| Pm |

Pm3-3 w Muzeum Kolejnictwa w Warszawie |
| Producent |
Borsig  |
| Lata budowy |
1939-1941 |
| Układ osi |
2'C1 |
| Masa pustego parowozu |
94 140 kg |
| Długość parowozu |
15 100 mm |
| Długość z tendrem |
23 905 mm |
| Wysokość |
4 550 mm |
| Moc znamionowa |
1314kW/1500kW(NRD)/1365kW(NRF) |
| Prędkość maksymalna |
130 km/h |
| Typ tendra |
32D3 |
| Powierzchnia przegrzewacza |
71,5 m² |
| Powierzchnia rusztu |
3,90 m² |
| Średnica cylindra |
470 mm |
| Skok tłoka |
660 mm |
| Średnica kół napędnych |
2 000 mm |
| Średnica kół tocznych |
1000/1250 mm |
Pm3 (0310) to pospieszny parowóz produkcji niemieckiej firmy Borsig Lokomotiv-Werke GmbH o układzie osi 2-3-1 ("Pacific"). Bazą do opracowania projektu stała się dwucylindrowa lokomotywa serii 03 (w Polsce Pm2). Zmiany obejmowały dodanie otuliny aerodynamicznej (w eksploatacji często usuwano część osłaniającą koła) i trzeciego cylindra. W Muzeum Kolejnictwa w Warszawie znajduje się jedyny zachowany taki parowóz na świecie, jednak posiada on błędne oznakowanie (tabliczki Pm3-3, powinno być Pm3-5). PKP przejęło po wojnie 10 maszyn tego typu. Z niektórych usunięto całą obudowę z powodu przedwczesnego starzenia się materiału. Koleje NRD usuneły ze wszystkich swoich parowozów tego typu otulinę aerodynamiczną i wprowadziły do niej nowy, zrekonstruowany kocioł. Moc wynosiła teraz 1500kW. Z reguły prowadziły pociągi na trasie Sassnitz-Trelleborg. Ostatni wycofano w 1980 roku. W RFN lokomotywy wycofano już w 1966 roku.