| Piryt | |||
|
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Inne nazwy | iskrzyk, złoto głupców | ||
| Skład chemiczny | FeS2 | ||
| Twardość w skali Mohsa | 6,5 | ||
| Przełam | muszlowy | ||
| Łupliwość | brak | ||
| Układ krystalograficzny | regularny | ||
| Gęstość minerału | 4,95 do 5,10 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | mosiężnożółta, mosiężna, złota | ||
| Rysa | czarna | ||
| Połysk | metaliczny | ||
| Dodatkowe dane | |||
Piryt – minerał żelaza z gromady siarczków, nadsiarczek żelaza(II), FeS2. Nazwa pochodzi od gr. pyr = ogień oraz pyrites = iskrzący, gdyż minerał ten iskrzy się pod wpływem uderzeń krzesiwa (krzemienia, twardego metalu).
Spis treści |
Występuje niemal we wszystkich typach skał. Tworzy kryształy izometryczne przyjmujące najczęściej postać sześcianów, ośmiościanów, dwunastościanów pentagonalnych (pięciokątnych). Na ścianach kryształów często są widoczne wyraźne zbrużdżenia. Czasami tworzy charakterystyczne bliźniaki zwane "krzyżami żelaznymi". Występuje też w skupieniach zbitych, ziarnistych, skorupowych, kulistych i groniastych. Obok markasytu jest odmianą poliformiczną siarczku żelaza. Ze względu na podobieństwo barwą do złota, nazywane bywa "złotem głupców".
Często zawiera domieszki niklu, kobaltu, cynku, srebra, złota, miedzi.
Występuje najczęściej w asocjacji z sfalerytem, galeną, chalkopirytem, markasytem, arsenopirytem oraz pirotynem.
Pod wpływem tlenu i wilgoci atmosferycznej, ulega szybkiemu powierzchniowemu wietrzeniu, utleniając się do tlenków i wodorotlenków żelaza (np. limonit) oraz siarczanów żelaza (korozja atmosferyczna). Nawet dotknięcie palcem ścian kryształu pirytu może skutkować pojawieniem rdzy na jego powierzchni w ciągu kilku dni, ze względu na naturalną wilgoć i kwaśny odczyn pH skóry.
Powstaje w końcowych fazach krystalizacji magmy, w procesach hydrotermalnych i pneumatolitowych, powszechny również w skałach metamorficznych i osadowych.
Występuje we wszystkich typach skał. Należy do minerałów bardzo pospolitych i szeroko rozpowszechnionych.
Włochy – Rio Marina, Elba, Campiano, Toskania; Hiszpania – Rio Tinto, Tharsis, Huelva; Grecja – Xante; Norwegia – Grong Lokken; Szwecja – Gallivare, Klefva; Rosja – Ural, Kaukaz, Dalniegorsk; USA – Kolorado, Pensylwania, Tennessee, Utah; Peru; Meksyk; Uganda.
W Polsce – Rudki k. Nowej Słupi, Kowala, Kostomłoty, Kielce Ślichowice (Góry Świętokrzyskie); Sosnowiec, Szczygłowice, Bytom, (GZW); Wałbrzych, Nowa Ruda (Dolnośląskie Zagłębie Węglowe); Turoszów; Olkusz, Trzebinia, Bytom, Tarnowskie Góry, (Śląsko-Krakowskie złoża Zn-Pb); Sieroszowice, Lubin, Rudna (Legnicko-Głogowski Okręg Miedziowy); Wieściszowice, Miedzianka, Ciechanowice (Rudawy Janowickie); Złoty Stok; Radzimowice, (Góry Kaczawskie); Borów k. Strzegomia, Szklarska Poręba (Dolny Śląsk)
forma dodekaedru
forma oktaedru
Główne zastosowania pirytu:
Piryt jest jako siarczkowa ruda żelaza (Fe=33-45%, S=32-45%) surowcem do produkcji tlenku siarki(IV) i surówki żelaza: