kształtowaniu prawnych podstaw demokratycznego i praworządnego państwa ze szczególnym uwzględnieniem zasług w tworzeniu nowej Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej został odznaczony Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[4].
