Pociąg Bałkański (Balkanzug) – niemiecki interkontynentalny pociąg pospieszny relacji Berlin – Konstantynopol, uruchomiony w latach 1916-18, jako substytut Orient Expressu (którego kursowanie zostało zawieszone z racji trwania I wojny światowej). Po klęsce Niemiec w 1918 roku, Balkanzug został odwołany, po czym reaktywowano kursowanie Orient Expressu.
Spis treści |
Jego główny szlak prowadził z berlińskiego Anhalter Bahnhof przez Drezno, Pragę do Wiednia. Tu następowało dołączenie wagonów jadących z Monachium (a okresowo ze Strasburga). Następnie skład kontynuował podróż przez Bratysławę, Budapeszt, Belgrad i Sofię do Konstantynopola. W Galancie, leżącej pomiędzy Bratysławą a Budapesztem, przyłączano kolejne wagony wykonujące trasę alternatywną z Berlina wykorzystując Stadtbahn przez Frankfurt nad Odrą, Guben, Lubsko, Żagań, Legnicę, Wrocław, Opole, Racibórz i Bohumin do Galanty.
Balkanzug zestawiony był z luksusowych wagonów (w tym sypialnych i restauracyjnych) firmy Mitropa i miał odgrywać znaczenie praktyczne (połączenie stolicy Rzeszy – Berlina z Bałkanami i Imperium Osmańskim) oraz propagandowe w Europie i na świecie.
Kasper Klaus Christian: Der Schönhuter Tunnel. Bonn-Oberkassel, 2003
Mitropa, Kolej Dolnośląsko-Marchijska, Wierzbowa Śląska, Balkan (kolej wąskotorowa)