| Święty | |
| Piotr z San Gemini | |
| prezbiter męczennik |
|
Męczennicy marokańscy, 1524, Bernardino Licinio. |
|
| Data urodzenia | ? San Gemini, Umbria |
| Data śmierci | 16 stycznia 1220 Marrakesz |
| Kościół / wyznanie | katolicki |
| Data kanonizacji | 7 sierpnia 1481 Rzym przez Sykstusa IV |
| Wspomnienie | 16 stycznia |
| Atrybuty | habit franciszkański, palma |
| Szczególne miejsca kultu | kościoły franciszkańskie, Koimbra |
Piotr z San Gemini OFM, wł. Pietro da San Gemini (ur. w San Gemini, zm. 16 stycznia 1220 w Marrakeszu) − włoski franciszkanin, kapłan, męczennik chrześcijański, święty Kościoła katolickiego[1], czczony jako protomęczennik franciszkański.
Pochodził z rodziny Bonantich. Urodził się w San Gemini w Umbrii. Miał być przyjęty do Zakonu Braci Mniejszych przez samego św. Franciszka z Asyżu[2]. Wraz z Berardem z Carbio, Ottonem, Akursjuszem i Adjutem podczas drugiej kapituły franciszkanów w Asyżu w 1219, został wysłany na misje do "niewiernych" do Maroka[3]. Na czele grupy stanął Berard, gdyż władał biegle językiem arabskim.
Berard i towarzysze, przez Hiszpanię i Portugalię, trafili do Maroka. Pojmani w Marrakeszu byli torturowani i zmuszani do przejścia na islam. Ścięto ich 16 stycznia 1220. Ciała przewieziono do Koimbry w Portugalii. Relikwie znajdują się w monasterze św. Krzyża.
Piotr z San Gemini został kanonizowany, wraz z pozostałymi towarzyszami, 7 sierpnia 1481 przez papieża Sykstusa IV, bulla Cum alias[4][5]. Męczeństwo opisane zostało w Kronice Generałów Zakonu Braci Mniejszych[6].
Wspomnienie liturgiczne obchodzone jest w klasztorach i kościołach franciszkańskich 16 stycznia[7].
|
|||||