Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
Pitcairn (pitk. Pitkern) – niewielka wyspa wulkaniczna na Oceanie Spokojnym. Jest drugą co do wielkości wyspą Wysp Pitcairn, stanowiących terytorium zamorskie Wielkiej Brytanii, i jedyną zamieszkaną. W północnej części znajduje się Adamstown – jedyna miejscowość całego terytorium licząca według danych z 2007 r. 49 mieszkańców.
Wyspa Pitcairn jest położona jako druga od zachodu spośród czterech wysp terytorium. Znajduje się ok. 5500 km od wybrzeży Nowej Zelandii i Ameryki Południowej. Powierzchnia wyspy wynosi 4,53 km² (2. miejsce po Henderson).
Została odkryta 2 lipca 1767 r. przez angielskiego żeglarza Roberta Pitcairna i nazwana od jego imienia. Pierwszymi mieszkańcami byli zbuntowani marynarze z okrętu HMS Bounty wraz z uprowadzonymi Tahitańczykami, którzy w 1790 r. założyli Adamstown. W 1838 r. wyspa weszła w skład brytyjskich kolonii na Pacyfiku.
W centralnej części wyspy znajduje się wygasły wulkan Pawala, a na południowo-zachodnim krańcu – dolina Little George Coc'nuts. Ze stoków wulkanu wypływają trzy niewielkie potoki. U północnego wybrzeża Pitcairn znajduje się zatoka Bounty Bay.
Na mapach:
