Podbeskidzie Bielsko-Biała

Podbeskidzie Bielsko-Biała
Pełna nazwa	TS Podbeskidzie SA
Przydomek	Górale, TSP, Ceramed
Maskotka	Reksio
Barwy	czerwono-biało-niebieskie
Data założenia	1997 • 1907 – BFK (BBTS), • 1995 – DKS Komorowice
Liga	Ekstraklasa
Debiut w najwyższej lidze	1 sierpnia 2011 Podbeskidzie – Jagiellonia Białystok 2:2
Adres	ul. Rychlińskiego 21 43-300 Bielsko-Biała
Stadion	Stadion Miejski
Numer KRS	0000390966
Prezes	Marek Glogaza
Trener	Robert Kasperczyk
Asystent trenera	Wojciech Jarosz Tomasz Świderski
Stroje domowe Stroje wyjazdowe
Trzeci strój Czwarty strój
Multimedia w Wikimedia Commons
Strona internetowa

TS Podbeskidzie Bielsko-Biała (Towarzystwo Sportowe Podbeskidzie) – polski klub piłkarski z Bielska-Białej, powstały w obecnej formie 11 lipca 1997 w wyniku fuzji sekcji piłkarskiej BBTS Włókniarz Bielsko-Biała i DKS Inter Komorowice, kontynuujący tradycję utworzonego w 1907 Bielitzer Fussball Klub – późniejszej sekcji piłki nożnej Bielsko-Bialskiego Towarzystwa Sportowego – a także innych bielskich klubów, m.in. DKS Komorowice, Interu Bielsko-Biała, Białej Lipnik i Włókniarza Bielsko-Biała.

Od 1997 drużyna zdołała w ciągu 5 lat awansować z klasy okręgowej do II ligi (o trzy poziomy ligowe wyżej). W drugiej klasie rozgrywkowej Podbeskidzie występowało nieprzerwanie w latach 2002–2011. W klasyfikacji wszech czasów tego poziomu zajmuje 54. miejsce, wyprzedzając inny bielski klub – BKS Stal (78. miejsce; stan na koniec 2011).

Od sezonu 2011/2012 występuje w Ekstraklasie jako pierwsza w historii drużyna z Bielska-Białej.

Największymi sukcesami klubu są: 12. miejsce w Ekstraklasie w sezonie 2011/2012 oraz osiągnięcie półfinału Pucharu Polski w sezonie 2010/2011.

Nazwa klubu nawiązuje do potocznej nazwy regionu Podbeskidzie, obejmującego pogranicze Śląska Cieszyńskiego i Małopolski.

Historia

Protoplaści

Podbeskidzie w dzisiejszej formie powstało w 1997 w wyniku fuzji sekcji piłkarskiej BBTS Włókniarz Bielsko-Biała i DKS Inter Komorowice. Kluby te również przeszły w przeszłości przez inne fuzje i połączenia. Dwaj z protoplastów Górali sięgają historią do czasów Monarchii Austro-Węgierskiej.

• W 1907 powstał w Bielsku, zamieszkanym wówczas głównie przez Niemców, najstarszy klub sportowy na Śląsku Cieszyńskim – Bielitzer Fussball Klub, który zmienił później nazwę na Bielitz-Bialaer Fussball Klub (przymiotnik Bialaer odnosił się do sąsiadującej z Bielskiem galicyjskiej Białej), a w 1911 – po utworzeniu dalszych sekcji – na Bielitz-Bialaer Sport Verein; w 1936 spolszczono nazwę na Bielsko-Bialskie Towarzystwo Sportowe. W okresie międzywojennym drużyna piłkarska grała przeważnie w najwyższej klasie rozgrywkowej województwa śląskiego – Lidze śląskiej. Po II wojnie światowej BBTS występowało przeważnie na trzecim lub czwartym poziomie ligowym (w okresie likwidacji klubów sportowych i zastąpienia ich zrzeszeniami ogólnopaństwowymi, przyjęło nazwy Ogniwo i Sparta), w 1958 walcząc w barażach o awans do II ligi.
• W 1910 powstał w Lipniku (od 1925 dzielnicy Białej Krakowskiej i od 1951 – Bielska-Białej) klub Biała Lipnik, jeden z najstarszych w tej części ówczesnej Galicji. Nie osiągnął on jednak nigdy większych sukcesów. W 1949 Biała Lipnik weszła w fuzję z innymi miejscowymi klubami – Grom i Lenko – tworząc Włókniarza Bielsko (później Bielsko-Biała). Nowa drużyna piłkarska grała niemal wyłącznie w czwartej lidze. Obiektem Włókniarza był stadion przy ul. PKWN w Białej, wcześniej należący do Białej Lipnik, otwarty w 1929, zlikwidowany na początku lat 70. XX wieku.
• W 1968 Włókniarz i BBTS połączyły się, tworząc MKS Włókniarz-BBTS, od 1971 pod nazwą BBTS Włókniarz Bielsko-Biała. Nadzieje pokładane w tej fuzji zostały jednak zweryfikowane – nowy zespół występował głównie na czwartym poziomie ligowym, spadając nawet na dwa sezony do klasy A. Ostatni raz BBTS Włókniarz wystąpił w III lidze w sezonie 1992/1993. Od tego czasu zajmował coraz niższe lokaty, aż w 1997 został relegowany ponownie do piątej ligi – klasy okręgowej województwa bielskiego.
• Wśród innych bielskich klubów posiadających sekcję piłkarską był Inter Bielsko-Biała, powstały w 1949 pod nazwą Budowlani. W jednej z dzielnic miasta, Komorowicach Krakowskich, powstał w 1995 Dzielnicowy Klub Sportowy, który w sezonie 1996/1997 wystąpił w klasie C.

Powstanie klubu w obecnej formie

Podobnie jak BBTS Włókniarz, w 1997 degradacji uległy również 2 inne bielskie kluby – BKS Stal i Inter. Miejscowi działacze piłkarscy poszukiwali odpowiedniego rozwiązania w trudnej sytuacji, jakim okazały się być fuzje. Jako pierwsze – początkiem lipca 1997 – połączyły się: Inter Bielsko-Biała i DKS Ceramed Komorowice (powstały w 1995), tworząc DKS Inter Komorowice. Następnie doszło do fuzji tegoż klubu z sekcją piłkarską BBTS Włókniarz, w wyniku czego 11 lipca 1997 utworzono BBTS Ceramed Komorowice, co jest początkiem istnienia klubu w obecnej formie. Nowa drużyna składała się w większości z Włókniarzy. Podejmowała ona rywali na boisku DKS Komorowice przy ul. Olimpijskiej. Powstały w wyniku fuzji zespół zajął miejsce BBTS Włókniarz w klasie okręgowej, zaś rezerwy – miejsce Interu w klasie A. Pierwszym trenerem został Zdzisław Byrdy, wcześniej szkoleniowiec Interu.

1997–2002: Awanse na kolejne poziomy rozgrywkowe

Stadion Miejski w Bielsku-Białej – obiekt klubu od 1999 (stan w 2008)

BBTS zakończyło rundę jesienną sezonu 1997/1998 na 5. miejscu, co nie zostało uznane za wynik satysfakcjonujący. W jej trakcie, 4 października 1997 zorganizowano mecz towarzyski z Ruchem Chorzów, wówczas beniaminkiem I ligi, który uświetnił obchody 90-lecia klubu. Bielszczanie przegrali 1:2 z najsilniejszym składem 14-krotnego mistrza Polski (w tym: Mariusz Śrutwa, Krzysztof Bizacki, Janusz Nawrocki). Inicjatorem meczu był wychowanek BBTS, wówczas piłkarz Ruchu, Maciej Mizia. Ostatecznie BBTS zostało wyprzedzone w walce o awans przez Garbarza Zembrzyce.

---

W przerwie letniej 1998 dokonano licznych transferów – do Komorowic przybyli m.in. Grzegorz Więzik i Krzysztof Zagórski, planowano nawet pozyskanie piłkarzy z zagranicy, co uniemożliwiały jednak przepisy. Coraz częściej mówiło się o budowie drużyny, której celem miała być co najmniej II liga. W grudniu 1999 zawiązała się sportowa spółka akcyjna (Bogmar Ceramed SSA). W sezonie 1998/1999 BBTS zdominowało rozgrywki okręgowe, kończąc je najokazalszym w historii klubu dorobkiem 94 punktów i 131 zdobytych bramek (bilans bramkowy +111), wyprzedzając kolejnych rywali o 27 punktów. W lidze komorowiczanie wygrali m.in. 11:0 z Metalem Węgierska Górka, ten sam wynik powtarzając w rozgrywkach regionalnych Pucharu Polski z Kalwarianką Kalwaria Zebrzydowska (BBTS wygrało również ten turniej). Wcześniej, w styczniu 1999, dokonano zmiany nazwy klubu na BBTS Bogmar Ceramed Komorowice, barw klubowych na – pozostające do dzisiaj – czerwono-biało-niebieskie; drużynę objął – po raz pierwszy – Wojciech Borecki, późniejszy współtwórca awansu do II ligi.

---

Sukces w lidze okręgowej i perspektywy dalszego rozwoju klubu spowodowały powstanie planów przebudowy stadionu w Komorowicach Krakowskich na obiekt mieszczący 4–5 tysięcy widzów. Tańszym rozwiązaniem okazała się jednak przeprowadzka klubu na stadion BKS Stal przy ul. Rychlińskiego, ze zmianą nazwy na BBTS Bogmar Ceramed Bielsko-Biała. Jeszcze w czerwcu 1999 drużyna rozpoczęła udział w rozgrywkach centralnych Pucharu Polski, co było możliwe dzięki zwycięstwu na szczeblu okręgowym tego turnieju nad Góralem Żywiec. Bielszczanie zostali pokonani po 3 rundach w 1/32 finału przez drugoligowy KS Myszków. W rozgrywkach IV ligi 1999/2000 BBTS nie miało sobie równych, wyprzedzając wicelidera – Szczakowiankę Jaworzno (która również uzyskała awans) o 11 punktów. Wśród licznych zwycięstw szczególnie okazałe były: 8:0 na boisku Rymeru Niedobczyce i 5:0 w derbach z BKS Stal. Poza sukcesem ligowym, BBTS po raz drugi z rzędu zwyciężyło w rozgrywkach okręgowych Pucharu Polski.

---

Miejsca zajmowane w rozgrywkach ligowych od 1998

Przed sezonem 2000/2001 klub wzmocnił się m.in. Sebastianem Olszarem, Arkadiuszem Kłodą i Marcinem Radzewiczem, pozyskano również pierwszego w historii klubu obcokrajowca – Samsona Godwina. Po rundzie jesiennej BBTS zajmowało 3. miejsce, z kilkupunktową stratą do liderów. W przerwie zimowej zespół opuścili najlepsi zawodnicy – Sebastian Olszar, Tomasz Moskała i Marek Sokołowski, przybył zaś Adrian Sikora. W lutym 2001 doszło do kolejnej zmiany nazwy na BBTS Marbet Ceramed Bielsko-Biała. Pod koniec sezonu strata do prowadzącej Szczakowianki zwiększyła się do 9, a później do 11 punktów, wobec czego decyzję o odejściu z klubu podjęli: trener Borecki oraz Grzegorz Więzik. Ostatecznie BBTS zakończyło rozgrywki na 3. miejscu.

---

Latem 2001 zespół opuścili m.in. Arkadiusz Kłoda i Artur Rozmus, jednym z nabytków był Andrzej Szłapa, reprezentant Polski w futsalu. Nowym szkoleniowcem został Albin Wira, zwolniony jednak już po 5 kolejkach, przy utracie zaledwie 4 punktów. Do trenowania BBTS powrócił Wojciech Borecki, który sprowadził ponownie do Bielska-Białej Grzegorza Więzika. Mimo coraz bardziej dających się we znaki kłopotów finansowych, drużyna zakończyła rundę jesienną sezonu 2001/2002 na pozycji lidera. Bardzo dobre występy wiosną sprawiły, że na 4 kolejki przed końcem rozgrywek BBTS mogło świętować awans do II ligi, stając się pierwszą od 19 lat bielską drużyną na tym szczeblu (w 1983 drugoligowe boiska opuścił BKS Stal). Drużyna wyprzedziła kolejnych rywali o 15 punktów. Poza sukcesem ligowym udało się triumfować w rozgrywkach okręgowych Pucharu Polski.

W latach 1997–2002 I drużyna BBTS ustanowiła liczne rekordy klubowe, takie jak: 15 zwycięstw z rzędu na własnym boisku, 89 meczów bez porażki w roli gospodarza, 49 meczów z rzędu bez porażki, 15 zwycięstw z rzędu ogółem czy 9 wygranych pod rząd na boiskach rywali.

2002–2005: Debiut w drugiej lidze

Przed sezonem 2002/2003 klub został zobowiązany przez PZPN do modernizacji stadionu i instalacji monitoringu, co było warunkiem gry na szczeblu ogólnopolskim. W lipcu 2002 zmieniono nazwę klubu na MC Podbeskidzie Bielsko-Biała, co miało pomóc w promocji regionu i integrować sympatyków klubu, również spoza miasta. Tym samym ostatecznie została zlikwidowana 66-letnia nazwa BBTS – w odniesieniu do drużyny piłkarskiej. Skład beniaminka wzmocnili m.in. Marcin Cabaj i Marcin Klaczka.

W pierwszym meczu w II lidze Podbeskidzie podejmowało Tłoki Gorzyce. Spotkanie zakończyło się rezultatem 0:0.

Podbeskidzie Bielsko-Biała – Tłoki Gorzyce 0:0
4 sierpnia 2002, godz. 16:30; Stadion BKS Stal, widzów: 6000; sędzia: Mariusz Podgórski (Wrocław) Skład Podbeskidzia: Dawid Bułka – Mariusz Jendryczko, Robert Piekarski, Marcin Klaczka, Jarosław Bujok, Bartosz Woźniak, Zdeněk Dembinný, Grzegorz Więzik (62 Mariusz Gałgan), Grzegorz Bogdan, Andrzej Szłapa, Adrian Sikora (78 Piotr Czak); trener: Wojciech Borecki

Adrian Sikora – piłkarz klubu w latach 2001–2002 i od 2011

Bielszczanie zakończyli rundę jesienną na 10. miejscu. Pomimo wysokiej frekwencji, klub miał problemy z utrzymaniem płynności finansowej, a do dymisji podał się współtwórca fuzji z 1997, prezes Marian Antonik. W celu wyjścia z impasu, w lutym 2003 powołano Towarzystwo Sportowe Podbeskidzie, którego mogło być wspierane m.in. przez władze miejskie, w przeciwieństwie do funkcjonującej wcześniej sportowej spółki akcyjnej. Przejęło ono organizację meczów i utrzymanie zawodników Podbeskidzia. Ponadto w przerwie zimowej doszło do kilku roszad personalnych, w tym odejścia Wojciecha Boreckiego (na stanowisku trenera zastąpił go Paweł Kowalski) i czołowego strzelca Adriana Sikory. Po ostatnim spotkaniu sezonu (karierę zakończył wówczas Grzegorz Więzik) bielszczanie mogli cieszyć się z 12. pozycji i utrzymania w lidze.

---

Latem 2003 na stanowiska trenera Górali, jak nazywano odtąd graczy Podbeskidzia, powrócił Borecki. 8 lipca 2003 Towarzystwo Sportowe przejęło całkowicie prowadzenie drużyny od Bogmar Ceramed SSA, a klub zmienił nazwę na TS Podbeskidzie Bielsko-Biała. Równocześnie do rozgrywek klasy A zgłoszono zespół rezerw, a zarząd nawiązał współpracę z młodzieżowym BBTS Podbeskidzie, prowadzącym Szkołę Mistrzostwa Sportowego. Z drużyny odszedł Marek Sokołowski, przybyli m.in. Mieczysław Sikora i Abel Salami. Po rozegraniu rundy jesiennej sezonu 2003/2004 Podbeskidzie znajdowało się na 10. pozycji; w międzyczasie zwolniono trenera Boreckiego (do końca sezonu drużynę prowadził Krzysztof Pawlak) Zimą skład Górali zasili: Łukasz Błasiak i Sławomir Cienciała, odeszli – Andrzej Szłapa i Mariusz Jendryczko. Dawida Bułkę, opuszczającego klub w atmosferze skandalu, na kolejne 6 lat zastąpił w bramce Łukasz Merda. Po zawirowaniach personalnych, nie tylko udało się zespołowi utrzymać w II lidze, ale nawet poprawić miejsce w tabeli na 7. Średnia frekwencja na meczach Podbeskidzia u siebie była najwyższa spośród wszystkich drużyn ligi.

---

Rywale na drugim poziomie rozgrywkowym w latach 2002–2011

Przed sezonem 2004/2005 coraz częściej zaczęto mówić o planowanym awansie do I ligi. Nad realizacją tego zadania miał czuwać nowy trener, Jan Żurek, a w składzie dokonano rewolucji (wymiana około 3/4 zawodników). Na Rychlińskiego pojawili się tacy gracze, jak: Grzegorz Pater, Adam Kompała, Artur Prokop, Paweł Sibik (już w zimie odszedł z Podbeskidzia) czy Daniel Dubicki. Klub opuścili przede wszystkim piłkarze wywodzący się z regionu. 6. miejsce zajęte przez Górali po rundzie jesiennej przyjęto w dużej mierze z rozczarowaniem, mimo niewielkiej straty do pozycji gwarantujących bezpośredni awans do I ligi. W zimie do Górali dołączył m.in. François Endene Elokan. Podobnie jak w poprzednich sezonach, mocnym punktem Podbeskidzia była gra na własnym boisku, dzięki czemu stadion przy ul. Rychlińskiego zyskał miano bielskiej twierdzy.

W 2005 awansu nie udało się wywalczyć, jednak bielszczanom zabrakło jedynie punktu do zajęcia 4. miejsca w tabeli, gwarantującego udział w barażach o grę w I lidze (Podbeskidzie uzyskało tyle samo punktów co Widzew Łódź, jednak miało niekorzystny bilans meczów bezpośrednich). Sukcesem okazał się za to start Podbeskidzia w Pucharze Polski. Górale z powodzeniem zmierzyli się w fazie grupowej turnieju z Górnikiem Zabrze i GKS Katowice, ustępując jedynie 14-krotnemu mistrzowi kraju. W 1/8 finału Podbeskidzie zmierzyło się z Pogonią Szczecin, przegrywając nieznacznie w dwumeczu 1:2 (1:1, 0:1). Był to najlepszy wynik pucharowy w dotychczasowej historii klubu.

2005–2008: Konsekwencje afery korupcyjnej

Udane sparingi przed rozgrywkami sezonu 2005/2006 dawały nadzieję przynajmniej na powtórzenie wyniku z poprzedniej edycji II ligi. Po rundzie jesiennej stało się jasne, że Podbeskidzie będzie jednak walczyć o utrzymanie (16. miejsce, 3 zwycięstwa). Równocześnie rosło zadłużenie klubu, nie było nawet pewne, czy Górale ukończą rozgrywki. Wydział Dyscypliny PZPN wymierzył klubowi liczne kary punktowe (później cofnięte) za zaległości wobec piłkarzy i zwolnionego jesienią Jana Żurka, a nawet zagroził degradacją drużyny (zawieszoną na 6 miesięcy) do III ligi. W trakcie rozgrywek wiosennych zadanie utrzymania zespołu w lidze powierzono Krzysztofowi Tochelowi, do klubu sprowadzono m.in. Krzysztofa Chrapka i Tomasza Jodłowca. Ostatecznie Podbeskidzie opuściło strefę spadkową, osiągając 13. miejsce, a o utrzymanie zmierzyło się z wicemistrzem I grupy III ligi – Pelikanem Łowicz. W dwumeczu barażowym lepsi okazali się Górale (1:1 i 5:2).

W tym okresie zostały zakupione przez Urząd Miejski obiekty, na których swoje mecze rozgrywa Podbeskidzie (i dawniej BBTS) – w 2004 Bielsko-Bialski Ośrodek Sportu i Rekreacji przejął zarządzanie stadionem przy ul. Młyńskiej, należący wcześniej do zakładów Krepol, a w marcu 2006 – stadion BKS Stal (obecnie Stadion Miejski), będący własnością FSM Wytwórni Wyrobów Różnych.

Sławomir Cienciała – były kapitan zespołu

Latem 2006 coraz szersze kręgi zaczęło zataczać dochodzenie w sprawie afery korupcyjnej w polskim futbolu. W ramach działań wrocławskiej Prokuratury Apelacyjnej w czerwcu zatrzymano byłego dyrektora sportowego Podbeskidzia Jerzego Frenkla, w sierpniu – prezesa klubu Stanisława Piecucha. Obaj działacze zostali zawieszeni przez Wydział Dyscypliny PZPN, ponadto Piecuch podał się do dymisji. Kierownictwo klubu zdecydowało się na współpracę, co w znacznej mierze wpłynęło na złagodzenie przewidywanych sankcji. 12 kwietnia 2007 Podbeskidzie zostało ukarane 6 punktami ujemnymi w sezonie 2007/2008 oraz przeznaczyło 50 tysięcy złotych na organizację turnieju młodzieżowego Piłka bez korupcji.

---

Krzysztof Tochel zadeklarował na początku sezonu 2006/2007 budowanie drużyny na wychowankach i piłkarzach z regionu. Spośród nich wyróżniał się przede wszystkim Mariusz Sacha, uczestnik Mistrzostw Europy U-19 2006 i Mistrzostw Świata U-20 w 2007. Jesienią udało się zrealizować cel sprzed rozpoczęcia rozgrywek – zajęcie miejsca w środku tabeli – 9. miejsce było w dużej mierze zasługą dobrej postawy na własnym boisku. Mimo niewielkiej rotacji składu, Górale grali w rundzie wiosennej znacznie gorzej (trwała m.in. passa 720 minut bez zdobytej bramki), by ostatecznie wywalczyć 12. lokatę, 2 punkty nad strefą barażową. W trakcie rozgrywek zatrzymane zostały – w związku z postępowaniem antykorupcyjnym – kolejne 2 osoby: kapitan Grzegorz Pater (zawieszony przez klub na 1 mecz) i drugi trener Michał Nowak (zwolniony).

W lipcu 2007 trenerem I drużyny został Marcin Brosz. Do Górali dołączyli ponadto m.in. Maciej Szmatiuk, Rafał Jarosz i Juraj Dančík. Podbeskidzie rozegrało mecz towarzyski z ŁKS Łódź, wygrany 1:0, inaugurujący obchody jubileuszu stulecia BBTS. Główne uroczystości odbyły się 27 października 2007 w hali BBTS przy ul. Widok. W ich trakcie uhonorowano licznych działaczy i piłkarzy klubu, w tym: Czesława Biskupa, Ryszarda Harężlaka, Tadeusza Janika i Zbigniewa Suwaja. W grudniu 2007 oddano do użytku zmodernizowany stadion na Górce ze sztuczną trawą (później stał się on obiektem II drużyny Podbeskidzia).

---

Sezon 2007/2008 rozpoczął się dla Górali bardzo dobrze – przez pewien czas Podbeskidzie byłoby nawet liderem tabeli, gdyby nie kara 6 punktów ujemnych za udział w korupcji. Pierwszą część rozgrywek drużyna zakończyła na 9. miejscu. Wiosną Podbeskidzie uzyskało jeszcze więcej punktów, niż jesienią, a na własnym boisku wygrało wszystkie spotkania. Ostatecznie Górale zajęli 6. pozycję w tabeli, a do awansu zabrakło jedynie 4 punktów. Bliżej ekstraklasy z bielskich klubów był wcześniej jedynie BKS Stal w sezonie 1981/1982, który przegrał awans zaledwie 1 punktem. Po sezonie wyróżniono m.in. Marcina Brosza (najlepszy trener w województwie według Gazety Wyborczej) i zdobywcę 14 bramek, Dariusza Kołodzieja (najlepszy pomocnik województwa według Wyborczej, wybrany do jedenastki sezonu II ligi przez portal SportoweFakty.pl).

Występy na drugim poziomie ligowym

Sezon	Miejsce	Pkt	+/–
2002/2003	12	42	0
2003/2004	7	40	–3
2004/2005	5	58	+6
2005/2006	13	41	–1
	baraże o utrzymanie 1:1 i 5:2 z Pelikanem Łowicz
2006/2007	12	39	–20
2007/2008	6	58	+26
2008/2009	4	59	+31
2009/2010	12	40	+7
2010/2011	2↑	69	+30

2008–2011: Od walki o utrzymanie do awansu

Kołodziej opuścił klub w przerwie letniej, przybyli zaś m.in. Bartłomiej Konieczny i Michał Osiński. W sezonie 2008/2009 Podbeskidzie wystartowało w I lidze w wyniku zmiany nazewnictwa poszczególnych szczebli rozgrywkowych. Po 8 kolejkach bielszczanie zajmowali 1. miejsce w tabeli, wcześniej przez 616 minut czyste konto zachowywał Łukasz Merda. 3 mecze jesienne Górale rozgrywali na Stadionie Miejskim w sąsiednich Czechowicach-Dziedzicach, co było spowodowane rozpoczęciem przebudowy Stadionu Miejskiego w Bielsku-Białej – instalacją podgrzewanej murawy (Podbeskidzie wygrało wszystkie te mecze bez straty bramki). Po rundzie jesiennej bielszczanie zajmowali 5. pozycję, z 3 punktami straty do miejsca barażowego. W składzie zespołu nie doszło do rewolucyjnych zmian – odeszli m.in. Grzegorz Pater i Mariusz Sacha, przybył m.in. Clemence Matawu. Bardzo dobre występy na własnym boisku (tylko 1 porażka) i korzystny bilans bramkowy sprawiły, że celem Podbeskidzia w rundzie wiosennej miało być wejście do Ekstraklasy, jednak do zajęcia premiowanego grą w barażach o awans 3. miejsca w tabeli Górale stracili 2 punkty. 3. pozycję na liście strzelców ligi zajął Krzysztof Chrapek z 18 bramkami na koncie. W meczu 32. kolejki Podbeskidzie osiągnęło na Stadionie Miejskim najlepszy wynik na drugim poziomie ligowym – 9:0 z Turem Turek.

Po zakończeniu rozgrywek sezonu 2008/2009, 10 czerwca 2009 Sąd Najwyższy uchylił wyrok w sprawie cofnięcia degradacji Widzewa Łódź (mistrza I ligi). Na podstawie tej decyzji Komisja ds. Nagłych PZPN 15 lipca 2009 zdecydowała, że Widzew nie zagra w Ekstraklasie, a awans uzyskały 2. i 3. zespół I ligi (Zagłębie Lubin i Korona Kielce). Spekulowano również o możliwości gry Podbeskidzia z Cracovią w barażach o miejsce w Ekstraklasie, jednak te zostały odwołane.

---

Przed sezonem 2009/2010 odeszli z klubu Krzysztof Chrapek i Maciej Szmatiuk, już w trakcie rozgrywek – Łukasz Merda, pozyskano zaś m.in. Piotra Rockiego i Sylwestra Patejuka, powrócił Dariusz Kołodziej. Od początku rundy jesiennej Podbeskidzie znajdowało się na pograniczu strefy spadkowej (13. miejsce w połowie rozgrywek). 2 września 2009, meczem z Górnikiem Łęczna, zainaugurowano sztuczne oświetlenie Stadionu Miejskiego. Zimą zakupiono bramkarza Richarda Zajaca, odeszli – Martin Matúš i Damian Świerblewski. Nowym trenerem zespołu został Robert Kasperczyk. Wiosną 2010, mimo dobrej postawy defensywy, a zwłaszcza Zajaca (utrata tylko 10 bramek w 15 meczach), drużyna nadal walczyła do ostatniej kolejki o utrzymanie, głównie dzięki przeciętnym wynikom uzyskanym na własnym boisku. Po raz pierwszy na drugim szczeblu rozgrywkowym Podbeskidzie wywalczyło w sezonie więcej punktów na wyjeździe niż na Stadionie Miejskim w Bielsku-Białej. Górale zakończyli ostatecznie rozgrywki na 12. miejscu, 4 punkty przed strefą spadkową.

---

Miejsca zajmowane w tabeli sezonu 2010/2011 kolejka po kolejce

Piłkarze świętujący awans do Ekstraklasy

Latem 2010 nie dokonano zmian w sztabie trenerskim Podbeskidzia. Najpoważniejszym osłabieniem składu było odejście z klubu Clemence'a Matawu, ponadto nie przedłużono kontraktów m.in. z Piotrem Bagnickim i Piotrem Rockim. Skład wzmocnili głównie piłkarze ofensywni, jak Adam Cieśliński, Maciej Rogalski czy Róbert Demjan. Za obiecujące uznano wyniki uzyskane w meczach sparingowych (8 spotkań, bilans 27–3). Rundę jesienną 2010/2011 Podbeskidzie rozpoczęło najlepiej spośród wszystkich drużyn tego poziomu ligowego od 8 lat (5 meczów, 13 pkt, bilans +13), kończąc ją ostatecznie na 2. miejscu, przy stracie 1 punktu do Łódzkiego Klubu Sportowego. W przerwie zimowej Piłka Nożna uhonorowała Adama Cieślińskiego tytułem Pierwszoligowca Roku 2010. Po 8 latach powrócił do klubu Marek Sokołowski, pozyskano również Františka Metelkę.

Górale znajdowali się w strefie premiowanej awansem do Ekstraklasy nieprzerwanie od 4. kolejki, utrzymując się w pierwszej dwójce tabeli ligowej do końca rozgrywek. W wyniku zwycięstwa nad Sandecją Nowy Sącz w 31. kolejce rozgrywek i otrzymaniu walkowera za nierozegrany mecz z GKP Gorzów Wielkopolski (drużyna wycofana z ligi) Podbeskidzie wywalczyło – jako pierwszy klub z Bielska-Białej – awans na najwyższy poziom rozgrywek piłkarskich w Polsce. Z tej okazji została zorganizowana feta, w ramach której 4 czerwca 2011 odbył się mecz towarzyski Górali z Górnikiem Zabrze (1:0), po którym zawodnicy przejechali otwartym autobusem na plac Ratuszowy, gdzie miała miejsce dalsza część uroczystości. Ostatecznie Podbeskidzie zakończyło rozgrywki na 2. miejscu, ze stratą 2 punktów do ŁKS. W jedenastce sezonu, wybranej przez redakcję Przeglądu Sportowego, znaleźli się: Sławomir Cienciała, Michał Osiński, Maciej Rogalski i Adam Cieśliński, zaś w podobnym zestawieniu tygodnika Piłka Nożna uhonorowano – poza Osińskim, Rogalskim i Cieślińskim – Richarda Zajaca. Robert Kasperczyk został uznany przez Gazetę Wyborczą za najlepszego trenera w województwie.

Udany dla Podbeskidzia był udział w Pucharze Polski 2010/2011, gdzie po zwycięstwach nad Startem Otwock (po rzutach karnych), Piastem Gliwice i GKS Bełchatów piłkarze z Bielska-Białej uzyskali historyczny awans do ćwierćfinału, a po dwumeczu z Wisłą Kraków (1:0 w Krakowie i 2:2 u siebie) – do półfinału, gdzie zmierzyli się z Lechem Poznań (1:1 w Poznaniu i 2:3 przy ul. Rychlińskiego). Był to najlepszy wynik uzyskany w tych rozgrywkach w historii bielskich klubów.

Od 2011: Podbeskidzie w Ekstraklasie

Po uzyskaniu awansu do Ekstraklasy w klubie pozostali wszyscy zawodnicy i trenerzy, którzy wywalczyli awans w poprzednim sezonie. Ponadto powrócili do Podbeskidzia Adrian Sikora i Mariusz Sacha, sprowadzono również kolejnych zawodników z Czech i Słowacji – Ondřeja Šourka oraz Mateja Náthera, a także Mateusza Bąka i Krzysztofa Króla. Powołano drużynę Młodej Ekstraklasy, której trenerem został Andrzej Wyroba. Równocześnie klub podjął działania konieczne dla uzyskania licencji na grę w najwyższej klasie rozgrywkowej na sezon 2011/2012, w tym utworzenie spółki akcyjnej. Podbeskidzie otrzymało pierwotnie pozwolenie na grę na Stadionie MOSiR w Wodzisławiu Śląskim (zgłoszonym jako obiekt rezerwowy). Na Stadionie Miejskim w Bielsku-Białej przeprowadzono prace remontowe, mające na celu dostosowanie obiektu do wymagań licencyjnych, w tym utworzenie sektora dla kibiców gości i wymianę krzesełek (brali w nich udział również kibice-wolontariusze dzięki akcji Stowarzyszenia Sympatyków Klubu). Po wykonaniu niezbędnych prac, Komisja Odwoławcza ds. Licencji PZPN wyraziła zgodę na grę Górali na własnym obiekcie.

W pierwszym meczu w Ekstraklasie Podbeskidzie zremisowało z Jagiellonią Białystok 2:2.

Podbeskidzie Bielsko-Biała – Jagiellonia Białystok 2:2 (0:2)

1 sierpnia 2011, godz. 18:30; Stadion Miejski w Bielsku-Białej, widzów: 3969; sędzia: Szymon Marciniak (Płock) Róbert Demjan 82, Adam Cieśliński 89 (k) – Tomasz Frankowski 6 (k), 41 Skład Podbeskidzia: 1. Richard Zajac – 18. Sławomir Cienciała, 7. Juraj Dančík, 26. Bartłomiej Konieczny, 17. Michał Osiński – 10. Marek Sokołowski, 19. František Metelka (85, 11. Sebastian Ziajka), 9. Dariusz Kołodziej (64, 16. Adam Cieśliński), 8. Piotr Malinowski (63, 13. Sylwester Patejuk), 20. Maciej Rogalski – 23. Róbert Demjan; trener: Robert Kasperczyk

Sylwester Patejuk – lider zespołu 2011/2012

Dzięki temu wynikowi Górale osiągnęli liczbę 500 dni bez porażki na Stadionie Miejskim (zakończyła się ona po meczu 5. kolejki sezonu z Koroną Kielce – 2:3). Pierwsze zwycięstwo na najwyższym poziomie rozgrywkowym Podbeskidzie odniosło w 6. kolejce z Legią Warszawa na jej obiekcie (2:1 dla gości), zaś pierwszą wygraną w Ekstraklasie na własnym boisku – w 8. kolejce z Lechią Gdańsk (1:0). Przez rundę jesienną bielszczanie zajmowali lokaty w środkowej części tabeli, ani razu nie znajdując się w strefie spadkowej – ostatecznie zakończyli ją na 12. miejscu, zaś po rozegranych awansem 2 kolejkach rundy wiosennej znaleźli się na 9. pozycji. W przerwie zimowej odeszli z drużyny: Adam Cieśliński, František Metelka i Michał Osiński (do zespołu rezerw), pozyskano zaś m.in. Łukasza Mierzejewskiego i Liada Elmaleacha (ten drugi dołączył do sprowadzonego w trakcie rundy jesiennej innego Izraelczyka – Lirana Cohena). Klub po raz pierwszy przedstawił oficjalną maskotkę – Reksia (postać animowaną stworzoną przez Studio Filmów Rysunkowych). W marcu 2012 rozwiązano kontrakt z Dariuszem Kołodziejem po nałożeniu na niego kary dyskwalifikacji na 1 rok z powodu uczestnictwa w procederze korupcyjnym.

Po czterech zwycięstwach z rzędu na początku rundy rewanżowej Podbeskidzie znalazło się na najwyższym, 6. miejscu w tabeli. W dalszych 11 spotkaniach Górale zdobyli jednak tylko 6 punktów i zakończyli pierwszy sezon w Ekstraklasie na 12. pozycji, z przewagą 11 punktów nad strefą spadkową. Najlepszym strzelcem zespołu był Róbert Demjan (6 bramek); Sylwester Patejuk zajął 8. miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej Ekstraklasy (5 bramek, 7 asyst). Podbeskidzie – ex aequo z Lechem Poznań – otrzymało nagrodę Fair Play.

---

W przerwie letniej 2012 klub opuścili m.in. Maciej Rogalski i Adrian Sikora.

Nazwy

• 1997 – BBTS Ceramed Komorowice
• 1999 – BBTS Bogmar Ceramed Komorowice
• 1999 – BBTS Bogmar Ceramed Bielsko-Biała
• 2001 – BBTS Marbet Ceramed Bielsko-Biała
• 2002 – MC Podbeskidzie Bielsko-Biała
• 2003 – TS Podbeskidzie Bielsko-Biała
• 2011 – TS Podbeskidzie SA

Sukcesy

Rozgrywki ligowe

• Ekstraklasa:
  • 12. miejsce: 2011/2012
• I liga (do 2008 – II liga)
  • 2. miejsce – awans do Ekstraklasy: 2010/2011
  • 4. miejsce: 2008/2009
  • 5. miejsce: 2004/2005
  • 6. miejsce: 2007/2008

Rozgrywki pucharowe

• Puchar Polski:
  • Półfinał (1): 2010/2011
  • 1/8 finału (3): 2004/2005, 2005/2006, 2011/2012
  • 1/16 finału (1): 2006/2007
• Puchar Polski – Beskidzki Okręgowy Związek Piłki Nożnej:
  • Zdobywca (3): 1999, 2000, 2002

Rozgrywki

Poszczególne sezony

Sezon	Rozgrywki ligowe										Puchar Polski (rozgrywki centralne)	Najlepszy strzelec (rozgrywki ligowe)
	Nazwa ligi		Msc	M	Z	R	P	Bramki	+/–	Pkt
1997/1998	V	Klasa okręgowa	2	30	16	7	7	65 – 31	+34	55	—	Tomasz Moskała	15
1998/1999		Klasa okręgowa	1↑	34	30	4	0	131 – 20	+111	94	—	Grzegorz Więzik	28
1999/2000	IV	IV liga	1↑	34	29	3	2	90 – 17	+73	90	III runda (1/32 finału)	Grzegorz Więzik	28
2000/2001	III	III liga (grupa III)	3	38	25	7	6	64 – 24	+40	82	I runda (1/64 finału)	Artur Rozmus Bartosz Woźniak	10
2001/2002		III liga (grupa III)	1↑	34	23	8	3	70 – 18	+52	77	—	Andrzej Szłapa	14
2002/2003	II	II liga	12	34	10	12	12	35 – 35	0	42	—	Adrian Sikora	6
2003/2004		II liga	7	30	12	4	14	37 – 45	–8	40	I runda (1/32 finału)	Jarosław Bujok	8
2004/2005		II liga	5	34	17	7	10	39 – 33	+6	58	1/8 finału	Jarosław Bujok	6
2005/2006		II liga Baraże o utrzymanie	13 1	34 2	9 1	14 1	11 0	37 – 38 6 – 3	–1 +3	41 4	1/8 finału	Grzegorz Pater	10
2006/2007		II liga	12	34	11	6	17	26 – 46	–20	39	1/16 finału	Krzysztof Chrapek	8
2007/2008		II liga	5	34	19	7	8	53 – 27	+26	58	I runda (1/32 finału)	Dariusz Kołodziej	14
2008/2009		I liga	4	34	17	8	9	60 – 29	+31	59	I runda (1/32 finału)	Krzysztof Chrapek	18
2009/2010		I liga	12	34	10	14	10	45 – 38	+7	44	I runda (1/32 finału)	Sylwester Patejuk	10
2010/2011		I liga	2↑	34	20	9	5	53 – 23	+30	69	Półfinał	Adam Cieśliński	12
2011/2012	I	Ekstraklasa	12	30	9	8	13	26 – 39	–13	35	1/8 finału	Róbert Demjan	6
2012/2013		Ekstraklasa	–	–	–	–	–	–	–	–	1/16 finału	–	–

Rozgrywki ligowe

Po fuzji BBTS Włókniarz i DKS Inter Komorowice drużyna występowała najpierw na szczeblu okręgowym, a w latach 2000–2002 na szczeblu międzywojewódzkim. Od tego czasu Podbeskidzie występowało przez 9 lat na drugim poziomie ligowym, by w 2011 po raz pierwszy wystąpić w Ekstraklasie.

Lata gry na poszczególnych poziomach rozgrywkowych

Puchar Polski

Po fuzji z 1997 BBTS dwukrotnie wygrało rozgrywki okręgowe (1998/1999, 1999/2000), w 1999 dochodząc dalej do 1/32 finału szczebla centralnego Pucharu Polski. Kolejny triumf (2002) nie gwarantował już przejścia do właściwej fazy turnieju – BBTS przegrało w nowo powstałych rozgrywkach wojewódzkich.

Od sezonu 2003/2004 Podbeskidzie uczestniczy w rozgrywkach krajowych bez konieczności występowania na poziomie wojewódzkim z uwagi na grę na drugim poziomie ligowym. Znaczące sukcesy w Pucharze Polski Górale odnosili w latach 2004–2005. W edycji 2004/2005 po przejściu I rundy rywalizowali w fazie grupowej z pierwszoligowymi: Górnikiem Zabrze i GKS Katowice, ulegając tylko pierwszej z tych drużyn. W dwumeczu 1/8 finału Podbeskidzie przegrało z Pogonią Szczecin 1:2. Do tej samej fazy rozgrywek Górale dotarli również w sezonie 2005/2006, gdzie zostali pokonani przez późniejszego zdobywcę Pucharu i Superpucharu Polski – Wisłę Płock (0:3 i 0:0). W edycji 2010/2011 bielszczanie osiągnęli najlepszy w historii wynik – po wyeliminowaniu Startu Otwock, Piasta Gliwice, GKS Bełchatów i Wisły Kraków Podbeskidzie awansowało do półfinału, gdzie zmierzyło się z Lechem Poznań (1:1 i 2:3; 5 i 19 kwietnia 2011). Górale osiągnęli ponownie 1/8 finału turnieju w sezonie 2011/2012 – wyeliminował ich z dalszej gry późniejszy mistrz kraju, Śląsk Wrocław (0:1)

Piłkarze

Obecny skład

Stan na 17 maja 2012.

Nr Pozycja Piłkarz 1 1 bramkarzBR Richard Zajac 3 2 obrońcaOB Ondřej Šourek 4 3 pomocnikPO Liran Cohen 5 3 pomocnikPO Mariusz Sacha 6 3 pomocnikPO Wojciech Reiman 7 2 obrońcaOB Juraj Dančík 8 3 pomocnikPO Piotr Malinowski 10 3 pomocnikPO Marek Sokołowski (kapitan) 11 3 pomocnikPO Sebastian Ziajka 12 1 bramkarzBR Mateusz Bąk 13 4 napastnikNA Sylwester Patejuk 16 3 pomocnikPO Liad Elmaleach 17 4 napastnikNA Ivan Ćurić

Nr Pozycja Piłkarz 18 2 obrońcaOB Sławomir Cienciała 19 2 obrońcaOB Łukasz Mierzejewski 21 3 pomocnikPO Piotr Koman 22 3 pomocnikPO Matej Náther 23 4 napastnikNA Róbert Demjan 25 1 bramkarzBR Maciej Wierzbicki 26 2 obrońcaOB Bartłomiej Konieczny 27 2 obrońcaOB Krzysztof Król 28 3 pomocnikPO Dariusz Łatka 34 2 obrońcaOB Mariusz Mikoda 32 4 napastnikNA Damian Nowak 31 2 obrońcaOB Damian Byrtek 81 1 bramkarzBR Bartłomiej Danowski

Reprezentanci Polski w barwach klubu

Tomasz Jodłowiec – były zawodnik Podbeskidzia

Uwzględniono zawodników, którzy rozegrali co najmniej w 1 oficjalnym meczu pierwszej reprezentacji seniorskiej Polski lub wystąpili w imprezie mistrzowskiej kadry młodzieżowej.

Imię i nazwisko	Kadra	Uwagi	Lata gry w BBTS/Podbeskidziu
Piotr Bielak	U-16	złoty medalista Mistrzostw Europy U-16 1993	2003
Paweł Hajduczek	U-16	srebrny medalista Mistrzostw Europy U-16 1999	2002
Tomasz Jodłowiec	kadra A		2006
Krzysztof Król	U-19, U-20, U-23	uczestnik Mistrzostw Europy U-19 2006 i Mistrzostw Świata U-20 2007	2011–
Łukasz Mierzejewski	kadra A, U-16, U-17, U-18	złoty medalista Mistrzostw Europy U-18 2001, srebrny medalista Mistrzostw Europy U-16 1999, uczestnik Mistrzostw Świata U-17 1999	2012–
Tomasz Moskała	kadra A		1997–2000
Grzegorz Pater	kadra A		2004–2008
Błażej Radler	U-18	złoty medalista Mistrzostw Europy U-18 2001	2004–2005
Marcin Radzewicz	kadra A		2000
Mariusz Sacha	U-19, U-20	uczestnik Mistrzostw Europy U-19 2006 i Mistrzostw Świata U-20 2007	2004–2008, 2011–
Paweł Sibik	kadra A	uczestnik Mistrzostw Świata 2002	2004
Adrian Sikora	kadra A		2001–2002, 2011–2012
Andrzej Szłapa	kadra futsalu	uczestnik Mistrzostw Europy 2001	2002–2003

Mistrzowie Polski w barwach klubu

Imię i nazwisko	Lata gry w BBTS/Podbeskidziu	Nazwa klubu mistrzowskiego	Liczba tytułów (rok zdobycia)
Krzysztof Chrapek	2006–2009	Lech Poznań	1 (2010)
Daniel Dubicki	2004–2005	ŁKS Łódź	1 (1998)
		Wisła Kraków	3 (1999, 2003, 2004)
Łukasz Mierzejewski	2012–	Legia Warszawa	1 (2002)
		Zagłębie Lubin	1 (2007)
Grzegorz Pater	2004–2008	Wisła Kraków	4 (1999, 2001, 2003, 2004)

Piłkarze zagraniczni w barwach klubu

Stan po sezonie 2011/2012. Uwzględniono wyłącznie mecze ligowe.

Juraj Dančík – obcokrajowiec z największą liczbą występów w Podbeskidziu

Imię i nazwisko	P	Lata gry	Liczba bramek			Liczba meczów			Czyste konto
			I poz.	II poz.	Razem	I poz.	II poz.	Razem	I poz.	II poz.	Razem
Mikoła Branfiłau	OB	2006	—	2	2	—	15	15	—
Adam Brzezina	NA	2008	—	1	1	—	15	15	—
Liran Cohen	PO	2011–	1	—	1	20	—	20	—
Ivan Ćurić	NA	2012–	0	—	0	6	—	6	—
Juraj Dančík	OB	2007–	1	4	5	20	89	109	—
Zdeněk Dembinný	PO	2002	—	0	0	—	4	4	—
Róbert Demjan	NA	2010–	6	9	15	30	30	60	—
Liad Elmaleach	PO	2012–	0	—	0	5	—	5	—
François Endene Elokan	NA	2005	—	3	3	—	14	14	—
Alaksandr Gierasimowicz	BR	2006	—	0	0	—	1	1	—	0	0
Samson Godwin	PO	2000–2001	—	0	0	—	—	23	—
Lukáš Hojdys	NA	2002	—	0	0	—	3	3	—
Uzoma Luke	NA	2003–2004	—	0	0	—	13	13	—
Clemence Matawu	PO	2009–2010	—	5	5	—	39	39	—
Martin Matúš	NA	2007–2009	—	17	17	—	68	68	—
František Metelka	PO	2011	0	0	0	7	13	20	—
Vítězslav Mooc	NA	2005	—	0	0	—	0	0	—
Mike Mouzie	OB	2006–2008	—	1	1	—	43	43	—
Matej Náther	PO	2011–	0	—	0	18	—	18	—
Ndabenkulu Ncube	PO	2009–2010	—	2	2	—	12	12	—
Alirou Nsangou	PO	2005	—	0	0	—	0	0	—
Bernard Ocholeche	PO	2008–2010	—	0	0	—	8	8	—
Cristian Popescu	OB	2004	—	0	0	—	0	0	—
Abel Salami	NA	2003–2004	—	2	2	—	18	18	—
Serginho	PO	2011–2012	0	—	0	0	—	0	—
Patmore Shereni	OB	2009	—	0	0	—	1	1	—
Andriej Szyło	PO	2004	—	1	1	—	15	15	—
Ondřej Šourek	OB	2011–	1	—	1	12	—	12	—
Stanley Udenkwor	NA	2006	—	1	1	—	12	12	—
Richard Zajac	BR	2009–	0	0	0	18	48	66	7	22	29

Objaśnienia: P – pozycja na boisku, BR – bramkarz, OB – obrońca, PO – pomocnik, NA – napastnik.

Najwięcej występów w barwach klubu na pierwszym i drugim poziomie rozgrywkowym

Stan po sezonie 2011/2012.

Imię i nazwisko	P	Lata gry	Liczba meczów			Czyste konto
			I poz.	II poz.	Razem	I poz.	II poz.	Razem
Sławomir Cienciała	OB	2004–	8	154	162	—
Łukasz Merda	BR	2003–2009	—	154	154	—	63	63
Piotr Koman	PO	2000–	7	135	142	—
Dariusz Kołodziej	PO	2005–2008, 2009–2012	6	130	136	—
Grzegorz Pater	PO	2004–2008	—	127	127	—
Mariusz Sacha	NA	2004–2008	12	106	118	—
Juraj Dančík	OB	2007–	20	89	109	—
Krzysztof Chrapek	NA	2006–2009	—	101	101	—
Tomasz Górkiewicz	OB	2000–2012	9	84	93	—
Bartłomiej Konieczny	OB	2008–	26	65	91	—
Michał Osiński	OB	2008–2011	2	89	91	—
Łukasz Gorszkow	OB	2005–2008	—	90	90	—

Objaśnienia: P – pozycja na boisku, BR – bramkarz, OB – obrońca, PO – pomocnik, NA – napastnik.

Najlepsi strzelcy Podbeskidzia na pierwszym i drugim poziomie rozgrywkowym

Stan po sezonie 2011/2012.

Klasyfikacja ogólna

Krzysztof Chrapek – czołowy strzelec Podbeskidzia w latach 2006–2009

Imię i nazwisko	Lata gry	Liczba bramek
		I poz.	II poz.	Razem
Krzysztof Chrapek	2005–2009	—	29	29
Dariusz Kołodziej	2005–2008, 2009–2012	0	27	27
Sylwester Patejuk	2009–	5	15	20
Jarosław Bujok	2002–2005	—	18	18
Martin Matúš	2007–2009	—	17	17
Grzegorz Pater	2004–2008	—	17	17
Róbert Demjan	2010–	6	9	15
Adam Cieśliński	2010–2011	2	12	14
Paweł Żmudziński	2007–2009	—	13	13
Mariusz Sacha	2004–2008, 2011–	2	9	11

Najlepsi strzelcy w poszczególnych sezonach

Stan po sezonie 2011/2012. Uwzględniono wyłącznie mecze ligowe.

Róbert Demjan – najlepszy strzelec 2011/2012

Sezon	P	Imię i nazwisko	Liczba bramek	Liczba meczów	Czas gry	Uwagi
2002/2003	II	Adrian Sikora	6	15 (34)	1210 min
2003/2004	II	Jarosław Bujok	8	30 (32)	2686 min
2004/2005	II	Jarosław Bujok	6	28 (34)	2247 min
2005/2006	II	Grzegorz Pater	10	31 (34)	2607 min
2006/2007	II	Krzysztof Chrapek	8	29 (33)	1922 min
2007/2008	II	Dariusz Kołodziej	14	32 (34)	2353 min
2008/2009	II	Krzysztof Chrapek	18	31 (33)	2345 min	3. miejsce w tabeli strzelców I ligi
2009/2010	II	Sylwester Patejuk	10	31 (34)	2044 min
2010/2011	II	Adam Cieśliński	12	28 (33)	1809 min
2011/2012	I	Róbert Demjan	6	30 (30)	2265 min

Objaśnienia: P – poziom ligowy; w kolumnie Liczba meczów podano w nawiasach liczbę meczów rozegranych przez drużynę w lidze w danym sezonie.

Trenerzy i sztab szkoleniowy

Obecna kadra szkoleniowa

Robert Kasperczyk – trener Podbeskidzia od 2009

Imię i nazwisko	Funkcja
Robert Kasperczyk	Trener
Wojciech Jarosz	II trener
Tomasz Świderski
Robert Mioduszewski	Trener bramkarzy
Marek Móll	Kierownik drużyny
Marek Ociepka	Masażysta
Paweł Wisła

Dotychczasowi trenerzy

Imię i nazwisko Lata urzędowania Zdzisław Byrdy 1997 Bogdan Warzecha 1997 Zdeněk Dembinný 1997–1998 Wojciech Borecki 1998–2001 Albin Wira 2001 Wojciech Borecki 2001–2002 Paweł Kowalski 2003

Imię i nazwisko Lata urzędowania Wojciech Borecki 2003 Krzysztof Pawlak 2003–2004 Jan Żurek 2004–2005 Włodzimierz Małowiejski 2005–2006 Krzysztof Tochel 2006–2007 Marcin Brosz 2007–2009 Robert Kasperczyk 2009–

Stadiony

Stadion na Górce

Stadion na Górce – widok na trybunę

Przed 1997 obiektem BBTS był stadion na Górce, otwarty w 1911. Jest to jeden z najstarszych czynnych obiektów sportowych w Polsce, położony na terenie dawnego kamieniołomu na tzw. Widoku – prowadzi do niego wejście z ul. Młyńskiej. Obecnie stadion wykorzystywany jest przez drużynę rezerw Podbeskidzia oraz zespoły juniorskie. Stadion poddano gruntownej modernizacji (położenie sztucznej nawierzchni oraz remont trybuny), zakończonej ponownym otwarciem 30 grudnia 2007. Obiekt posiada około 700 miejsc siedzących, wszystkie są zadaszone.

Stadion w Komorowicach Krakowskich

W wyniku fuzji sekcji piłkarskiej BBTS Włókniarz z DKS Inter Komorowice oraz ustanowienia siedziby klubu w Komorowicach Krakowskich, w latach 1997–1999 zawodnicy powstałej w ten sposób drużyny podejmowali rywali na stadionie przy ul. Olimpijskiej w tejże dzielnicy Bielska-Białej. Wkrótce jednak – w związku z coraz lepszymi wynikami drużyny – znacząco wzrosła frekwencja na meczach BBTS i obiekt mogący pomieścić kilkuset widzów stał się niewystarczający. Ostatecznie podjęto decyzję o przeprowadzce klubu do centrum miasta.

Obecny stadion

Stadion Miejski w Bielsku-Białej – panorama (w tle masyw Klimczoka i Szyndzielni)

Od 1999 drużyna podejmuje swoich rywali na Stadionie Miejskim przy ul. Rychlińskiego (do 2006 stadion BKS Stal), będącym własnością Urzędu Miejskiego w Bielsku-Białej. Obiekt ten, otwarty w 1927, przeszedł gruntowną modernizację w latach 1954–1957, po której mogło na nim zasiąść ponad 20 tysięcy widzów. Stadion posiadał odtąd boisko piłkarskie, bieżnię lekkoatletyczną, skocznię i rzutnię. Główną imprezą, którą gościł stadion, był Turniej Juniorów UEFA w maju 1978, w ramach którego w Bielsku-Białej rozegrano mecze Szkocja – RFN (1:0) oraz RFN – Włochy (5:3) (z okazji turnieju powstał również zegar na łuku od strony ul. Rychlińskiego, zdemontowany w 2004). Ponadto spotkały się tu we wrześniu 2004 reprezentacje Polski B i Turcji (0:2) a także, w październiku 2010, kadra Polski U-16 z rówieśnikami z Rumunii (0:3). Poza meczami piłkarskimi, organizowano tu zawody lekkoatletyczne, finały wyścigów kolarskich oraz dożynki.

Stadion Miejski w Bielsku-Białej – plan

Z czasem bieżnia, rzutnia i skocznia zostały zlikwidowane, a trybuny na łukach stadionu zamknięto. W związku z wymogami bezpieczeństwa na meczach drugiego poziomu ligowych rozgrywek piłkarskich pojemność stadionu stopniowo ograniczano (od awansu Podbeskidzia do II ligi najwięcej osób – 8000 – obejrzało mecz z Arką Gdynia we wrześniu 2002). Jesienią 2008 przeprowadzono prace przygotowujące budowę nowego stadionu – łuki wyburzono, plac gry został przesunięty w stronę ul. Rychlińskiego oraz zainstalowano podgrzewaną murawę, zamknięto równocześnie sektor dla kibiców drużyn przyjezdnych. We wrześniu 2009 rozegrano pierwszy mecz przy sztucznym świetle.

W marcu 2011 zainstalowano tymczasową tablicę świetlną oraz bandy LED, zaś w kwietniu tegoż roku zbudowano trybunę tymczasową dla 840 widzów od strony południowej (ul. Rychlińskiego), przez co pojemność stadionu wzrosła do prawie 4000 miejsc. Inwestycja ta spowodowana była zwiększeniem zainteresowania meczami Podbeskidzia, związanym z awansem drużyny do półfinału Pucharu Polski 2010/2011 i utrzymywaniem się w czołówce I ligi.

Po awansie do Ekstraklasy klub był zobowiązany do przywrócenia sektora dla zorganizowanych grup kibiców drużyn przyjezdnych. Dzięki temu oraz montażowi nowych krzesełek i likwidacji jednego z sektorów buforowych liczba miejsc na stadionie wzrosła do 4279.

---

• Nazwa: Stadion Miejski w Bielsku-Białej
• Adres: ul. Rychlińskiego 21
• Rok budowy: 1927 (przebudowany 1954–1957)
• Pojemność: 4279 miejsc (1382 na trybunie krytej, 1837 na otwartej, 840 na tymczasowej i 220 w sektorze dla gości)
• Boisko: 105 × 68 m (wyposażone w podgrzewaną murawę)
• Oświetlenie: 1800 lx (zgodne z systemem HD)

Nowy stadion

W marcu 2011 został rozpisany przetarg na budowę nowego Stadionu Miejskiego, który powstanie w miejscu obecnego obiektu BKS Stal i Podbeskidzia. Łącznie ma ona pochłonąć ok. 105 mln złotych, pochodzących wyłącznie z budżetu Gminy Bielsko-Biała. Całkowicie zadaszony stadion pomieści ponad 15 tysięcy widzów. Konstrukcją przypominał będzie Stadion Miejski w Kielcach (obydwa obiekty mają tego samego projektanta). Właściwe prace budowlane miały ruszyć w czerwcu 2011 i potrwać najpóźniej do lata 2014, jednak opóźniły się w związku z cofnięciem pozwolenia na budowę wobec odwołania okolicznych mieszkańców do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Przewidziano budowę poszczególnych trybun w 4 etapach, tak aby możliwe było regularne przeprowadzanie meczów piłkarskich obydwu bielskich drużyn – jako pierwsza powstanie trybuna północna, dalej: wschodnia oraz południowa i zachodnia. Główne wejście zostanie zbudowane od strony ul. Rychlińskiego, zaś sektor dla kibiców drużyn przyjezdnych znajdzie się w narożniku między trybuną południową i wschodnią. W związku z budową stadionu wyburzone zostaną 4 budynki wzdłuż ul. Żywieckiej. Po północnej stronie obiektu powstanie boisko treningowe ze sztuczną nawierzchnią i oświetleniem.

Podstawowe dane techniczne nowego stadionu:

• Pojemność: 15 292 miejsca (wszystkie siedzące)
• Boisko: 105 × 68 m
• Oświetlenie: 2000 lx
• Wysokość trybun (łącznie z masztami oświetleniowymi): 29 m

Średnia liczba widzów na Stadionie Miejskim – poziom centralny (pierwszy i drugi)

Uwzględniono wyłącznie mecze ligowe, bez spotkań barażowych.
Stan po sezonie 2011/2012. Źródło: 90minut.pl

Lokalni rywale

Drugim najbardziej utytułowanym klubem piłkarskim w Bielsku-Białej jest powstały w 1922 Bialski Klub Sportowy Stal. Obie drużyny, ze względu na osiągane rezultaty (do 2011 BKS Stal był najbliżej wejścia do Ekstraklasy spośród bielskich klubów – w sezonie 1981/1982 zajął 2. miejsce w II lidze), cieszą się w mieście największą popularnością. Obie drużyny zmierzyły się ze sobą jedynie dwa razy, w ramach rozgrywek IV ligi sezonu 1999/2000. Pierwsze spotkanie zakończyło się remisem 0:0, w drugim BBTS pokonał BKS Stal na jego boisku 5:0. Ponadto w sezonie 2004/2005, w grupie bielskiej klasy okręgowej, z BKS Stal walczyła druga drużyna Podbeskidzia.

Obecnie na szczeblu wojewódzkim (IV liga – grupa śląska II) konkurują ze sobą drużyna rezerw Podbeskidzia i Rekord Bielsko-Biała.

Barwy i herb

Obecne czerwono-biało-granatowe (niebieskie) barwy oraz kształt herbu przyjęto w 2002, po awansie klubu do ówczesnej II ligi.

Tarcza herbowa typu szwajcarskiego jest czwórdzielna – w pierwszym i czwartym pole jest czerwone, drugie i trzecie – białe. W polach górnych umieszczono litery T i S (skrót od Towarzystwo Sportowe), w dolnych – tarcze herbu Bielska-Białej (ze zmodyfikowanymi barwami). Pola oddzielone są granatowymi liniami. Pośrodku tarczy znajduje się piłka z pięciokątnymi łatami. Poniżej tarczy umieszczono wstęgę z napisem Podbeskidzie. W latach 2002–2003 zamiast liter T i S korzystano z liter M i C, co zmieniono po powołaniu dzisiejszego Towarzystwa Sportowego Podbeskidzie.

Kibice Podbeskidzia korzystają z flag o podłużnych pasach czerwono-biało-niebieskich.

Statystyki występów na szczeblu centralnym

Pierwszy poziom rozgrywkowy

Stan po sezonie 2011/2012.

• Liczba sezonów: 1
• Liczba meczów: 30
• Bilans spotkań: 9 – 8 – 13
• Bilans bramek: 26 – 39
• Liczba punktów: 35
• Debiut: Podbeskidzie – Jagiellonia Białystok 2:2 (1 sierpnia 2011)
• Najwyższe zwycięstwo: Jagiellonia Białystok – Podbeskidzie 0:2 (3 grudnia 2011)
• Najwyższa porażka: GKS Bełchatów – Podbeskidzie 6:0 (6 sierpnia 2011)

Drugi poziom rozgrywkowy

• Liczba sezonów: 9
• Liczba meczów: 302
• Bilans spotkań: 125 – 81 – 96
• Bilans bramek: 385 – 314
• Liczba punktów: 456
• Najwyższa pozycja w lidze na końcu sezonu: 2 (2010/2011)
• Najniższa pozycja w lidze na końcu sezonu: 13 (2005/2006)
• Debiut: Podbeskidzie – Tłoki Gorzyce 0:0 (4 sierpnia 2002)
• Najwyższe zwycięstwo: Podbeskidzie – Tur Turek 9:0 (23 maja 2009)
• Najwyższa porażka: Ruch Chorzów – Podbeskidzie 4:0 (9 czerwca 2007)
• Najwięcej goli w sezonie: Krzysztof Chrapek – 18 (2008/2009)
• Najwięcej goli w meczu: Krzysztof Chrapek – 5 (Podbeskidzie – Tur Turek 9:0, 23 maja 2009)

Rekordy

• Najwyższe zwycięstwo: 11:0 z Metalem Węgierska Górka (20 września 1998)
• Najwyższe zwycięstwo na wyjeździe: 8:0 z Rymerem Niedobczyce (14 sierpnia 1999)
• Najwyższy remis: 4:4 ze Szczakowianką Jaworzno (17 czerwca 2000)
• Najwyższa porażka: 0:6 z GKS Bełchatów (6 sierpnia 2012)

---

• Najwięcej punktów w sezonie: 94 (1998/1999 – 34 kolejki)
• Najmniej punktów w sezonie: 35 (2011/2012 – 30 kolejek)
• Najwięcej zwycięstw w sezonie: 30 (1998/1999 – 34 kolejki)
• Najmniej zwycięstw w sezonie: 9 (2005/2006 – 34 kolejki, 2011/2012 – 30 kolejek)
• Najwięcej remisów w sezonie: 14 (2003/2004 – 30 kolejek, 2009/2010 – 34 kolejki)
• Najmniej remisów w sezonie: 4 (1999/2000 – 34 kolejki, 2003/2004 – 30 kolejek)
• Najwięcej porażek w sezonie: 17 (2006/2007 – 34 kolejki)
• Najmniej porażek w sezonie: 0 (1998/1999 – 34 kolejki)

---

• Najwięcej bramek strzelonych w sezonie: 131 (1998/1999)
• Najmniej bramek strzelonych w sezonie: 26 (2006/2007 – 34 kolejki, 2011/2012 – 30 kolejek)
• Najwięcej bramek straconych w sezonie: 46 (2006/2007 – 34 kolejki)
• Najmniej bramek straconych w sezonie: 18 (2000/2001 – 34 kolejki)

---

• Najdłuższa seria zwycięstw: 13 — 11 listopada 1998 (4:0 z Cukrownikiem Chybie) – 5 czerwca 1999 (0:0 z Unią Oświęcim)
• Najdłuższa seria zwycięstw na własnym boisku: 15 — 24 października 1997 (3:1 z Garbarzem Zembrzyce) – 18 października 1998 (0:0 z Unią Oświęcim)
• Najdłuższa seria meczów bez porażki: 49 — 20 czerwca 1998 (6:0 z Beskidem Andrychów) – 30 listopada 1999 (0:1 z Walcownią Czechowice-Dziedzice)
• Najdłuższa seria meczów bez porażki na własnym boisku: 89 — 28 września 1997 (5:2 z Niwą Nowa Wieś) – 15 marca 2003 (0:1 z Górnikiem Polkowice)
• Najdłuższa seria meczów bez porażki na wyjeździe: 22 — 15 sierpnia 1998 (2:0 z Babią Górą Sucha Beskidzka) – 30 listopada 1999 (0:1 z Walcownią Czechowice-Dziedzice)
• Najdłuższa seria meczów bez straconej bramki: 8 — 12 sierpnia 2000 (1:0 z Lubuszaninem Drezdenko) – 22 września 2000 (2:1 z Pogonią Świebodzin)

Władze

Imię i nazwisko	Funkcja
Marek Glogaza	Prezes zarządu
Aleksandra Podsiadlik	Przewodnicząca Rady Nadzorczej
Michał Sapota	Wiceprzewodniczący Rady Nadzorczej
Leszek Adamus	Członek Rady Nadzorczej
Piotr Dudek
Jerzy Wolas

Struktura własnościowa TS Podbeskidzie SA:

• Towarzystwo Sportowe Podbeskidzie – 74%,
• Murapol SA – 25%,
• Gmina Bielsko-Biała – 1%.

Sponsorzy i partnerzy

• Parnter strategiczny: Urząd Miejski w Bielsku-Białej;
• Sponsorzy główni: Murapol (firma budowlana), AQUA (przedsiębiorstwo wodno-kanalizacyjne);
• Sponsorzy Premium: SITA Zakład Oczyszczania Miasta, Japan Motors (dealer samochodów japońskich), Pośrednictwo Kredytowe Kredyty – Chwilówki, B.H. Podbeskidzie (dystrybutor środków ochrony pracy), Bielmar (producent wyrobów tłuszczowych), Fortuna (firma bukmacherska);
• Sponsorzy Classic: Dromil (budowa dróg), Ceramed (centrum ceramiki i łazienek), COM4IT (firma informatyczna), Fabryka Zapałek Czechowice, Moda-pol (centrum mody ślubnej), Beskidzki Dom Maklerski, Juhas (producent domów z drewna), Aqua System (firma budowlana), Mirex (dystrybutor artykułów spożywczych), Zakłady Mięsne Wolas, QUEST groups, Reusch (producent rękawic bramkarskich i narciarskich), Akademia Techniczno-Humanistyczna, Film Factor (dom mediowy), Therma (przedsiębiorstwo ciepłownicze), Bielskie Przedsiębiorstwo Budownictwa Przemysłowego, Parkhotel Vienna;
• Biznes Partnerzy: Nutrend (producent odżywek), Cas Auto (importer samochodów francuskich), Piekarnia – Cukiernia Rąba, Fitness Klub Atmosfera, Spółdzielnia Pokój (zakład cukierniczy), MJD Agencja Energetyczna, Perfumerie Douglas, AL TRANS (transport i spedycja), TOBI Spedycja-Transport-Logistyka, Spartan Patrol (firma ochroniarska), Klub Klimat, Pizzeria Margerita, Centrum Sportowe Modelarnia, Trendy Hair Fashion, American Dream (restauracja), Hive Sports & Media (interaktywna agencja sportowa), Karczma Rogata, Eventco (projektant trybun składanych), Kwiaciarnia 4 Pory Roku, Ceramika Pilch (producent płytek ceramicznych), VERA (producent apteczek podręcznych).

Podbeskidzie II Bielsko-Biała

II drużyna Podbeskidzia w obecnej formie została powołana w 2003 (wcześniej istniała w latach 1997–2000). W 2004 awansowała do klasy okręgowej, gdzie grała przez 6 kolejnych sezonów. Edycja 2009/2010 przyniosła Podbeskidziu II kolejny tytuł mistrzowski i awans na piąty szczebel rozgrywkowy – do IV ligi (grupa śląska II).

Podbeskidzie II czterokrotnie dotarło do finału Pucharu Polski na szczeblu Beskidzkiego Okręgowego Związku Piłki Nożnej, za każdym razem przegrywając decydujące spotkania.

Drużyna podejmuje rywali na stadionie na Górce, dawnym obiekcie I drużyny BBTS. Przejściowo Podbeskidzie II grało również jako gospodarz na boisku Kontaktu (Elektrostalu) Czechowice-Dziedzice.

Zobacz też

• BBTS Włókniarz Bielsko-Biała
• BBTS Bielsko-Biała (piłka siatkowa)

Bibliografia

• Publikacje książkowe:
  • Paweł Bieniecki: BBTS 1907 TS Podbeskidzie 2008. Bielsko-Biała: Arial, 2009. 
  • Henryk Rechowicz (oprac.): Bielsko-Biała. Zarys rozwoju miasta i powiatu. Katowice: Wydawnictwo Śląsk (Ślaski Instytut Naukowy w Katowicach), 1971. 
• WWW:
  • Oficjalny serwis klubu TS Podbeskidzie Bielsko-Biała
  • 90minut.pl
  • SportoweFakty.pl
  • SportSlaski.pl
  • Paweł Mogielnicki's Page (ang.)
  • The Rec.Sport.Soccer Statistics Foundation (ang.)
  • WikiPasy.pl – Encyklopedia Klubu Sportowego Cracovia
  • Zawisza1946.pl
  • Super-Nowa.pl
• Czasopisma sportowe i regionalne:
  • MC Podbeskidzie Co i Gdzie? oraz TS Podbeskidzie Co i Gdzie?
  • Gazeta Wyborcza Bielsko-Biała i Gazeta Wyborcza Katowice
  • Kronika Beskidzka
  • Przegląd Sportowy
  • Sport

Linki zewnętrzne

• Oficjalna strona TS Podbeskidzie
• Oficjalna strona BBTS Podbeskidzie oraz SMS BBTS Podbeskidzie
• Zdjęcia satelitarne: Stadion Miejski w Bielsku-Białej