Znak drogowy ostrzegający o dużym pochyleniu wznoszenia (stromym podjeździe).
Pochylenie poziome trasy, pochylenie spadku i wznoszenia, potocznie pochylenie poziome lub nachylenie trasy - w transporcie drogowym lub kolejowym wielkość opisująca różnicę wysokości między dwoma punktami drogi kołowej lub linii kolejowej odniesioną do odległości dzielącej te punkty.
Istnieją dwa podstawowe sposoby opisu nachylenia poziomego trasy:
| kąt |
tangens |
sinus |
| 0° |
0 % |
0 % |
| 5° |
9 % |
9 % |
| 10° |
18 % |
17 % |
| 30° |
58 % |
50 % |
| 45° |
100 % |
71 % |
| 60° |
173 % |
87 % |
| 90° |
∞ |
100 % |
Wielkości opisujące nachylenie poziome trasy.
- poprzez podanie kąta α nachylenia trasy do poziomu,
- poprzez podanie w procentach (w przypadku tras kolejowych zwykle w promilach) stosunku zmiany wysokości bezwzględnej trasy do jej długości. Istnieją dwie definicje matematyczne, w zależności od których podana wartość jest sinusem bądź tangensem kąta nachylenia trasy:
- Stosunek zmiany wysokości Δh, mierzonej w dwóch punktach trasy, do odległości między nimi l, mierzonej wzdłuż trasy, jest sinusem tego kąta sin(α) = Δh/l.
- Stosunek zmiany wysokości Δh, mierzonej w dwóch punktach trasy, do odległości między nimi, d, mierzonej w poziomie, jest tangensem tego kąta tg(α)= Δh/d.
- W praktyce różnica między dwoma alternatywnymi metodami pomiaru jest niewielka, jako że typowe trasy transportowe są nachylone nie więcej niż 20°, a dla tak małych kątów różnica sinusa i tangensa jest niewielka (patrz tabelka). Z tego powodu, prawie nigdy podając nachylenie trasy, nie zaznacza się, w jaki sposób zostało wyliczone.
[edytuj] Zobacz też