Tworzenie książki (wyłącz)
 Dodaj tę stronę do książki Pokaż książkę (0 stron) Proponowane strony

Plac Na Rozdrożu w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Flag of Warsaw.svg Warszawa
plac
Na Rozdrożu
Ujazdów
Plac na Rozdrożu
Plac na Rozdrożu
Galeria zdjęć w Wikimedia Commons Galeria zdjęć w Wikimedia Commons
Widok na plac Na Rozdrożu i przebiegającą pod nim Trasę Łazienkowską
Plac Na Rozdrożu w 1939 roku
Ścieżka rowerowa na placu Na Rozdrożu

Plac Na Rozdrożu – plac w Śródmieściu Warszawy.

Spis treści

[edytuj] Układ

Zbiegają się tutaj ulice:

Układ dwupoziomowego placu został podporządkowany poprowadzonej tędy Trasie Łazienkowskiej. Biegnie ona dolnym poziomem w tunelu pod placem, natomiast górnym poprowadzono al. Jana Christiana Szucha i Al. Ujazdowskie oraz pozostałe dwie ulice, mające jednak charakter w całym układzie drugorzędny. Obydwa poziomy łączy ze sobą system zjazdów, który nie jest jednak kompletny – tj. ruch nie we wszystkich kierunkach jest w obrębie placu możliwy.

W czasie modernizacji plac został wyposażony w liczne połączenia podziemne dla pieszych, w zachodniej jego części powstał również placyk z fontanną.

Plac Na Rozdrożu jest jednym z najważniejszych w Warszawie węzłów komunikacyjnych. Spotykają się tu łącznie 24 linie autobusowe, w tym 2 nocne.

[edytuj] Historia

Plac powstał w roku 1768 jako część osi stanisławowskiej[1] i wielkiego założenia, tzw. Ujazdowskiego, w ramach którego powstać miał system gwiaździstych placów z główną osią przecinającą Zamek Ujazdowski. Plac Na Rozdrożu miał być z tego systemu placem pierwszym i w pewnym sensie najważniejszym. Autorem jego założenia był August Moszyński. Od wyznaczonego na przecięciu Traktu Królewskiego z Drogą Królewską (ob. aleja Wyzwolenia i ulica Nowowiejska) placu wytyczono cztery aleje, z których trzy przetrwały do dziś, zaś czwartą zastąpiła Trasa Łazienkowska, drastycznie zniekształcając układ placu.

W wieku XIX plac, znajdujący się poza ścisłą zabudową miejską, był wraz z placem Ujazdowskim miejscem wielu zabaw i wystaw. Pod koniec wieku wzniesiona na nim została cerkiew, służąca rosyjskiemu garnizonowi, stacjonującemu w rozległym zespole koszarowym u podnóża skarpy. Cerkiew została rozebrana w latach 20. XX wieku.

Przez pewien okres, przed wybuchem II wojny światowej, nosił nazwę Plac Wolności[2].

Wraz z budową w latach 1971–1974 Trasy Łazienkowskiej układ placu uległ bardzo daleko idącym zmianom i przekształceniu. Na potrzeby stworzenia nowoczesnego węzła komunikacyjnego uzyskał obecną, dwupoziomową formę wraz z placykiem z fontanną w części zachodniej. Znacznemu zatarciu w związku z tym uległa również przecinająca go historyczna oś stanisławowska.

10 listopada 2006 roku u zbiegu alei Szucha i Alei Ujazdowskich odsłonięto pomnik Romana Dmowskiego, który stał się przedmiotem protestów[3][4].

[edytuj] Otoczenie

Plac Na Rozdrożu jest ważnym węzłem komunikacyjnym, ale w jego otoczeniu znajduje się również wiele interesujących miejsc i obiektów. Warto zwrócić uwagę na:

W latach 2012-2013 w rejonie placu, nad przykrytą Trasą Łazienkowską, zostanie otwarty budynek Muzeum Historii Polski według projektu pracowni Bohdana Paczowskiego - Paczowski et Fritsch Architectes z Luksemburga.

Przypisy

  1. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 167. 
  2. Jerzy S. Majewski: Warszawa tuż przed wojną: rosną potężne gmachy (pol.). warszawa.gazeta.pl. [dostęp 6 maja 2012].
  3. Pomnik Dmowskiego wzbudza kontrowersje, Gazeta Wyborcza 18.10.2006
  4. Jan Żaryn. Nie wyrzucajmy Dmowskiego na śmietnik historii. „Rzeczpospolita”, 2006-10-24. Warszawa. 

Na mapach: 52°13′09″N 21°01′30″E / 52.21917, 21.025

Źródło „http://pl.wikipedia.org/w/index.php?title=Plac_Na_Rozdrożu_w_Warszawie&oldid=31099815
Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty