Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Piryt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Piryt
Pyriteespagne.jpg
Właściwości chemiczne i fizyczne
Inne nazwy iskrzyk, złoto głupców
Skład chemiczny FeS2
Twardość w skali Mohsa 6,5
Przełam muszlowy
Łupliwość brak
Układ krystalograficzny regularny
Gęstość minerału 4,95 do 5,10 g/cm³
Właściwości optyczne
Barwa mosiężnożółta, mosiężna, złota
Rysa czarna
Połysk metaliczny
Dodatkowe dane
Agregat izometrycznych kryształów

Pirytminerał żelaza z gromady siarczków, nadsiarczek żelaza(II), FeS2. Nazwa pochodzi od gr. pyr = ogień oraz pyrites = iskrzący, gdyż minerał ten iskrzy się pod wpływem uderzeń krzesiwa (krzemienia, twardego metalu).

Spis treści

[edytuj] Właściwości

Występuje niemal we wszystkich typach skał. Tworzy kryształy izometryczne przyjmujące najczęściej postać sześcianów, ośmiościanów, dwunastościanów pentagonalnych (pięciokątnych). Na ścianach kryształów często są widoczne wyraźne zbrużdżenia. Czasami tworzy charakterystyczne bliźniaki zwane "krzyżami żelaznymi". Występuje też w skupieniach zbitych, ziarnistych, skorupowych, kulistych i groniastych. Obok markasytu jest odmianą poliformiczną siarczku żelaza. Ze względu na podobieństwo barwą do złota, nazywane bywa "złotem głupców".

Często zawiera domieszki niklu, kobaltu, cynku, srebra, złota, miedzi.

Występuje najczęściej w asocjacji z sfalerytem, galeną, chalkopirytem, markasytem, arsenopirytem oraz pirotynem.

Pod wpływem tlenu i wilgoci atmosferycznej, ulega szybkiemu powierzchniowemu wietrzeniu, utleniając się do tlenków i wodorotlenków żelaza (np. limonit) oraz siarczanów żelaza (korozja atmosferyczna). Nawet dotknięcie palcem ścian kryształu pirytu może skutkować pojawieniem rdzy na jego powierzchni w ciągu kilku dni, ze względu na naturalną wilgoć i kwaśny odczyn pH skóry.

[edytuj] Geneza

Powstaje w końcowych fazach krystalizacji magmy, w procesach hydrotermalnych i pneumatolitowych, powszechny również w skałach metamorficznych i osadowych.

[edytuj] Występowanie

Występuje we wszystkich typach skał. Należy do minerałów bardzo pospolitych i szeroko rozpowszechnionych.

Włochy – Rio Marina, Elba, Campiano, Toskania; Hiszpania – Rio Tinto, Tharsis, Huelva; Grecja – Xante; Norwegia – Grong Lokken; Szwecja – Gallivare, Klefva; Rosja – Ural, Kaukaz, Dalniegorsk; USA – Kolorado, Pensylwania, Tennessee, Utah; Peru; Meksyk; Uganda.

W Polsce – Rudki k. Nowej Słupi, Kowala, Kostomłoty, Kielce Ślichowice (Góry Świętokrzyskie); Sosnowiec, Szczygłowice, Bytom, (GZW); Wałbrzych, Nowa Ruda (Dolnośląskie Zagłębie Węglowe); Turoszów; Olkusz, Trzebinia, Bytom, Tarnowskie Góry, (Śląsko-Krakowskie złoża Zn-Pb); Sieroszowice, Lubin, Rudna (Legnicko-Głogowski Okręg Miedziowy); Wieściszowice, Miedzianka, Ciechanowice (Rudawy Janowickie); Złoty Stok; Radzimowice, (Góry Kaczawskie); Borów k. Strzegomia, Szklarska Poręba (Dolny Śląsk)

[edytuj] Odmiany pirytu

[edytuj] Zastosowanie

Główne zastosowania pirytu:

Piryt jest jako siarczkowa ruda żelaza (Fe=33-45%, S=32-45%) surowcem do produkcji tlenku siarki(IV) i surówki żelaza:

4 FeS2 + 11 O2 → 2 Fe2O3 + 8 SO2
Commons in image icon.svg
Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Piryt&oldid=29126323
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty