Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Pistolet maszynowy PM-84 Glauberyt

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Pistolet maszynowy PM-84 Glauberyt
Submachine gun PM-84.jpg
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Projektant Ryszard Chełmicki, Janusz Chętkiewicz i Stanisław Brix
Producent Fabryka Broni Łucznik
Rodzaj pistolet maszynowy
Historia
Prototypy lata 70 XX w.
Produkcja seryjna 1984 – do chwili obecnej
Wyprodukowano ok. 53 tys.
Dane techniczne
Kaliber 9 mm
Nabój 9x19 mm / 9x18 mm
Inne
Prędkość pocz. pocisku 360 m/s
Zasięg skuteczny ~150 m
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Żołnierze 21bsp wyposażeni w PM-84P

Pistolet maszynowy wz. 1984 Glauberyt, (skrót PM-84) – polski pistolet maszynowy, produkowany od połowy lat 80. XX wieku, przez Fabrykę Broni Łucznik w Radomiu. PM-84 jest samoczynną bronią indywidualną, przeznaczoną dla załóg wozów bojowych, pododdziałów zwiadu, służb specjalnych, policji oraz służb ochrony mienia.

Powstało wiele wariantów i modyfikacji broni różniących się kalibrem i zastosowanym wyposażeniem. Największą modyfikacją jest model PM-98.

Spis treści

[edytuj] Historia

Prace nad bronią palną oznaczoną kryptonimem Glauberyt rozpoczęto na początku lat 70 XX w. w trzech niezależnie działających zespołach konstrukcyjnych: jeden z Wojskowego Instytutu Technicznego Uzbrojenia w Zielonce oraz dwa z Ośrodka Badawczo-Rozwojowego w Radomiu. Po analizie porównawczej modeli pistoletów maszynowych przedstawionych przez poszczególne zespoły, do dalszych prac zakwalifikowano broń z Ośrodka Badawczo-Rozwojowego powiązanego z Zakładami Metalowymi Łucznik, oznaczoną początkowo R-75-I, a później R-81, skonstruowaną przez konstruktorów Ryszarda Chełmickiego, Janusza Chętkiewicza i Stanisława Brixa. W 1981 wyprodukowano partię pistoletów masz. R-81, które poddano badaniom i próbom eksploatacyjnym. Po wprowadzeniu niewielkich poprawek konstrukcyjnych broń zakwalifikowano do produkcji seryjnej pod nazwą: 9 mm pistolet maszynowy wz. 1984 i przyjęto do uzbrojenia Sił Zbrojnych PRL. Zastąpił wprowadzony w połowie lat 60 XX w. pistolet maszynowy wz. 1963.

Do 2004 wyprodukowano ok. 50 tysięcy egzemplarzy pistoletów rodziny PM-84/P i PM-98, używanych przez SZ RP, Policję i Straż Graniczną. Oprócz Polski, PM-98 zostały zakupione przez Irak (3 tys. sztuk w 2004).

[edytuj] Wersje

[edytuj] Dane taktyczno-techniczne

Wzór PM-84 PM-84P PM 98 PM-98S
Nabój 9 × 18 mm Makarowa 9 × 19 mm Parabellum 9 × 19 mm Parabellum 9 × 19 mm Parabellum
Długość z kolbą złożoną/rozłożoną (mm) 354/560 375/575 405/605 405/605
Wysokość z magazynkiem 15/25 nabojowym (mm) 160/205 160/210 172/220 172/220
Szerokość (mm) 51 54 58 58
Długość lufy (mm) 165 185 185 185
Długość linii celowniczej (mm) 280 280 280 280
Masa broni niezaładowanej (kg) 1,84 2,17 2,42 2,42
Masa broni z magazynkiem 15/25 nabojowym (kg) 2,07/2,24 2,46/2,62 2,59/2,86 2,59/2,86
Prędkość początkowa pocisku (m/s) 332 360 360 360
Szybkostrzelność teoretyczna (strz./min) 600 640 640 770
Zasięg skuteczny (m) ~150 ~150 ~150 ~150

[edytuj] Bibliografia

[edytuj] Linki zewnętrzne

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Pistolet_maszynowy_PM-84_Glauberyt&oldid=30838143
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty