Podniebienie (anatomia)

Podniebienie z obecnym wałem podniebiennym.

Podniebienie (łac. palatum) - górna część jamy gębowej kręgowców. Stanowi ścianę między jamą gębową i nosową. U płazów, ptaków i większości gadów podniebienie jest wieloczęściowe, ażurowe, pokryte błoną śluzową. Krokodyle i ssaki mają nie tylko kostne podniebienie pierwotne, ale również podniebienie wtórne. Podniebienie ssaków składa się z twardej części przedniej, złożonej z kości miedzyszczękowych i podniebiennych, oraz części miękkiej, zbudowanej z mięśni pokrytych śluzówką.

U człowieka dzieli się na:

• podniebienie twarde (łac. palatum durum) - w części przedniej jamy ustnej pokryte nabłonkiem wielowarstwowym płaskim rogowaciejącym, pod którym występują gruczoły śluzowe
• podniebienie miękkie (łac. palatum molle) - w części tylnej jamy ustnej, dochodzi do gardła i jest pokryte nabłonkiem wielowarstwowym płaskim nierogowaciejącym, pod którym także znajdują się gruczoły śluzowe. Zakończone jest ono języczkiem (łac.uvula).

Fałdy podniebienia miękkiego tworzą w częściach bocznych jamy ustnej struktury skórno-mięśniowe, pomiędzy którymi znajdują się migdałki podniebienne, po jednym z każdej ze stron.

Zapoznaj się z zastrzeżeniami dotyczącymi pojęć medycznych i pokrewnych w Wikipedii.